Het Franse systeem...

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Engeland heeft wel het een en ander te danken aan Frankrijk; omgekeerd waarschijnlijk ook, maar daar gaat het even niet over. Toen in 1066 Willem de Veroveraar vanuit Bretagne zijn recht op de Engelse troon opeiste, bracht hij ook zijn Bretonse Frans mee. Dit is nog steeds goed hoorbaar in de Engelse woordenschat (doorgaans met eigenzinnige uitspraak). Het destijds zeer verwante Oud-Fries schemert er, na bijna duizend jaar, ook nog dunnetjes doorheen.

En nu heeft - lees Niernieuws - Engeland sedert 2005 een patiëntendossier dat door de patiënt kan worden ingezien. Prachtig, zo hoort het. Kwam dat idee misschien ook overgewaaid van hier? Voor ons die onder de zon genieten van al het goede dat deze Provençaalse aarde biedt, is dat namelijk altijd 'gesneden koek' geweest. Vanaf onze komst hier - ruim vijftien jaar geleden - zijn wij door de verschillende medici als patiënt behandeld, met recht op toegang tot alle eigen medische gegevens, en niet als 'aandoening'.

'Lijders', met welk probleem dan ook, die naar een laboratorium worden verwezen, zijn persoonlijk verantwoordelijk voor hun eigen dossier en dienen de resultaten bij artsen-consultaties mee te brengen. Uiteraard heeft de dokter ze ook zelf.

Alle plaatjes en uitslagen van radiologische onderzoeken, ECG's, MRI- en andere scans worden meteen na het onderzoek aan de patiënt ter hand gesteld. Voor nieuwsgierigen betekent dit natuurlijk wel, dat ze een halfuur tot drie kwartier moeten willen wachten tot de beoordeling van het foto-materiaal is afgerond en uitgetypt. Wie geen talent heeft voor zitten, kan ook gewoon thuis de post afwachten, óf afspreken om de volgende dag alsnog de resultaten op te komen halen. Al wachtende eventueel wat boodschappen doen, kan natuurlijk ook. Maar wie retraité is, of de tijd aan zichzelf heeft - wat beslist níet hetzelfde is hoor - wacht graag even. Het blijft steeds weer spannend! Door de jaren heen hebben wij, naast veel rapporten, een aardig pakket 'foto's' verzameld. De oudere hiervan, die hun praktische nut hebben verloren, gaan we binnenkort inleveren om te recyclen.

Uitslagen van de chemische laboratoria komen, ondanks alle moderne apparatuur, niet onmiddellijk beschikbaar, maar pas aan het eind van de dag, of soms nog later. Wachten loont dan dus niet. Daarom heeft de werkgevende patiënt een strikt persoonlijke code waarmee kan worden ingelogd op de eigen gegevens (alléén die dus). Vooral Nanny doet dat in voorkomende gevallen heel graag en geïnteresseerd. Maar we gaan uit beleefdheid toch ook nog steeds de uitgetypte uitslagen ophalen: even goedendag zeggen en opbergen in een klapper.

Ikzelf ben 'bevoordeeld met mijn nadeel' en word eigenlijk alleen nog maar via SERENA chemisch onderzocht. Altijd op de eerste woensdag van de maand wordt er een buisje of zes tot acht getapt. Regelmatig informeer ik dan even of Dracula weer in de stad is of - bij geringere hoeveelheden - zijn kleinzoon. En de infirmières bevestigen dat consequent. Zonder mankeren vallen de volgende zaterdagochtend de resultaten in de bus. De dokter weet het in dit geval - on-Engels - wel eerder want die wordt elektronisch op de hoogte gehouden; een dag eerder dus wanneer ook de brieven voor ons de deur uit gaan.

En sinds 2004 is het Dossier Médical Personnel in de plaats gekomen van een soortgelijke, maar enigszins verouderde werkwijze. Het bevat alle gevoelige gezondheidsgegevens zoals: behandelingen, medicijngebruik, laboratoriumanalyses, medische en chirurgische voorgeschiedenis, ziekenhuisrapporten. Met mijn carte vitale ('ziekenfondskaart') - via dit pasje worden alle medische handelingen en ook medicijnleveranties elektronisch opgeslagen en ook betalingen geregeld - heb ik me daarbij aangesloten. Hiermee heb ik mijn artsen het recht gegeven om al mijn gegevens in te zien. Dit is dus niet verplicht maar kan bij spoedgevallen zeer belangrijk blijken. Engeland heeft kennelijk toch niet precies dit systeem overgenomen. Dus wél een eigen idee?

U weet, Frankrijk heeft me tot nu toe 'bij de wereld' gehouden. Ik blijf dus blij met het Franse systeem, waar natuurlijk nog wel meer van te vertellen zou zijn.

à la prochaine,

Ad

Gepubliceerd: zaterdag 26-05-2012 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier