NierinsufficiŽntie bij kinderen met urethrakleppen

Door Mustafa Alamyar 

NierNieuws Special door Mustafa Alamyar

Bij een urethraklep (plasbuisklep) wordt de urinestroom uit de blaas belemmerd. Urethrakleppen zijn vliesjes in de plasbuis van een zuigeling. Het is een aangeboren aandoening en kan alleen bij jongetjes voorkomen. Door de vernauwing in de urethra kan de urine terugstromen naar de nieren (reflux) waardoor nierschade kan onstaan. De mate van obstructie bepaalt voor welke behandeling de behandelaars kiezen.

Plasbuiskleppen komen bij ongeveer 1 op de 4000-7500 pasgeborenen voor en zijn daarmee de meest voorkomende oorzaak van obstructie van de lage urinewegen bij zuigelingen. Bij Afro-Amerikanen en bij kinderen met het syndroom van Down is een verhoogde incidentie gemeld. Bij 14 weken van de ontwikkeling van de foetus is de plasbuis gevormd, de plasbuiskleppen zijn daarvoor al gevormd. De precieze oorzaak is onbekend en erfelijkheid speelt in de meeste gevallen geen rol. De diagnose wordt gesteld op grond van een mictiecystogram.

Middels echografisch onderzoek kunnen er al vroeg in de zwangerschap tekenen van een obstructieve afwijking van de urinewegen worden aangetoond. Deze verschijnselen zijn onder andere oligohydramnion (te weinig vruchtwater), hydronefrose (verwijding nierbekken) en een verdikte blaaswand. Deze tekenen manifesteren zich, omdat de urethrakleppen al vroeg in de ontwikkeling aanwezig zijn en de blaas en de hogere urinewegen als gevolg daarvan voor een lange tijd bloot staan aan hoge drukken.

Tijdens de zwangerschap zijn de longen gevuld met vruchtwater en door een tekort aan vruchtwater is er ook bij sommige zuigelingen ook een stoornis van de longontwikkeling (pulmonale hypoplasie). Een overgroot deel van de kinderen heeft problemen met zindelijk worden vanwege reeds voor de geboorte ontstane verdikking van de spierwand van de blaas en een incompetente sluitspier van de blaas.

Volgens de laatste onderzoeken bereikt maar liefst 30% van de kinderen, voor het bereiken van de adolescentie, chronisch nierfalen en is dus dan toe aan niervervangende therapie. Gestoorde blaasfunctie lijkt de belangrijkste rol te spelen in het achteruit gaan van de nierfunctie. Tot nu toe zijn er slechte resultaten geboekt met niertransplantaties, omdat de gestoorde blaas ook deze nier(en) aantast. Negatieve factoren voor de werking van de nieren zijn: laat ingrijpen, verhoogde BUN (stikstof en ureum in bloed), beidezijdse reflux van urine, urine-incontinentie na de leeftijd van 5 jaar en albuminurie (eiwit in urine).

Meer onderzoek is nodig naar het ontstaan van urethrakleppen en de behandeling van nierfalen door deze aangeboren afwijking.

Gepubliceerd: dinsdag 03-08-2010
Bron: The Scientific World | Reacties (1)

Reageer op dit artikel

  • Samim , rotterdam
    06-08-2010 00:20

    Hier moet zeker meer onderzoek naar worden gedaan!

Recente artikelen

NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier


NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier