Een paar maanden lang kort

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Mijn moeder vond ook al dat verandering van spijs doet eten. Uiteraard een bekende tekst van een tamelijk algemene strekking. En het gaat daarbij natuurlijk niet alleen over spijs, althans zéker niet voor ons. Maar verandering geeft vaak wel weer animo om door te gaan; het leven moet als het even kan niet teveel sleur worden en een beetje hoop geven.

De eentonigheid van ons leven was overigens niet de reden tot het verzoek om een tijdlang kort(er) te dialyseren, of u zou de eentonige regelmatig onregelmatige en onrustige nachtrust moeten bedoelen, want dat was wél een drijfveer. Het ging er ons met name om dat er complete nachten vol slaap werden verkregen én - mooi meegenomen - volledige nachten naast elkaar. Dit was meteen een hernieuwde eyeopener voor mij waarom ik ook alweer die dialyse volhoud. En nog jaren hoop vol te houden, zoals ik elke verjaardag weer beloof. Om het verschil met de acht uren dialyse niet al te groot te maken, heb ik verzocht om gedurende deze maanden vijf uur als 'kort' te beschouwen, maar de verpleging houdt desondanks vast aan de vier en een half uur op papier, van voor de nachtelijke achturensessies, waar ik een jaar geleden aan gewend was. Ze mogen niet anders.

Wij hebben weer eens met mijn nefroloog gesproken, ditmaal over mijn streefgewicht dat plotseling zelfs met een kilo verlaagd was, want de infirmières moeten ook daarin volgen wat ze op papier hebben. Het is op zijn advies nu van 76 kilo gebracht naar 78 kilo omdat de spieren zwaarder worden door meer sporten: we trainen inmiddels namelijk zo'n drie maanden bij een goede Belgische kinésietherapeute (fysiotherapeut) met hometrainer, lopende band, step etc., maar krijgen bovendien genezende massage toegediend. En ook de cardioloog raadde deze 'verzwaring' aan tegen klachten over mijn bloeddruk. En verder heb ik van mijn nefroloog weer HDF (hemodiafiltratie) gekregen in plaats van de gewone HD (hemodialyse).

Beide beslissingen schelen behoorlijk in mijn kramperigheid. En die vijf uur ga ik het nog wel nader over hebben. Het zal in elk geval door mijn nefroloog worden aangevraagd voor mijn aanstaande dialyses in Chinon. Ik hoop dat ze daar willen en kunnen. Tijdens onze vorige verjaardagsvakantie in het Loiredal was mij namelijk heel scherp duidelijk geworden dat de in Chinon gebruikelijke vier uur wel érg kort en heftig was; vooral merkbaar de volgende dag als er steeds een fors uit de kluiten gewassen kater naast mijn bed zat te spinnen. Ik houd veel van katten mits ze niet mijn plezier vergallen.

Jawel, u hebt het goed begrepen, we hebben de smaak te pakken en gaan deze maal in maart op 'Les Berthaisières' mijn tachtigste verjaardag vieren. 'Si Dieu le veut!' Et pourquoi pas? Zie ik Jeanne D'Arc, Rabelais en Richelieu ook weer.

De huidige exercitie 'kort' begon op maandagavond 28 oktober om half acht en gaat ten minste duren tot eind december. Begrijp me goed: Ten minste! Best mogelijk dat ik verlenging aanvraag van nog meerdere maanden. Maar ik ga met mijn nefroloog ook in discussie, over de voors en tegens van 'lang' en 'kort' met betrekking tot gezondheid, joie de vivre en levensduur.

Het moeizame slapen tijdens de nachtelijke sessies roept namelijk de vraag op of de 'gezonde' dialyseduur opweegt tegen deze kwakkelnachten drie maal per week en hun lange nasleep overdag. Ikzelf kan dit niet overzien, maar heb wel mijn gedachten. Kwaliteit van leven en het feit dat we veel vaker en langer samen zijn is ook een van de factoren die we hoog schatten. Het leven voelt zo ook voller aan; Nanny heeft - ondanks het feit dat ze beter weet - zelfs het gevoel dat ik volle dagen thuis ben.

Wie weet, besluit ik dus nog wel dat ik door wil gaan met middag-, of avondspoelingen. En dan wel graag vijf uur; de duur namelijk waarmee ik ooit ben begonnen en die na verloop van tijd is ingekort naar vierenhalf uur, ómdat mijn bloedanalyses zo goed waren. Een Belgische vriendin die - 'thuis' gewend was aan acht uur - en ooit in SERENA heeft gedialyseerd en in het algemeen zeer tevreden was over de zorg en behandeling vond toch wel dat ze erg werd 'droog getrokken' in vier en een half uur. Het nut van dit 'droogtrekken' zal ongetwijfeld wetenschappelijk verklaard kunnen worden. Maar of het ons beider joie de vivre vergroot vind ik zoals gezegd tevens een belangrijke factor om mee te nemen.

Het vervolg van deze exercitie 'kort' kan heel goed nog nieuws opleveren. Ik ben benieuwd en houd u graag op de hoogte. Maar allereerst wensen wij beiden - Nanny en ikzelf - u alvast gezegende, zalige, of vrolijke feestdagen.

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

Gepubliceerd: zaterdag 21-12-2013 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier