De zomer is begonnen, maar de gasten blijven uit

Door Nanny Marquenie 

Ad op het nieuwe ZEN-terras

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het gebeurde op zondag 17 juni om 9:40 uur. Op vaderdag!

Ik had die ochtend voor Ad een uitgebreid ontbijt klaargemaakt op ons nieuwe ZEN-terras. In ons buurtje heerste een weldadige rust. Waarschijnlijk lag iedereen nog in bed, want zaterdagavond vierden wij met alle buren in dit hameau ons jaarlijkse zomerfeest. Alle dames(!) hadden zoals gebruikelijk een eigengemaakte lekkernij meegebracht en zo kon de gastvrouw ons, na het aperitief, met een breed gebaar uitnodigen voor een gevarieerd buffet.

Geïnstalleerd rondom het zwembad werd er tot in de kleine uurtjes gegeten, gedronken en gepraat. Helaas nokten wij al eerder af gezien de conditie van Ad die de dag na de dialyse nooit geweldig is. Genietend van de rozijnenbroodjes, vers stokbrood en croissants klonk er ineens een snerpend gekras boven ons hoofd. Ik keek Ad aan: 'Hoor jij dat?' 'Ja, een vogel denk ik, wel een stoere want hij maakt behoorlijk lawaai'. 'Nou, volgens mij is het de eerste cigale van dit jaar. Bij ons gespot!! Ik heb hem nog nergens gehoord en nu kruipt hij hier uit zijn glazige omhulsel en laat weten dat de zomer begonnen is!'.

Ieder jaar weer een bijzonder moment, zoals de vondst van het eerste kievietsei in Friesland. Die ochtend zaten we nog glunderend te luisteren naar zijn eerste concert, maar nu sluiten we deuren en ramen omdat hij met al zijn familieleden zo'n kabaal maakt dat je geen fatsoenlijk gesprek meer kunt voeren.

Een paar dagen later zaten we hier weer, nu met mijn zus Margreet, vriendin Lidy en echtgenoot Jan-Hein. Zij waren de avond ervoor aangekomen om mijn verjaardag te vieren. Een verjaardag die een kleine week zou duren, want ik had, om Ad een plezier te doen, het bezoek wat gespreid. Op zijn dialyse-vrije avonden hebben we eerst met 'ons personeel' en later nog met een aantal vrienden onze nieuwe barbecue ingewijd. Ik kon Ad dit pretje natuurlijk niet onthouden want, net als alle mannen, nog steeds een pyromaantje!

Inmiddels zijn zij weer terug in het wisselvallige vaderland en kan ik terugkijken op een gezellige verjaarweek. Maar er zit mij momenteel nog wel iets dwars. Voor het eerst in al die jaren dat we hier wonen heb ik in juli en augustus geen gasten in de gîte. Ja, ik had twee boekingen, maar die zijn beide om medische redenen geannuleerd. En onze intentie is altijd geweest om landgenoten te laten meegenieten van ons paradijsje dat, dankzij de goede zorgen van Jean-Baptiste en Marie, steeds mooier wordt.

Ik heb het idee dat men in Nederland het woord crisis wel erg serieus neemt. Oké, iedereen zal een stapje terug moeten, maar even de zorgen en het werk achter je laten kan op termijn alleen maar positief uitwerken.

Bij gebrek aan huurders hebben wij daarom de afgelopen week het gastenverblijf laten schilderen en nieuwe apparatuur geplaatst. Ik heb daar foto's van gemaakt die dit weekend op de website worden geplaatst. Kijk gerust en oordeel zelf! Wellicht besluit u, al dan niet dialysepatiënt, dan alsnog hier een zonnige vakantie te boeken. Ik gun het u van harte, want één ding is zeker, in Taradeau is de zomer begonnen, maar in Nederland beslist nog niet. En om de crisis wat te verzachten krijgt u, als trouwe lezer, van mij korting!

Venez les bienvenus et à bientôt!!

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

Gepubliceerd: zaterdag 07-07-2012 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier