Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Zeven vragen aan nefroloog Gülay Demirtaş

Door Jeroen van Setten 

Gülay Demirtaş (1971) werkt in het Fresenius
Medical Care Holiday Dialysis Center in Antalya
(Turkije) als nefroloog, studeerde in Groningen 
en specialiseerde zich in de interne geneeskunde
en nefrologie in het AMC in Amsterdam. Na bijna
vier jaar als nefroloog in Nederland werkzaam te
zijn geweest, keerde ze terug naar Turkije, back
to her roots. Ze beschouwt zichzelf als een
Nederlandse nefroloog in een Turks jasje.

Waarom is nefrologie zo’n mooi vak
Het gaat over water en zout en de verstoorde balans daartussen. Water en zout, dat zijn de belangrijkste elementen van het leven. Zonder kunnen we niet bestaan. Dat maakt nefrologie een onmisbaar en tegelijkertijd geweldig mooi vak.

Wat maakt u het meest en wat het minst gelukkig in uw werk
Hoe cliché het ook klinkt; tevreden patiënten en het gevoel dat ik iets voor hen heb kunnen betekenen waardoor ze zich beter voelen in welke zin dan ook. Dat is de zonzijde van het werk. Aan de andere kant maakt de privatisering van het zorgsysteem me ongelukkig. Soms beginnen nefrologen hier in Turkije zelfs een eigen dialysecentrum. Gelukkig is zo’n situatie in Nederland nog ondenkbaar.

Welke gebeurtenis heeft in uw loopbaan de meeste indruk op u gemaakt
Er is niet één ding te noemen, maar het gevoel van onmacht wanneer alles met een patiënt anders loopt dan het in de leerboeken staat maakt elke keer veel indruk op me. Dat bewijst me telkens weer dat iedere patiënt uniek is. Wat voor de een werkt, werkt soms niet voor een ander. De natuur blijft ons uitdagen.

Op welke prestaties in uw werk bent u het meest en het minst trots
Toen ik nog in Nederland woonde, heb ik gelukkig de gelegenheid gehad om bijna twee jaar bij Dianet te mogen werken. Hierdoor was ik in staat (nachtelijke) thuishemodialysepatiënten te begeleiden. Dat was toch wel iets waar veel nefrologen in Nederland weinig mee van doen hebben gehad en dat gaf mij absoluut een bijzonder gevoel. Aan de andere kant ben ik er niet bepaald trots op dat ik maar zo weinig tijd heb besteed aan klinisch onderzoek. Een druk gezin met drie kleine kinderen runnen kon ik soms nog net combineren met mijn all-round nefroloog zijn, maar onderzoek doen zat er helaas niet in.

Waar zou meer of juist minder onderzoek naar gedaan moeten worden
Er moet meer onderzoek gedaan worden naar mogelijkheden om de levensverwachting van dialysepatiënten die niet getransplanteerd kunnen worden te verbeteren. Je bouwt tenslotte een bijzondere band met je dialysepatiënten op. Als ze overlijden, kan ik er nooit aan wennen dat er weer iemand anders in dezelfde dialysestoel wordt gedialyseerd als waar vijf of soms wel tien jaar lang meneer Jan of mevrouw Janneke heeft gezeten. Die verliezen maken mij steeds weer even treurig. Ik zou niet weten waar minder onderzoek naar zou moeten worden gedaan.

Als u minister van Volksgezondheid was, wat zou u dan als eerste veranderen
Ik zie nu de gevolgen van doorgeslagen privatisering van het zorgsysteem in Turkije. Geneeskunst moet niet commercieel worden, wij zijn dokters en dat moeten we ook blijven.

Ten slotte: waar bent u en wat doet u over tien jaar
Ik weet dat nachtelijke thuishemodialysepatiënten vaak niet op vakantie willen gaan omdat ze dan weer in een dialysecentrum moeten gaan dialyseren waar ze weer vast zitten aan dialyseshiften overdag. Dat betekent verlies van autonomie, zich minder goed voelen etc. Ik wil nachtelijke thuis/hotelhemodialyse mogelijk maken in Antalya, we hebben al plannen om het op te zetten. Hopelijk lukt dat trouwens al binnen enkele jaren en niet pas over tien jaar. 


Dit is een artikel in een serie visies op het werkveld van professionals in de nierzorg. De artikelen verschijnen onregelmatig. Meewerken aan de serie? Mail naar redactie@niernieuws.nl

sterren Gepubliceerd: maandag 09-09-2013 | Nog geen reacties




Zeven vragen aan diëtist nierziekten Sophie Luderer

Waarom is uw werk zo’n mooi vak
Een dieet bij nierziekte is vaak complex. Het is een heel gepuzzel om nog een beetje met plezier te kunnen eten, áls je al eetlust hebt. Er moet rekening gehouden worden met veel verschillende voedingsstoffen. Soms zijn dit stoffen waar men nog nooit van gehoord heeft, die je niet proeft of herkent in je eten en die ook niet zijn terug te vinden op het etiket, maar die wèl levensbedreigend kunnen zijn. Goede dieetbegeleiding kan veel steun bieden en angst wegnemen. Het is erg mooi en dankbaar werk om iets te kunnen betekenen voor een ander op een moeilijk moment.

Wat maakt u het meest en het minst gelukkig in uw werk
Het meest: als ik merk dat patiënten zich prettiger gaan voelen en ik daaraan heb kunnen bijdragen. En het minst: op een dialyseafdeling vallen veel mensen weg door overlijden. Ik kan slecht omgaan met deze verliezen.

Lees meer »

Zeven vragen aan medewerker medische administratie Titia Mjambili »

Waarom is uw werk zo’n mooi vakIk werk graag met mensen en dat is het mooiste wat er is. Op de verpleegafdeling D4va zit ik bij de balie en ben dus eerste aanspreekpunt. Ik kan vragen beantwoorden, mensen wegwijs maken en alles rondom de opname van een patiënt regelen. Verder hebben wij een geweldig team van artsen, verpleegkundigen, voedingsassistenten en andere medewerkers.

Lees meer »

Zeven vragen aan internist-nefroloog Yvo Sijpkens »

Waarom is nefrologie zo’n mooi vakHet vak, inclusief nierziekten, hypertensie en elektrolytstoornissen, laat zich heel goed snappen vanuit de beschikbare kennis over (patho)fysiologie. Je hebt als nefroloog te maken met zowel jonge als oudere patiënten waarmee je als dokter een goede band kan opbouwen zonder een al te zware emotionele lading.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier