Amerikaanse onderzoekers leiden afweer ontvanger om de tuin

Door Gerard Kok 

Ontvangers van donororganen moeten de rest van hun leven medicijnen slikken die hun immuunsysteem onderdrukken, omdat het lichaamsvreemde orgaan anders wordt afgestoten. Het langdurig onderdrukken van het immuunsysteem brengt echter wel een verhoogd risico op infecties en sommige vormen van kanker met zich mee, en daarnaast slaagt het immuunsysteem er na verloop van jaren vaak toch in om het donororgaan af te stoten. Een methode om het immuunsysteem het nieuwe orgaan te laten accepteren als lichaamseigen zou dus een ideale oplossing vormen. Amerikaanse onderzoekers zijn wellicht zo'n methode op het spoor.

De onderzoekers, van de universiteit van Minnesota (ten westen van de grote meren in de Verenigde Staten), gaven ontvangers van donororganen behandelde cellen van de donor, waardoor het immuunsysteem van de donor deze cellen als 'lichaamseigen' ging beschouwen. Zij testten deze methode door muizen en resusapen te transplanteren met eilandjes van Langerhans. Deze cellen zijn onderdeel van de alvleesklier, en produceren insuline. Een 'eilandjestransplantatie' wordt daarom wel ingezet ter genezing van diabetes type 1. Ook na een dergelijke transplantatie moet de ontvanger immuunsysteem onderdrukkende medicijnen slikken, maar vanwege de risico's daarvan wordt deze transplantatie niet heel vaak toegepast (in Nederland maximaal tien keer per jaar).

De methode werkt als volgt: de onderzoekers behandelden witte bloedcellen van de donor met ethylcarbodiimide (ECDI). De ontvangende proefdieren kregen vervolgens één week voor en één dag na de transplantatie een infuus met deze behandelde cellen. Als gevolg van de behandeling met ECDI stierven de cellen in het lichaam van de ontvanger snel af, en kwamen vervolgens in de bloedstroom terecht. Cellen van het immuunsysteem in de milt registreerden vervolgens dat dit lichaamseigen cellen waren, waartegen het immuunsysteem dus niet hoefde te vechten. Drie weken na de transplantatie kon er vervolgens worden gestopt met immuunsysteem onderdrukkende medicatie, en een jaar na de transplantatie was er nog geen sprake van afstoting.

Omdat deze methode methode voor resusapen werkt, is de kans relatief groot dat dat ook voor mensen geldt, maar dat moet uiteraard nog wel worden onderzocht. Mocht het werken, dan is vervolgens de kans groot dat dit de aangewezen methode wordt om diabetes type 1 te behandelen, en misschien kan het ook worden ingezet bij niertransplantaties van levende donoren. Een levende donor is een vereiste, omdat er witte bloedcellen van de donor beschikbaar moeten zijn, dus bij niertransplantaties met overleden donoren werkt deze methode helaas niet.

Gepubliceerd: dinsdag 20-08-2019
Bron: Nature Communications | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier