Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Wonderkinderen spelen de sterren van de hemel

Door Merel Dercksen 

NierNieuws Special door Merel Dercksen

De Nierstichting organiseerde op 21 september van dit jaar voor de tweede keer een benefietconcert onder de naam ‘Wonderkinderen aan ’t IJ’. In het Muziekgebouw aan 't IJ traden jonge muzikale talenten op, om geld op te halen voor kinderen met een nierziekte. NierNieuws sprak met Paul Beerkens, directeur van de Nierstichting, en eventmanager Joan Vogelland over dit concert en de betekenis ervan voor de Nierstichting. 

In samenwerking met muziektijdschrift Encore!Magazine interviewden we enkele van de ‘wonderkinderen’ die tijdens het concert optraden. In het kerstnummer van dit tijdschrift kunt u die uitgebreide interviews lezen.

Paul Beerkens: De Nierstichting is het derde gezondheidsfonds van Nederland en het haalt elk jaar heel veel geld op, maar er is ook veel geld nodig voor onderzoek en voorlichting. Er is veel concurrentie tussen goede doelen dus wat dat betreft moet je gewoon aan marketing doen. We zoeken daarom naar nieuwe vormen van fondsenwerving. Traditionele vormen om geld binnen te halen zijn de jaarlijkse collecte, mailings, locale activiteiten en erfenissen. Die traditionele manieren blijven wel bestaan, maar je ziet ook op bepaalde momenten, als mensen minder te besteden hebben, dat dat wat minder oplevert.
Een van de nieuwe manieren is een evenement als ‘Wonderkinderen aan het IJ’. Dit past bij onze wens om nieuwe vormen van fondsenwerving te vinden die een zekere consistentie hebben. Die niet eenmalig zijn, maar die je kunt voortzetten. Die je tot een traditie kunt opbouwen.

Joan Vogelland: Geen enkel evenement wat we organiseren is hetzelfde. Dit heeft toevallig met muziek te maken, maar we organiseren ook bijvoorbeeld een autorally. Vaak word je getriggerd door iets en word je op weg gezet zonder dat je alles van tevoren bedenkt. Rondom een bepaald idee ontwikkelt zich dan een evenement. In dit geval ontwikkelde zich dat rond muziek, omdat de zaal aan ons beschikbaar werd gesteld. De voormalige directeur van het Muziekgebouw aan ‘t IJ, Jan Wolff, is zelf nierpatiënt. Hij bood ons de zaal aan om daar een keer iets te doen. Naar aanleiding daarvan zijn we gaan nadenken over een evenement en is het datgene geworden zoals het er nu uitziet.

PB: Voor ons is belangrijk, dat dit concert heel sterk te maken heeft met wat je kunt bereiken in het leven als je talenten hebt. Hetzelfde doorzettingsvermogen dat de wonderkinderen tonen, hebben nierpatiënten ook vaak nodig. Dat is de belangrijkste link tussen de artiesten en de nierpatiëntjes voor wie de opbrengst uiteindelijk bedoeld is.

Bekendheid genereren
PB: Ook al werken het Muziekgebouw aan ’t IJ en de artiesten belangeloos mee aan het concert, dit soort evenementen kost toch geld. Je moet dingen aankleden, je moet publiciteit maken. Dat is op dit moment, nu de economie niet meezit, wel lastig. Maar we willen niet dat dit niet door zou kunnen gaan. Daarom zijn we steeds hard op zoek naar nieuwe sponsors om grote activiteiten te kunnen organiseren. Dat vraagt een meer commerciële instelling, meer marktgericht denken. Náást onze traditionele werkwijze dus.

Ik denk dat de Nierstichting bij het grote publiek ook bekender wordt door dit soort evenementen. Er zit veel publiciteit aan: er is een grote postercampagne in de Randstad geweest voorafgaand aan het concert, we hebben veel publiciteit in de kranten gehad. Dat is nodig om mensen naar het concert te krijgen, en tegelijkertijd vestig je daarmee weer aandacht op nierziekten en op het werk van de Nierstichting. Dus dat heeft altijd goede bijeffecten. En dit soort benefietacties spreekt de media ook meer aan dan een collecte. Als je goede concerten geeft, willen de media daar ook graag over schrijven. Maar dat staat los van wie het organiseert. Je moet dus gewoon zorgen, ook als goed doel, dat je een goed concert levert. Dat je de mensen iets bíedt.

Lees verder op de volgende pagina >>

sterren Gepubliceerd: vrijdag 19-12-2008 | Nog geen reacties




De maatschappelijk werker is er voor iedereen

In de eerste gesprekken die medisch maatschappelijk werker Laura Haasdijk met patiŽnten voert vragen mensen zich af waarom ze naar de maatschappelijk werker moeten. Het voelt alsof er iets met ze aan de hand is. Terwijl het maatschappelijk werk tot het standaard aanbod hoort bij een nierziekte, net zoals de diŽtiste, verpleegkundige en de dokter. Onlangs hebben de maatschappelijk werkers die werkzaam zijn in de nefrologie hun visie op wat zij doen en hoe ze willen werken vastgelegd in de zogeheten kwaliteitsstandaarden. Deze zijn voor iedereen gratis te downloaden.

'Het kost altijd eventjes, misschien wel een paar gesprekjes, voordat mensen gaan ervaren wat maatschappelijk werk kan betekenen. Je hebt heel vaak een klein stukje weerstand te overwinnen,' vertelt Haasdijk. Zij werkt in het HagaZiekenhuis in Den Haag en is voorzitter van de Vereniging Maatschappelijk Werk Nefrologie. Haar werk is eigenlijk tweeledig, zo legt ze dat aan patiŽnten uit. Een nierziekte heeft heel veel invloed op je gewone leven. Een maatschappelijk werker kan je op weg helpen met praktische dingen, en ook psychosociale ondersteuning bieden.

Lees meer »

De regie over je leven krijgen kan je leren »

De regie over je leven met een chronische ziekte krijgen, dat kan je leren. Zelfmanagement is het toverwoord.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier