Exacte locatie neerslag bepaalt verloop IgA-nefropathie

Door Gerard Kok 

IgA-nefropathie (IgAN) is een vorm van glomerulonefritis, zelfs de meest voorkomende vorm ter wereld. Bij IgAN blijven antilichamen per abuis in de glomeruli (nierfilters) steken, en veroorzaken daar ontstekingen. Het verloop is erg variabel, sommige patiënten merken er hun hele leven weinig van, terwijl anderen vrij snel na de diagnose een niervervangende behandeling moeten ondergaan. Recent Amerikaans onderzoek suggereert dat de precieze locatie waar de antilichamen in de nierfilters neerslaan, het verdere verloop van de ziekte voorspelt.

Sommige mensen hebben een genetische aanleg voor IgAN. Door een infectie, zoals een luchtweginfectie, wordt de ziekte 'getriggered'. De antilichamen die het immuunsysteem inzet om deze infectie te bestrijden, zoals IgA en IgG, worden uiteindelijk niet opgeruimd, en slaan neer in de nierfilters. De symptomen zijn niet erg specifiek, dus soms duurt het een tijd voordat de juiste diagnose wordt gesteld. Dit gebeurt meestal met een nierbiopsie, waarbij een klein stukje weefsel uit één van beide nieren wordt genomen (een biopt). Bij IgAN zijn in dit stukje weefsel antilichamen in de nierfilters te zien. Er bestaat nog geen genezende behandeling, dus er wordt hard gezocht naar medicijnen, en naar manieren om te voorspellen hoe de ziekte bij een patiënt zal gaan verlopen.

Het Amerikaanse onderzoek omvatte 80 IgAN-patiënten die enige jaren werden gevolgd. Alle patiënten waren gediagnosticeerd met behulp van een nierbiopsie, dus een biopt was voorhanden. De onderzoekers keken of er naast neergeslagen IgA-antilichamen ook sprake was van IgG-antilichamen in het biopt, en of dit beperkt was tot het mesangium (de ruimte tussen de bloedvaatjes in de nierfilters), of dat het ook tegen de wanden van de perifere capillaire bloedvaatjes (peripheral capillary walls - PCW's) was neergeslagen.

Na ongeveer 2,5 jaar waren 24 patiënten in het laatste stadium van de ziekte beland (nierfalen, transplantatie, overlijden, of verdubbelde creatininespiegel). De patiënten bij wie de antilichamen ook tegen de PCW's waren neergeslagen, warren in deze groep oververtegenwoordigd. Blijkbaar is de kans dat IgAN-patiënten het eindstadium nierfalen bereiken, groter als de antilichamen ook tegen de wanden van de bloedvaatjes zijn neergeslagen. Al dan niet neerslaan van IgG-antilichamen maakte voor dit risico niet veel uit.

Het lijkt er dus op dat het zin heeft bij een biopsie om IgAN te diagnosticeren, te kijken of er antilichamen zijn neergeslagen tegen de wanden van de perifere capillaire vaatjes. Hoewel dat nog niet de weg wijst naar een eventuele genezende behandeling, kan dan wel bepaald worden welke patiënten meer aandacht verdienen, omdat zij een groter risico lopen op nierfalen.

Gepubliceerd: donderdag 05-07-2018
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Gerelateerde artikelen

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier