Zeven vragen aan dialyseverpleegkundige Gijs Scheenstra

Door Redactie NierNieuws 

Gijs Scheenstra (1983) werkt in het Meander MC als dialyseverpleegkundige, en was kwartier- maker bij de verhuizing, in december 2013, naar de nieuwe locatie van Meander. Hij behaalde in februari 2010 de dialyseopleiding in Amsterdam en rondde in 2012 de vaattoegangopleiding te Rotterdam af.

Waarom is dialyseverpleegkunde zo’n mooi vak
Door mijn stage op de HBOV kwam ik terecht op een specialistische afdeling. De dialyseafdeling van het Meander Medisch Centrum in Amersfoort. Het was een beetje uit nood door een tekort aan stageplaatsen in Utrecht. Maar deze stage vond ik een van de leukste uit mijn hele opleiding. Ik vond de combinatie tussen de techniek van zo’n dialysemachine en een chronische patiënt erg leuk. Want ik vind het prettig om voor een langere tijd een relatie aan te gaan met de patiënten die ik behandel. Het bleek ook afwisselender dan ik gedacht had. Zo merkte ik dat er heel veel scholing bij kwam kijken. Nieuwe patiënten werden opgeleid in het Brugstation en leerden er zo veel mogelijk zelfstandig te zijn in hun behandeling.

Wat maakt u het meest en wat het minst gelukkig in uw werk
Het werken met een geweldige groep collega’s maakt me heel gelukkig. De sfeer in deze groep collega’s is heel goed. Dat merkte ik meteen al in mijn stage tijdens de HBOV. Zeer behulpzame en open mensen. Het minst gelukkig word ik van de bereikbaarheidsdiensten.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
De verhuizing van het ziekenhuis en van de dialyseafdeling waar ik nauw bij betrokken was. Twee jaar geleden ben ik benoemd tot kwartiermaker. Samen met een collega hielp ik onze bedrijfsleider met de coördinatie van alle werkzaamheden die bij een nieuwe werkplek komen kijken. Zo hebben we meegedacht in ons nieuwe werkproces en hoe we dit dan in de nieuwbouw zouden invullen, en over wie op welke plek zou komen. We hebben wat uren met ons hoofd boven de plattegronden gehangen. Meubilair en attributen ingetekend en weer verwijderd. Ik weet nog heel goed, toen ik twee jaar geleden werd gevraagd voor deze werkgroep, dat ik nog echt moest leren om überhaupt zo’n nieuwbouwplattegrond te kunnen lezen. Maar dit was gauw onder de knie. Daarnaast was het natuurlijk belangrijk om over alles waar we over nadachten te communiceren met alle collega’s. Zo hebben we meerdere avonden georganiseerd waarop alle werkgroepen van de dialyse aan elkaar presenteerden wat de veranderingen zouden worden op de nieuwbouw. Op deze manier dachten de werkgroepen er zelf over na en werden collega’s over veranderingen ingelicht. We hebben ook een patiëntenavond georganiseerd. Zowel in de oudbouw, als een kennismakingsavond in de nieuwbouw. Hier kwamen meer dan 100 patiënten op af. Voor ons een indicatie hoe de nieuwe situatie leeft onder de patiënten. Op de verhuisdag zelf merkten we dat we de situatie goed hadden voorbereid. Alles viel op zijn pootjes. ’s Ochtends nog de laatste groep patiënten op de oudbouw gedialyseerd terwijl de verhuizing begon. En ’s middags om 14:30 uur werd de nieuwe dialyseafdeling feestelijk geopend en de eerste patiënten aangesloten. De hele periode aan voorbereiding op die ene dag in december heeft zeer veel indruk op me gemaakt en ik ben heel blij dat het allemaal zo goed is verlopen.

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest trots
Op dit moment ben ik het meest trots op onze nieuwe afdeling die 14 december in gebruik is genomen. Ik was bij de voorbereidingen nauw betrokken als kwartiermaker. Jarenlange voorbereiding en op zo’n verhuisdag kwam alles op z'n pootjes terecht. En het minst: elke keer na het misprikken van een shunt.

Waar zou meer of juist minder onderzoek naar gedaan moeten worden
Er zou in elk geval meer aandacht naar de vaattoegang van de dialysepatiënt kunnen gaan. Een effectieve dialyse begint bij een goed functionerende toegang. Het onderzoek naar ontwikkeling van vaattoegang met behulp van lichaamseigen materiaal vind ik een goed voorbeeld. En minder? Zolang het een gedegen onderzoek is met de bedoeling de gezondheidszorg te verbeteren kan ik tegen geen enkel onderzoek bezwaar hebben natuurlijk.

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste doen
Het is natuurlijk niet zo gemakkelijk om ineens een grote verandering door te voeren. Maar als het kon, zou ik de zorgverzekeringen goedkoper maken, zodat iedereen de zorg kan krijgen die hij of zij nodig heeft. Daarnaast zou ik wat doen aan de enorme bedragen die in farmaceutische industrie omgaan.

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Als ik mijn vak nog met net zoveel plezier en afwisseling kan uitvoeren als nu, zie ik geen reden om dat te veranderen.


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar redactie@niernieuws.nl

Gepubliceerd: dinsdag 24-12-2013 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier