Zeven vragen aan medewerker medische administratie Titia Mjambili

Door Redactie NierNieuws 

Titia Mjambili is medewerker medische administratie in het UMCG.

Waarom is uw werk zo’n mooi vak
Ik werk graag met mensen en dat is het mooiste wat er is. Op de verpleegafdeling D4va zit ik bij de balie en ben dus eerste aanspreekpunt. Ik kan vragen beantwoorden, mensen wegwijs maken en alles rondom de opname van een patiënt regelen. Verder hebben wij een geweldig team van artsen, verpleegkundigen, voedingsassistenten en andere medewerkers.

Wat maakt u het meest en het minst gelukkig in uw werk
Als ik mensen tevreden kan maken, een glimlach op hun gezicht kan toveren (ondanks hun situatie) door ze bijvoorbeeld simpelweg een compliment te maken of even wat extra aandacht te schenken of een luisterend oor te bieden. Wat mij ook blij maakt is dat ik complimentjes krijg over mijn uiterlijke verzorging, ook al ben ik soms helemaal in oranjestijl tijdens een WK of op Koninginnedag. Minder gelukkig ben ik als men boos doet of blijft ondanks uitleg dat iets niet mag (bijvoorbeeld info geven over een patiënt) of anders kan (bijvoorbeeld dat men lang moet wachten op de arts of verpleging). Gelukkig komt dat niet zo vaak voor.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
Dat ik eens mee mocht kijken bij een niertransplantatie. Ik heb gezien hoe de nier werd verwijderd bij de donor en ingebracht bij de ontvanger. Het is wonderbaarlijk dat dit mogelijk is. Wat ook nog bijzonder was is dat mij door de ontvanger gevraagd werd om met haar fototoestel enkele foto's te maken op de OK.

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest en het minst trots
Dat ik op de verpleegafdeling mee mocht denken over de verbouwing en andere verandering ter verbetering van onze afdeling. En dat ik reeds 38 jaar in dienst ben omdat ik mijn werk zo fantastisch vind. Ook ben ik er trots op dat ik meerdere malen bedankjes/attenties van artsen krijg terwijl ik gewoon mijn werk doe en het allermooiste is dat ik benoemd ben in verschillende dankwoorden van proefschriften van artsen. Het minst trots ben ik op dat ik er niet tegen kan als een patiënt overleden is. Iedereen is ervan op de hoogte (zelfs CMO) dat als de overledene opgehaald wordt, ik even van mijn plek moet gaan omdat ik dat geen fijn gevoel vind. Ook als er drukte is rondom een reanimatie maakt dat mij erg zenuwachtig.

Waar zou meer onderzoek naar gedaan moeten worden
Naar verschillende kankersoorten.

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste doen
Dan zou ik ervoor zorgen dat de ouderen in ons land het beter hadden. Het is jammer dat de oudjes hier het zo moeilijk hebben terwijl we zoveel schenken aan andere landen. Verder moeten ze afblijven van de zorgkosten. Het wordt steeds duurder en zeker het eigen risicobedrag. Het is al erg genoeg om chronisch ziek te zijn.

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Over tien jaar hoop ik met de VUT te zijn en nog steeds gezond, zodat ik volop aan de slag kan als vrijwilliger en mij kan inzetten voor mijn medemens. En verder lekker veel te gaan reizen en meer van de wereld zien.


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar redactie@niernieuws.nl

Gepubliceerd: vrijdag 17-04-2015 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier