(Ergens) anders dialyseren is voor iedereen wennen

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Nog voor onze maartvakantie in Les Berthaisières hebben we met mijn nefroloog overlegd. En zijn daar tot de conclusie gekomen, dat vier en een half uur dialyseren met hemodiafiltratie (HDF) voor mij niet aantoonbaar slechter hoeft te zijn dan acht uur in de nacht zonder HDF. HDF lukt dan namelijk niet, vanwege een te lage 'pompdruk'. De gezondheidswinst van de rustige achtuur-dialyse kon ik echter gevoeglijk wegstrepen tegen de deuk in mijn conditie van de doorwoelde nachten. Die in werkelijkheid ook nog eens bestaan uit een halve avond en een halve nacht. Dus eigenlijk te vroeg in bed om al te gaan slapen en daarna weer te vroeg afgekoppeld om het gevoel van een volle nacht te hebben.

Ik onderga nu al weer een kleine twee maanden vier-en-een-halfuurs-HDF in de middag. Nanny en ik hebben hier vooral voor gekozen, vanwege de hoop: 'ongeveer om zeven uur thuis, en alle mooie avonden samen op het terras'. En deze week hebben we 's avonds vijf dagen lang daar het 'Feest van de Moeders' kunnen vieren; ja zo gaat dat in Frankrijk: niet een dagje, maar er flink tegenaan.

Recent had ik in de middag een poosje morele ondersteuning van André die een week naast me heeft gelegen: 'lekker Nederlands kletsen'. En ook steeds samen reizen. Hij logeerde namelijk met zijn geliefde op 'proef'vakantie in ons appartement. In al de drie en een half jaar die hij dialyseert waren ze nog nooit van hun stek geweest. Het blijft tenenkrommend spannend om je eigen centrum een poosje achter je te laten! Maar aangespoord door ons boek 'Enchanté' hebben ze de stoute schoenen aangetrokken, eerst dus voor een week. En dat lijkt goed te zijn bevallen. Mogelijk vertelt hij hier zelf nog wel over via dit medium.

De middagdialyse vraagt natuurlijk toch wel wat bijstelling van je dagprogramma en ideeën. Om maar iets te noemen: er ontbreken ons nu drie mooie middagen om samen een glaasje te savoureren op een terrasje aan het strand of elders, of om leuk boodschappen te doen. We troosten ons dan maar met het zelfbedrog dat ik die middagen 'weer moet bijspringen op mijn lab'. Gelukkig resten er evengoed nog andere dagen plus een lang weekend, waarbij zowel de terrasjes gewoon open zijn als ook veel supermarkten (vaak zelfs op zondagochtend).

Ik reis nu weer als vanouds met Les Ambulances du Soleil, omdat zowel Cathy als Mike overdag altijd onderweg zijn met lange lucratievere ritten: Marseille, Nice, Mougins e.d. Helaas echter wordt onze optimistische tijdsplanning, van om zeven uur thuis, nog wel eens 'aangepast' door dit vervoer. Les Ambulances du Soleil combineert namelijk vaker verschillende uit- en thuisritten - soms drie tegelijk - die toch op hetzelfde tijdstip huiswaarts moeten. Heen zijn ze daardoor soms erg vroeg. En huiswaarts is het (on)aardige voor mij dan vaak dat de beide anderen - het zijn vaak dezelfden - zodanig wonen, en ook nog de 'verkeerde' kant op, dat ik als laatste wordt gedropt. Wat al gauw een halfuurtje extra afknabbelt van mijn genieten op het terras met mijn geliefde. Toch blijven er ook nog wel mono-ritten over voor mij alleen. En ook met André was het bijvoorbeeld steeds linea recta uit en thuis.

De HDF van SERENA - dit wil ik nog wel een keer kwijt - bevalt me zonder meer beter dan de 'gewone' hemodialyse in de 'Val de Loire' of elders. Dit laatste vooral vanwege de toegift de volgende dag: katers met opengesperde klauwen. Een bevinding die ik dus blijmoedig noteer als één van de diepere inzichten die een vakantie kan opleveren: blij zijn met wat je hebt en dat blijven koesteren: Oost West, vaak thuis best! Daar in die vakantieverte moet je uiteraard wel - al bijlerend - pikken wat in de aanbieding is, ook eventueel het moeizame aanprikken. Maar ja, het is dan vakantie hé! En dat biedt tussendoor ook veel dagen met goeds.

Deze zomer op ons terras, dikwijls onder de parasol, houden we dus nog wel een tijdje de herinnering levendig aan 'Les Berthaisières', hun wijde omstreken, het ongewoon fijne weer, de Chinon-wijn en de lessen in tevredenheid: 'weet je nog wel'? En dat filosoferen gaat heel goed, want ondanks alles ben ik voldoende op tijd thuis om zij aan zij van die zon-plus te genieten. Die gewoontegetrouw voorlopig bovendien steeds langer op blijft.

à la prochaine,

Ad (en ondanks haar tijdelijke 'penstilte' ook namens Nanny)
pagesperso-orange.fr/nanadno/ 

Gepubliceerd: zaterdag 07-06-2014 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier