De herhaling van een feestje

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het is zaterdagavond rond de klok van acht uur. Ik zit, na een warme drukkende dag, op het terras voor onze hotelkamer in St.Clair/Le Lavandou en kijk uit over een rustige gladde Mediterranée. Onder mijn voeten het klotsen van de golven tegen de rotsen met af en toe een schreeuw van een overvliegende zeemeeuw. Regelmatig wandelen er mensen langs op weg naar een restaurantje. De zon daalt langzaam achter de bergen en de bijna volle maan verschijnt tegen een diepblauwe hemel die met roze-rode slierten  wordt versierd. Avondrood, mooi weer aan boord. Dus morgen vallen we weer in de prijzen!

En terecht, want dit weekend moet dat van 2 weken geleden goedmaken. Toen zaten we drie dagen in hotel van der Valk in St. Aygulf. Drie dagen achtereen stromende regen en gierende storm. De golven beukten op het strand en Ad en ik moesten elkaar goed vasthouden toen we toch even wilden kijken hoe de boten in het haventje zich hielden. Ze zwiepten vervaarlijk van links naar rechts, gelukkig goed beschermd door stootkussens en stevig vastgelijnd aan de kade.

Wij vierden daar samen ons feestje, 26 jaar getrouwd. Dat begon al direct bij het betreden van onze hotelkamer. Een grote bos rode rozen stond op mijn nachtkastje. Dus pakte ik meteen mijn tas uit en zette er een fles champagne met 2 glazen naast. Het weekend kon niet meer stuk. Wat deren ons regen en wind? Wij voelen ons hier thuis, kennen het personeel, weten dat het eten goed is en we horen om ons heen weer eens volop onze moerstaal.

Zondagmorgen ging voor mij helaas verloren dankzij een migraine-aanval. Mijn hoofd is mijn thermostaat. Blijkbaar had ik, na alle drukte rondom de lancering van Ons Boek, dit rustige weekend nodig. Toen ik weer een beetje bij de wereld kwam en zag dat het buiten nog steeds noodweer was, besloten we de lounge op te zoeken om gezellig 'mensen te gaan kijken'. Wij nestelden ons met thee en appelgebak in een van de fauteuils. Het was de laatste dag van een lang Hemelvaartsweekend, dus het hotel zat redelijk vol.

De meeste gasten zochten vandaag binnen enige vertroosting bij elkaar: ‘Echt Nederlands weer. We zijn net aangekomen na een nachtelijke rit van 1300 km. Ik hoop toch dat het snel opknapt, want dit heb ik, in die 10 jaar dat we hier komen, nog nooit meegemaakt!’ ‘Nou, wij zijn hier voor het eerst. We dachten de Côte d'Azur heeft altijd mooi weer en in Nederland weet je het maar nooit! Kennen jullie in de buurt een dansgelegenheid? Ik heb namelijk geen zin om hier de hele avond rond te hangen!’

Zo ontspon zich een gesprek tussen landgenoten die ineens ontdekten dat het hier ook kan regenen. Zelfs moet, want we willen straks allemaal genieten van een rijke, volle rosé. Plotseling richtte een van de gasten zich tot ons. Bescheiden en altijd iets onwennig in een dergelijk gezelschap, want natuurlijk geen vakantiegangers, hielden wij ons wat afzijdig. ‘Bent U hier al langer en kent U de omgeving een beetje? Het is wel ontzettend mooi hè, die kust met St. Tropez en Cannes. Je ziet het altijd op de televisie, maar nu je er zelf rondloopt is het wel heel bijzonder!’ ‘Inderdaad, het is een prachtige streek. En dan te bedenken dat wij hier iedere dag van kunnen genieten. Wij wonen hier namelijk al 15 jaar zo'n 40 km landinwaarts. Af en toe komen we in dit hotel een beetje Nederlandse sfeer proeven of een kroketje eten.’

Toen kwamen de vragen los en ik zou geen goede p.r.-vrouw zijn als ik niet even Ons Boek liet rond gaan. Daar staan namelijk alle antwoorden in op de vragen die ter tafel kwamen. Bingo! Eén echtpaar wilde graag, als souvenir, een exemplaar kopen.

Na het avondbuffet schoot ik de directeur aan. ‘Heeft U even tijd? Wat vindt u ervan om ons boek 'Enchanté' via van der Valk onder de aandacht te brengen van landgenoten die hier op vakantie komen? Ik zou een aantal exemplaren kunnen achterlaten. Wij komen hier toch geregeld een hapje eten en kunnen, als het storm loopt, de voorraad dan weer aanvullen.’ Hij reageerde meteen positief: ‘Men denkt inderdaad dat het voor de hier permanent wonende Nederlanders iedere dag vakantie is, maar uiteraard worden ook wij met de schaduwzijde van het leven geconfronteerd’.

En zo staat het boek nu duidelijk zichtbaar in de vitrine bij de receptie.  Binnenkort maar weer eens een ontbijtje daar nuttigen om te horen of aanvulling gewenst is!

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

Gepubliceerd: zaterdag 09-06-2012 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier