Zeven vragen aan Ronald van der Meer, Commercieel Manager bij Dianet

Door Redactie NierNieuws 

Ronald van der Meer (1966) werkt bij Dianet als commercieel manager. Hij behaalde als verpleegkundige in 1989 zijn dialyseaantekening. Van der Meer volgde verschillende management- opleidingen en deed Bedrijfskunde aan de Hanze Hogeschool van Groningen. Momenteel volgt hij enkele kortlopende studies aan de Rotterdam School of Management op het gebied van  marketing. Na het vervullen van  verschillende leidinggevende functies in meerdere dialyse- centra, was hij van  1999 tot 2008 hoofd zorg van het Dialyse CentrumGroningen. Sinds 2009 werkt Van der Meer bij Dianet.

Waarom is uw werk zo’n mooi vak 
Doordat ik door mijn werk bij Dianet kan bijdragen aan het vergroten van de levensruimte van nierpatiënten die dialyse moeten ondergaan, vind ik mijn werk mooi en ook zinvol. 

Wat maakt u het meest en wat het minst gelukkig in uw werk
Wat mij gelukkig maakt is dat de bekendheid van thuisdialyse toeneemt en steeds meer patiënten de behandeling thuis kunnen uitvoeren. Wat daar aan meehelpt is de ontwikkeling op het gebied van dialysemachines, specifiek voor de thuishemodialyse. Aan de andere kant word ik een beetje moe van het toenemende aantal kwaliteitscertificaten dat een dialysecentrum tegenwoordig moet hebben. Soms heb ik het idee dat we meer bezig zijn om aan te tonen dat we ons werk goed doen, dan dat we daadwerkelijk doen waar we voor zijn: patiëntenzorg. Let wel, ik vind kwaliteit erg belangrijk, maar ik ben bang dat we nu aan het doorschieten zijn en over niet al te lange tijd een certificaat moeten hebben waaruit blijkt dat de kwaliteit van de kwaliteit goed is.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
Jaren geleden, toen ik nog als dialyseverpleegkundige werkzaam was, dialyseerde ik een patiënt die wilde stoppen met de behandeling omdat de dialyses te zwaar werden en de patiënt 'op' was. Ook de nefroloog stond achter de keuze van de patiënt. De familie kon hier niet achter staan en dus ging de patiënt door met dialyseren. Dat heeft indruk op mij gemaakt. Dat de familie voor zichzelf koos en dat de patiënt, ondanks dat het leven ondraaglijk was geworden, voor de familie doorging met dialyseren. Naar mijn mening moet de keuze van de patiënt bepalend zijn in dit soort situaties. 

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest en het minst trots
In 2000 ben ik bij mijn toenmalige werkgever, Dialyse Centrum Groningen, gestart met het invoeren van functiedifferentiatie op de dialyseafdeling. Ik ben namelijk van mening dat een deel van de dialysezorg niet door verpleegkundigen uitgevoerd hoeft te worden. Daarnaast krijg je ook een andere dynamiek op de afdeling als meerdere functieniveaus samen gaan werken.
Op mijn presentatie over Dialyse 2025 op de Nederlandse Nefrologiedagen dit jaar ben ik bepaald niet trots. Ik liep compleet vast en heb het publiek dus niet kunnen presenteren wat tot dan toe de uitkomsten waren van het project Dialyse 2025, waarmee wij binnen Dianet in samenwerking met verschillende externe partijen bezig zijn. Gelukkig zullen over niet al te lange tijd de uitkomsten van dit traject gepresenteerd gaan worden, zodat men alsnog kennis kan nemen van de materie. 

Waar zou meer of juist minder onderzoek naar gedaan moeten worden
Het welbevinden van de patiënt en hoe we dat kunnen verbeteren moet meer worden onderzocht. Thuisdialysepatiënten geven aan zich gezonder en gelukkiger te voelen dan centrumdialysepatiënten. Helaas is het niet mogelijk dat iedereen thuis gaat dialyseren, maar het zou toch een goede zaak zijn als centrumdialysepatiënten qua gezondheidsbeleving en het zich gelukkig voelen meer in de richting van de thuisdialysepatiënten komen. Als ik zou zeggen dat ergens minder onderzoek naar moet worden gedaan, zou ik impliceren dat er onderzoek wordt gedaan dat overbodig is. Ik hoop toch dat dit niet het geval is. 

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste veranderen
Ik zou de scheiding tussen cure en care verminderen. Dialyse valt onder de cure, medisch specialistische ziekenhuiszorg (zorgverzekeringswet), maar heeft natuurlijk veel weg van de care, de langdurige zorg (AWBZ). Ik denk dat door die scheiding wat minder strikt te maken, bepaalde zorgtaken makkelijker te combineren zijn. Dit zou tot een kostenbesparing kunnen leiden, zonder dat aan kwaliteit en kwantiteit ingeleverd hoeft te worden.  

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Echt geen idee. Het leven zou ook een stuk minder interessant worden als ik dat nu al zou weten. Wel denk ik dat in de komende tien jaar veranderingen plaats zullen vinden die betrekking hebben op het grote vraagstuk waar de zorg (en de hele samenleving) voor staat. Namelijk hoe we de kloof gaan overbruggen tussen een toenemende zorgvraag en afnemende financiële middelen en mensen die de zorg kunnen en willen geven. Naar mijn mening zal de patiënt actiever worden, daar waar het gaat om zijn eigen gezondheid. Voor de professionals betekent dit een benadering van de patiënt die daarbij aansluit. Ik hoop dat ik vanuit Dianet nog een tijd mijn bijdrage kan leveren aan deze verandering, waarbij Dianet voor haar patiënten een soort van gids kan worden die de patiënt helpt bij wat hij nodig heeft. 


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar redactie@niernieuws.nl

Gepubliceerd: maandag 16-09-2013 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier