Nou dat weer

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Bij iets beter nadenken had ik het kunnen zien aankomen, maar ik was te blind optimistisch. De infirmières klaagden al dagen dat de fistule niet lekker meer 'liep'. Ik had bovendien al een afspraak op zak voor een 'Doppler-controle' over ruim een week. Maar dat vonden zij veel te laat. En natuurlijk kregen deze ervaringsdeskundigen groot gelijk.

Op mijn vaste donderdagnachtdialyse was er van het ene moment op het andere veel oploop, hulp en 'reuring' rond mijn bed: de shunt 'deed het niet meer'. Wat mijn vriendinnen ook probeerden niets lukte: de canule een beetje verplaatsen, of met een injectiespuit geladen met fysiologische zoutoplossing de doorgang openblazen, alles bleef zonder succes. En bovendien was de kleur van het bloed dat toch nog in het slangetje aan de canule sijpelde erg donker. Ik vertaalde dat als zuurstofarm, dus gebrek aan verversende bloedcirculatie.

De invallende nefroloog uit Marseille oordeelde, na controle met zijn stethoscoop, dat er maar één mogelijkheid restte, namelijk een noodkatheter aanbrengen in de hals. Binnen een halfuur zouden de resultaten van het routinebloedonderzoek klaar zijn. Deze wilde hij, mede door mijn afwerende schrikreactie, eerst nog even afwachten.

In de tussentijd belde, zoals gewoonlijk, gelukkig Nanny om te vragen 'hoe het ging'. 'Nou niet erg lekker, want er zit een bouchon (afsluiting) in de fistule. Ze begon meteen te steigeren bij: 'katheter in de hals'. 'Je kunt nog best een dag langer wachten net als in het weekend. En dan kan men morgen bekijken of het vat operatief kan worden vrij gemaakt. Dat is toch verdorie al eens eerder gebeurd'. Zelf inmiddels te duf om dit te bedenken, heb ik het wel aan de arts voorgesteld. En aangezien mijn bloed 'prima' was ging hij hier gelukkig in mee.

Na een bijna nachtelijk telefoongesprek met de chirurg van dienst werd ik op transport gesteld naar de naastgelegen kliniek waar hij mij de volgende dag zou opereren. Ik was al vanaf 19.00 uur 'nuchter' met het vooruitzicht op een normaal matineus ontbijt. Dat ging dus nu mooi niet door. En aangezien ik een soort 'ondergeschoven patiëntje' was mocht ik, in afwachting van die niet-ingeplande operatie, ook in de kliniek tot 17.00 uur op een houtje bijten dat ik helaas niet bij me had.

Toen ik uiteindelijk weer 'terug was van even narcotisch te zijn weggeweest' meldde de arts dat hij het prikaneurisma (zo'n ontsierende bobbel) op mijn arm had verwijderd en een deel van de ader 'dat er ook niet best uitzag'. Wél werd ik 's avonds nog heen en weer gebracht voor een, onverdoofde, dialyse van twee uur: om de nog circulerende 'rommel' te verwijderen. Na verder een prima verzorging en verschillende bezoeken van Nanny mocht ik op maandag naar huis 'als ik dat wilde'. 'Nou graag'! Ik kreeg een ordonnance mee voor een flinke zak pleisters, desinfecteermiddelen en dergelijke en ook een voor een verpleegster die de verzorging thuis kon voortzetten.

Mijn zorg of de wondgenezing wel goed zou verlopen - dit wil bij dialysepatiënten soms wel eens tegenvallen - bleek ongegrond. De wond slingerde wel een beetje, mogelijk vanwege het stroomgebied van die afgekeurde ader, en er zaten vijftien krammen in, waarvan ik mij afvroeg: hoe raken die er zonder teveel narigheid weer uit. Geen probleem; de infirmière beschikte over een steriel tangetje met aan de onderkant twee 'messen' en boven één. Met het bovenste vouwde zij de bovenkant van de kram een eind tussen de twee andere messen. Hierdoor kwamen de beide buitenkanten van de kram verticaal te staan, waarna het uitnemen 'een fluitje van een cent' bleek. Bang geweest voor niets!

De helft van de krammen werd na tien dagen om en om verwijderd. En de andere helft twee dagen later. Het verband is er inmiddels 'helemaal af'. En ik durf weer een beetje te tillen met de arm. Voorlopig rest nu dus alleen nog het bezoek aan de dopplerspecialist en aan de vasculair chirurg. Kom ik mogelijk nog wel eens op terug; gezien de wervelingen die ik voel verdenk ik de laatste er namelijk van dat hij spontaan een nieuwe fistule heeft aangelegd.

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

Gepubliceerd: zaterdag 09-03-2013 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier