Wat vindt u, zouden nierdonoren op een platform zelf een ontvanger moeten kunnen kiezen?

Gepubliceerd: maandag 02-02-2015 | Reacties (12)

Reageer op dit artikel

  • Louis Ekas, Franeker
    23-01-2015 15:10

    Tijdens mijn actie teneinde een vader of moeder voor mijn nier te vinden, heb ik nimmer een nierpatiŽnt van de lijst met een zeer hoge urgentie willen benadelen. Ik heb ook niet geselecteerd op geslacht, huiskleur of leeftijd. Indien mij gegarandeerd was dat mijn nier bij een vader of moeder van de lijst terecht zou komen, zou ik zonder meer met die ontvanger in zee zijn gegaan. Maar de lijst blijkt potdicht te zitten. Af en toe is iemand van de lijst het wachten beu en onderneemt zelf actie via de media, en vaak met succes. Benadeelt hij/zij dan ook een nierpatiŽnt met een hogere urgentie? Een lijst met nierpatiŽnten die nog niet hoeven te dialyseren lijkt mij ondoenlijk, het zijn er vele duizenden. Ook uit die groep ondernemen sommigen actie, mijn potentiŽle ontvanger idem. Hij zal, indien wij beiden worden goedgekeurd, hopelijk nooit hoeven te dialyseren. Ondanks dat mijn donatie niet geheel anoniem is beschouw ik deze toch als een altruÔstische daad; menslievend, onbaatzuchtig en onzelfzuchtig.

  • L.Smeets, Heerlen
    21-01-2015 14:47

    Geachte heer Ekas, ik begrijp uw reactie, zeker in uw geval, maar dat neemt niet weg, dat de nierpatiŽnten met een zeer hoge urgentie, die wel op de wachtlijst staan, toch een kans missen.Een altruÔstische donor dient toch op deze manier de medemens , dan maakt geslacht, huidskleur, leeftijd toch ook niets meer uit.

  • Louis Ekas, Franeker
    21-01-2015 13:10

    L. Smeets, hoezo schetsen de initiatiefnemers een verkeerd beeld? Ook nierpatiŽnten die nog niet dialyseren en dus niet op de wachtlijst kunnen, worden door hun arts op pad gestuurd om alvast uit te gaan kijken naar een nier. Prť-emptief transplanteren geeft doorgaans immers de mooiste resultaten. Teleurstellingen na een mismatch komen ook legio voor bij ontvangers en donoren binnen een gezin of in de familie. De medische match wordt ůůk bij een "klik" in het Donorplein uiteindelijk altijd door de artsen bepaald. Zie het als een plek voor een menselijke match, niet veel anders dan in een gezins- of familiekring. Indien de basis-medische screening (bloedgroep, klein bloed, urine, familie-anamnese) al in een eerder stadium kan plaatsvinden, wordt tevens de kans op deceptie verkleind.

  • Jos Sparreboom, ÷verum -Zweden
    21-01-2015 11:30

    Buiten de discussie van het onderwerp wil ik graag reageren op L.Smeets, Heerlen. Ik denk ook dat het goed is voor een compleet beeld een lijst te maken van de nierpatiŽnten die nog niet hoeven te dialyseren. (En misschien wel nooit hoeven.)

  • L.Smeets, Heerlen
    21-01-2015 10:31

    Met interesse heb ik de discussies omtrent het Donorplein gevolgd. Als ervaringsdeskundige, (ik heb in 2013 een nier mogen ontvangen van een anonieme donor), ben ik geen voorstander van dit plan. Er zitten mijns inziens nog al wat haken en ogen aan dit gebeuren. Waar baseert de anonieme donor dan zijn keuze op, vraag ik mij af. Het gezicht, het meest zielige verhaal, leeftijd etc. Dan moet de donor ook nog geschikt zijn, en de geschiedenis heeft geleerd dat dit ook vaak niet het geval is. Dit is dan een zware teleurstelling voor de ontvanger ( ook uiteraard voor de donor). Ik ben dus achteraf blij dat ik de donor niet ken. Stel het was mis gegaan, de donor wordt zelf ziek, privť gaat het slecht met de donor etc. Dit zijn wel allemaal doem scenario's, maar toch. Als je op dit plein je oproep plaatst moet je ook hier rekening mee gaan houden. Daarnaast is het ook zo, dat nierpatienten die nog niet hoeven te dialyseren, nog NIET op de wachtlijst staan. Door de initiatiefnemers wordt een verkeerd beeld geschetst. Ik hoop dat ze dit in de toekomst wel correct weergeven.

  • Louis Ekas, Franeker
    20-01-2015 10:10

    In Nederland kun je als levende nierdonor kiezen om geheel anoniem te doneren ůf te doneren aan een gezins- of familielid, vriend, kennis of collega. In beide gevallen komt die keuze recht uit je hart, in het tweede geval gaat het om de gunfactor, een proces dat plaats vindt ver vůůr de medische screening en waar medici wat mij betreft geen enkele rol in spelen. Voor de groep potentiŽle donoren bij leven die niet anoniem willen doneren noch iemand kennen die blij zou zijn met hun gezonde nier bestaat niets. Ik wilde mijn nier heel graag doneren, maar wel aan een vader of moeder. Toen mijn wens niet mogelijk bleek via de transplantatiecentra, heb ik uiteindelijk via de Stichting Doneren en Transplanteren en wat media-aandacht mijn ontvanger gevonden. Zijn of haar aantrekkelijkheid heeft mij nooit geboeid, wťl bij wie mijn nier, waar ik immers 55 jaar zuinig op ben geweest, terecht zou komen. Opvallend is dat de meeste mensen die een Donorplatform een slecht idee vinden zelf patiŽnt zijn. Hebben zij soms angst om voor de levende donor niet aantrekkelijk genoeg bevonden te worden? En dan te weten dat diegenen die via Facebook of andere media actief moeite hebben gedaan om een nier te vinden bijna allemaal succesvol zijn geweest. Fotomodellen zaten daar niet tussen, wťl hartverscheurende verhalen die mogelijke donoren raken en vervolgens over de streep trekken. Donorplatform? Vůůr dus!

  • Hans, Den Haag
    19-01-2015 17:38

    Als levende donor koos mijn zus om mij een nier te geven. Natuurlijk, ik ben familie, maar ook de buurman/vrouw kan kiezen om de overbuurman/vrouw een nier te geven. Zoveel verschil is er niet als iemand wil kiezen. Dus ja

    We hebben het hier niet over het weggeven van een pilletje. Een anonieme levende donor brengt een enorm offer en daarom zou hij/zij, net als mijn zus of de buurman/vrouw tot op zekere hoogte moeten kunnen kiezen. B.v. kiezen voor een ouder, of kiezen voor een tiener, een niet-roker, een niet-drinker etc. Anoniem een ander persoon kiezen op bv uiterlijk gaat mij ook te ver.

    Uiteindelijke brengt elke levende donatie een ander een plaatsje hoger op de wachtlijst, iedereen wint.

    Maar, waar we eigenlijk naar toe moeten is, dat er gewoon genoeg donoren zijn (ja, tenzij systeem) en dat nabestaanden de wil van de overledene moeten respecteren.

  • Jos Sparreboom, ÷verum -Zweden
    19-01-2015 11:40

    Onder het motto "elke nier is er ťťn": JA!

  • Bart, Bussum
    19-01-2015 10:59

    Ik ben het volkomen met Nicole eens.

    Aanvullend. Als ik mijn geld uitgeef, kies ik waar. Als ik een vriendschap wil aangaan, kies ik met wie. Als ik mijn arbeidsvermogen inzet, kies ik bij welke werkgever. Als ik vrijwilligerswerk doe, kies ik voor welk goed doel. Als ik een (liefdes)relatie aanga, kies ik met wie. Als ik mij hart wil luchten, kies ik bij wie. Bij al dit soort persoonlijke en soms indringende keuzes: niemand doet moeilijk (en gaat het bovendien niet aan). Terwijl er door mijn keuzes anderen dus geen geld, liefde, vriendschap, aandacht van mij krijgen.

    Wil ik (theoretisch, ben zelf getransplanteerd) een nier geven, dan moet ik me verantwoorden en mag ik niet een voorkeur uitspreken? Dan krijgt dus niemand mijn nier. Wie is daar nu mee geholpen?

  • L.A. de Wit, Zoetermeer
    19-01-2015 10:43

    Het is helemaal waar dat de een sneller zal worden gekozen dan de ander, maar vanwege die keuze komt er plaats vrij op de wachtlijst, waardoor de anderen een grotere kans krijgen op een post-mortale nier. Dus : wees blij!

  • Erik van den Elsen, Ede
    19-01-2015 10:01

    Als een 'zelfkeuze systeem' door donoren meer donornieren op gaat leveren is er wat te zeggen voor het systeem. Toch ben ik tegen een dergelijk systeem.

    Het werkt namelijk (oneerlijke) selectie in die hand: op basis van welke criteria gaan donoren een ontvanger selecteren? Wordt het een 'facebook' selectie waarbij een ontvanger zichzelf mag presenteren? Op die manier lopen we de kans dat de leuk uitziende patiŽnten met een vlotte babbel snel 'in de prijzen' gaan vallen, of juist de schrijnende of zielige gevallen eerder aan de beurt gaan komen voor een nieuwe nier dan patiŽnten die al jaren op de wachtlijst staan.

    Gaat het systeem een soort 'boer zoekt vrouw' worden waarbij die leuke boer Tom 800 brieven krijgt en de wat minder populaire boer Jan er slechts 3 krijgt? Is dat eerlijk?

    Begrijp me niet verkeerd: ik gun iedereen op de wachtlijst een nieuwe nier, en nog liever vandaag dan morgen. Maar laten we het wel eerlijk houden en iedereen eenzelfde kans gunnen.

    Het Belgische systeem waar Jan Mucha het hier over heeft is natuurlijk nog het best en zou er voor zorgen dat we uberhaupt geen wachtlijst nodig zouden hebben in Nederland en al helemaal geen oneerlijk selectiesysteem. Maar daar is de politiek in Nederland (helaas) nog niet volwassen genoeg voor.

  • Nicole Plas, Apeldoorn
    19-01-2015 08:30

    Bijzonder dat mensen een keuze kunnen maken zonder dat ze weten wat een platform exact in kan houden, hoe het werkt etc.

Gerelateerde artikelen

Recente artikelen

NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier


NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier