Rustig wandelen verbetert leven oudere dialysepatiŽnt

Door Shanty Sterke 

Met een eenvoudig wandelprogramma, dat thuis goed is uit te voeren, kunnen oudere dialysepatiënten enige gezondheidswinst boeken. Dat concluderen Italiaanse onderzoekers in BMC Geriatrics. In hun onderzoek deelden ze honderdvijftien oudere dialysepatiënten in twee groepen in. De patiënten in de ene groep kregen een op maat gemaakt beweegprogramma. De patiënten in de andere groep kregen algemene adviezen over een actieve leefstijl. Na zes maanden waren de ouderen die het beweegprogramma hadden gekregen fitter geworden en cognitief niet achteruitgegaan. In tegenstelling tot de ouderen in de controlegroep.

In Nederlandse en buitenlandse beweegrichtlijnen staan aanbevelingen om blijvend meer te bewegen en minder stil te zitten. In een eerder onderzoek hadden de auteurs van dit artikel al laten zien dat een op maat gemaakt thuisoefenprogramma met een lage intensiteit het lichamelijk functioneren verbetert en dat het een gunstige invloed heeft op het cognitief functioneren bij dialysepatiënten. In dit eerder gepubliceerde onderzoek was de gemiddelde leeftijd van de patiënten 63-64 jaar. In deze studie keken de onderzoekers specifiek naar het effect en de veiligheid van een het beweegprogramma bij patiënten in eindstadium nierfalen van 65 jaar en ouder.

Het beweegprogramma was een op maat gemaakt wandelprogramma, dat thuis gevolgd kon worden. De deelnemers kregen een metronoom mee naar huis die tijdens het wandelen het aantal stappen per minuut dicteerde. Dat ging dan als volgt: de deelnemer moest de metronoom en een stopwatch aanzetten. Vervolgens volgens schema een aantal minuten wandelen op de gedicteerde snelheid, een aantal minuten rusten, en dit een aantal keer herhalen. De metronoom gaf niet alleen het tempo aan, het apparaat verzamelde ook informatie over hoe vaak er gewandeld werd. De onderzoekers konden daarmee aan het eind van het onderzoek nagaan in hoeverre de patiënten het voorgeschreven programma hadden gevolgd. De deelnemers moesten na iedere training opschrijven hoe het ging en hoe ze zich voelden. Om veiligheidsredenen konden patiënten iemand van het onderzoeksteam bellen wanneer ze problemen ervoeren met het programma.

Na zes maanden hadden de oudere patiënten die het trainingsprogramma hadden gevolgd een groter uithoudingsvermogen en meer spierkracht dan aan het begin van het onderzoek. Het trainingsprogramma was volgens de deelnemers over het algemeen te doen. Alhoewel bij ongeveer de helft van de sessies sprake van vermoeidheid, pijn in het been, benauwdheid en gewrichtspijn, ontving het onderzoeksteam slechts vijf telefoontjes van mensen die problemen hadden met het programma. Ernstige problemen, zoals aanvallen van angina pectoris (pijn op de borst doordat het hart te weinig zuurstof krijgt) of andere ernstige symptomen kwamen niet voor.

De deelnemers die alleen adviezen over een actieve leefstijl hadden gekregen, waren cognitief achteruitgegaan, terwijl degenen die het trainingsprogramma hadden gevolgd, cognitief niet veranderd waren.

Het lijkt er dus op dat meer bewegen veilig is en zelfs op een lage intensiteit al gunstige effecten heeft op het lichamelijk functioneren en dat het de achteruitgang in cognitief functioneren bij oudere dialysepatiënten tegengaat.

Gepubliceerd: woensdag 25-09-2019
Bron: BMC Geriatrics | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier