Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Weer buiten spelen

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'
Vorige week kreeg ik een mailtje van een Nederlandse vriendin uit Draguignan: 'Wanneer is dit eindelijk eens voorbij? Het is echt niet leuk meer! We voelen ons net een stelletje holbewoners'. 

Ja, Zuid-Frankrijk zucht deze zomer onder een ongekende vochtige drukkende warmte. Temperaturen die in mei al boven de 30°C kwamen en gestaag stegen tot 42°C, een brandende zon en al die maanden geen druppel regen. Slecht voor mens, dier en natuur, want met een dergelijke droogte ligt altijd een fikse bosbrand op de loer. Maar gelukkig zijn de Pompiers alert en staan met hun materieel op de kwetsbare plaatsen paraat.

De pompiers, klaar voor de aanval

Wij, vaste bewoners van deze mooie streek, kruipen maar wat graag achter de dikke muren van onze villa's, sluiten tijdig ramen en deuren en soms zelfs de luiken. Enkele bofkonten, onder wie wijzelf, zetten de airco op 26°C. Dan is het nog redelijk uit te houden. En met een airco-auto boodschappen doen in een airco-supermarkt is ook nog wel te doen.

U hoort ons daarom niet echt klagen. Maar er mag eigenlijk niet veel extra's bijkomen, zoals bezoeken aan huisarts, laboratorium en oogarts (ja, ik mag binnenkort ook een cataractoperatie ondergaan!). En wat te denken van een hond die door deze warmte nog een extra jasje uittrekt en dagelijks door het hele huis dikke vlokken zwart haar op de lichte plavuizen uitspreidt, terwijl mijn femme de ménage, ik gun het haar van harte hoor, de hele maand op vakantie is!

Het was dan ook steeds even omschakelen als we juichende en blije vakantiegangers op bezoek kregen: 'Wat boffen jullie toch dat je hier woont, heerlijk iedere dag zon, nooit een paraplu mee als je een dagje weg gaat, lekkere lange avonden op het terras buiten eten en drinken. Oh, wat zullen we dit volgende week missen!' Fijn dat ze zo genoten maar het kan, hoe onbegrijpelijk misschien voor buitenstaanders, soms ook teveel worden. En in dat stadium waren wij vorige week beland.

Het eerste druiventransport

Maar als de nood hoog gestegen is, is de redding meestal nabij. Een forse Mistral, windkracht 6, waaide afgelopen zondag in één dag alle hete, vochtige lucht weg. Dat daarbij ook het meubilair op onze terrassen in volle vaart werd meegenomen moesten we maar voor lief nemen. Vervolgens werden we dinsdag en donderdag verblijd met enkele korte (onweers)buien en daalde de temperatuur naar 30°C.

Hèt moment van de omslag is eindelijk daar. Het is september, de kinderen zijn weer naar school, de Franse toeristen keren terug naar hun eigen Departementen en de buitenlanders naar hun eigen land. En... de druivenpluk ging van start! Oh, wat voelt dat goed om 's morgens gewekt te worden door een fris briesje dat naar binnen waait. Na zoveel weken slecht slapen en nachtelijk zweten en woelen is dit een bijna vergeten en ongekend genoegen. De natuur nodigt onweerstaanbaar uit tot actie en wij geven daar graag gehoor aan.

Afgelopen woensdag maakten Ad en ik een prachtige tocht door de Gorges du Verdon en langs het Lac de St. Croix. We zagen  toch nogal wat Nederlandse auto's rijden en onze standaard-opmerking is dan: De 'grijze golf' is gearriveerd. Na een reis van gemiddeld 1300 km konden zij ook genieten van dit natuurwonder. En dan te bedenken dat het voor ons bijna naast de deur ligt!

Lac de St. Croix

Aanstaande woensdag gaan we naar een ander deel van de VAR. Wij willen in Varages een fabriek voor aardewerk bezoeken en uitgebreid snuffelen in de vele boetiekjes. Wellicht kunnen we er nog een nieuw servies scoren. Vervolgens staat een bezoekje aan Nederlandse vrienden op het programma, die nog even komen nazomeren in hun appartement aan de kust. Wij knopen er gezellig twee nachtjes hotel aan vast om ons (on)gezonde kleurtje wat bij te werken, want van binnenzitten word je een bleekneusje! Dit alles vormt dan de opmaat naar onze 10-daagse vakantie in St.Remy-de-Provence en voor Ad dus dialyseren in Arles.

Jean-Baptiste en Marie passen tijdens onze afwezigheid weer graag op huis en have. Sanne hoort onze plannen allemaal kwispelstaartend aan en lijkt er mee in te stemmen. Lekker rustig thuis blijven, niet in een warme auto op de achterbank misselijk worden van al die bochten. Geen beter leven dan een hondenleven waarin alles volgens het vaste bekende patroon verloopt. Alleen de baasjes zullen elkaar straks een paar keer afwisselen, maar als het voer elke dag op tijd in de bak zit is het voor haar helemaal goed.

En ik heb me voorgenomen iedere vakantiedag een stukje langer te gaan wandelen, want oefenen in het zwembad en op de loopband verhoogt ontegenzeggelijk de mobiliteit, maar weer 'gewoon' lopen in het dorp of de stad is het ware doel waarnaar ik streef. Ik hou u op de hoogte, maar deze keer pas over 5 weken!

A bientôt

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 01-09-2012 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier