Zeven vragen aan kinderarts-kindernefroloog Linda Koster-Kamphuis

Door Redactie NierNieuws 

Linda Koster-Kamphuis (1964) werkt sinds 2002 als kinderarts-kindernefroloog in het Radboudumc te Nijmegen. Linda studeerde Geneeskunde aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Zij volgde haar opleiding tot kinderarts in Maastricht, waar zij ook haar fellowship kindernefrologie startte. Dit fellowship rondde ze af in Nijmegen. Als kindernefroloog zet zij zich naast de reguliere patiëntenzorg in voor het verbeteren van de kwaliteit van zorg door haar werkzaamheden als intern auditor bij het Instituut Waarborging Kwaliteit en Veiligheid (IWKV). Het IWKV is onderdeel van het Radboudumc.

Waarom is (kinder)nefrologie zo’n mooi vak
Kindernefrologie is een specialisme met vele kanten. Acute en chronische zorg. Nierziekten die we met behoud van nierfunctie kunnen behandelen en nierziekten die leiden tot nierinsufficiëntie. Technische kanten zoals bij dialyse en plasmafiltratie versus langdurige begeleiding van het kind met een chronische aandoening waarbij het hele functioneren (opgroeien, school, sociale contacten, functioneren van het gezin etc.) bedreigd wordt. Het hele kind staat centraal ook al is kindernefrologie een subspecialisme. En dit tijdens de gehele kinderperiode van 0 tot 18 jaar. 

Wat maakt u het meest en wat het minst gelukkig in uw werk
Ik word heel blij van een succesvolle niertransplantatie bij een kind met terminaal nierfalen. Elke transplantatie opnieuw is een spannende gebeurtenis. Dit is mogelijk door het werken in een multidisciplinair team, waarbij ieder zijn/haar kwaliteiten inzet. Zo bereik je de optimale behandeling voor de jeugdige nierpatiënt. Het minst gelukkig word ik van het niet kunnen ombuigen van een dramatisch ziektebeloop. Dat na alle beschikbare behandelopties het toch niet goed afloopt met de nierfunctie van het kind.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
Gedurende mijn loopbaan zijn enkele (heel jonge) kinderen met terminaal nierfalen overleden aan de gevolgen van dit nierfalen in combinatie met complicaties tijdens hun dialysebehandeling. Het geeft een machteloos gevoel niet meer voor deze kinderen te kunnen doen. Ze zijn nog zo jong en kwetsbaar.

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest trots
Dat wij met de inspanningen van ons gehele multidisciplinaire team de zorg voor het kind met nierfalen steeds verder verbeteren, waarbij wij nu ook heel jonge kinderen (vanaf ongeveer 2 jaar) met een levend gedoneerde volwassen nier kunnen transplanteren en wij een prachtige kinderdialyse-unit hebben van waaruit alle vormen van nierfunctievervangende therapie voor kinderen (ook heel jonge) beschikbaar zijn. Ons team en de faciliteiten waarover wij beschikken zijn een solide basis voor verdere optimalisatie van de behandeling van het kind met een nierziekte. En het minst dat je door organisatorische beperkingen niet altijd tegemoet kunt komen aan de behoeften en wensen van het kind met een nierziekte en die van zijn/haar omgeving.

Waar zou meer of juist minder onderzoek naar gedaan moeten worden
Er is meer onderzoek nodig op het gebied van kwaliteit van zorg. Wat is goede kwaliteit van zorg? Voor wie geldt dat? Het perspectief van de patiënt? Van de dokter? Van het ziekenhuis? Van de zorgverzekeraar? Hoe meten we de kwaliteit van de geleverde zorg? Mijns inziens voldoet het huidige registratiesysteem met talloze indicatoren niet. In de huidige tijd met concentratie van zorg, de macht van de zorgverzekeraar met inkoop van zorg gebaseerd op kwaliteitsparameters die als los zand aan elkaar hangen, is dit broodnodig. En waarnaar juist minder is een lastige vraag. Goed gekozen onderzoek is altijd relevant. Ik zou wel willen pleiten voor goed opgezet onderzoek, zodat de uitkomsten ook valide en bruikbaar zijn. 

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste doen
Ik zou direct iets doen aan het huidige zorgstelsel en de marktwerking in de zorg. Zoals het zorgstelsel momenteel is ingericht, leidt dit niet tot verbetering van kwaliteit van zorg. Wel tot meer en meer bureaucratie, te veel macht van de zorgverzekeraars en stijging van kosten. Zorg is geen markt. Natuurlijk zou ik ook direct het donorregistratiesysteem aanpassen naar het actieve donor registratie systeem (ADR).

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Zoals ik het nu bekijk werk ik over tien jaar nog steeds als kinderarts-kindernefroloog. Het werken in een team met alle faciliteiten voor behandeling van kinderen met een nierziekte geeft mij veel voldoening. Ik hoop in de komende jaren mee te kunnen werken aan verdere verbetering van de zorg voor deze kinderen.


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar redactie@niernieuws.nl

Gepubliceerd: vrijdag 09-05-2014 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Gerelateerde artikelen

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier