De dag van de Mantelzorg

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Ik schuif de gordijnen open en zie onze door de zon beschenen eikenbomen afsteken tegen een diepblauwe lucht. De bladeren zitten er allemaal nog aan en kleuren inmiddels bleek-groen, geel en rood. Dankzij de extreme regens zijn vooral de eikenbomen enorm gegroeid. En misschien hebben ze daardoor ook die mooie kleuren, want ik vind het deze herfst wel erg opvallend. Hetzelfde geldt voor de wijngaarden waar de wijnstokken ook allemaal nog hun prachtig gekleurde bladerkleed dragen. We genieten er al weken van.

En vandaag wordt het dubbel genieten!
Als "Nederfransen" kijken we uiteraard ook Nederlandse televisie en lezen (soms) een Nederlandse krant. Zo wisten we dat woensdag 10 november de grote, erg belangrijke groep mantelzorgers in het zonnetje wordt gezet.

Je kunt van Nederland en/of de Nederlanders zeggen wat je wilt... dergelijke initiatieven (ik denk ook aan het mantelzorgcompliment dat ik jaarlijks via mijn gehandicapte zus mag ontvangen) vormen mede onze identiteit.
Ad sloot zich graag bij dit initiatief aan en nodigde mij uit voor een lunch in Château de Berne. Wellicht herinnert U zich nog dat wij 2 jaar geleden hier een prachtig quatre-mains-concert hebben bijgewoond. De omgeving straalt luxe, sfeer, attentie, gastvrijheid en verwennerij uit.

Vanmorgen neem ik dus uitgebreid de tijd om me in stijl op te tutten. Ad hijst zich zelfs in het pak! Na een kort autoritje arriveren wij bij het imposante hek van het Château. Ad meldt zich via de intercom en zachtjes zoeft het hekwerk open. Wij parkeren de auto en lopen rustig genietend richting Restaurant.


Halverwege worden we opgevangen door een vriendelijke jongeman die ons verder begeleidt. Hij vraagt of wij een paar dagen vakantie hebben. Met trots antwoorden we dat wij eigenlijk het hele jaar "vakantie" hebben, want woonachtig in Taradeau!!

Het ijs is meteen gebroken, want hij woont sinds 3 jaar, met vrouw en kind, ook in Taradeau!
Ad legt hem in het kort de reden van ons bezoek uit. Hij is onder de indruk en belooft mij extra te verwennen!

Na het apéritief met verschillende amuses adviseert hij ons bij de menu-keuze en vraagt welke wijn van Taradeau wij prefereren. Vol trots presenteert hij ons daarna een gelijkwaardige witte huiswijn die uitstekend blijkt te passen bij de maaltijd èn bij onze smaak.
Door de grote ramen zien we een herfstkleurige wingerd tegen de oude kasteel-muren omhoog woekeren. Het torenklokje klingelt elk half uur vrolijke geluiden over de verstilde binnenplaats en wij laten ons dat vele keren welgevallen.

Zowel de voorgerechten als het hoofdgerecht bestaan uit vis. Licht, luchtig en vol fantasie opgediend. Helaas één nadeel ...... 'mon petit estomac'! Ik ben geen grote eter en ook al zijn de porties zeer bescheiden, het aantal gangen telt ook! Gelukkig merkt onze attente dorpsgenoot dat en stelt voor slechts één 'assiette de fromage' te serveren. Zo blijft er nog ruimte voor het dessert en de 'café gourmande'.

Na 3 uur (!) rijden we, zeer voldaan, terug naar ons eigen kasteeltje voor een verlate siësta. Maar alvorens weg te dromen bedank ik Ad op gepaste wijze en beloof hem zijn mantelzorgster te blijven... minstens tot 10 november 2011!

A bientôt,

Nanny

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

Gepubliceerd: zaterdag 20-11-2010 | Nog geen reacties

Reageer op dit artikel

    Recente artikelen

    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier


    NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
    Ons Pricaystatement vindt u hier