Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Virtual reality op de dialyseafdeling

Door Shanty Sterke 

Twee jaar geleden kregen Sonja Faber en Anja van Giels, beiden maatschappelijk werker op de dialyseafdeling van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht, volop media-aandacht toen zij genomineerd waren voor de Maria ter Welle prijs, een prijs die jaarlijks door de Willem Kolff Stichting en de Nierstichting wordt uitgereikt aan verpleegkundigen, maatschappelijk werkers of diëtisten die een initiatief hebben om het leven van nierpatiënten te verbeteren. Hoe gaat het nu, twee jaar later met het bijna-beste idee van Nederland voor nierpatiënten?

Sonja en Anja introduceerden een virtual reality bril op de dialyseafdeling in hun ziekenhuis. Met een virtual reality bril op lijkt het alsof je in een andere wereld bent beland. Als je opzij kijkt, verandert het beeld mee en doordat de bril de ogen volledig omsluit zie je niets meer van de echte omgeving. Je kijkt niet alleen naar iets, maar het is alsof je er echt zelf bij bent. Dat kan voor afleiding zorgen bij mensen die bang zijn voor het aanprikken van de shunt voorafgaand aan de dialyse.

Eerst even terug naar hoe het idee drie jaar geleden werd geboren. Anja en Sonja waren aanwezig bij een bijeenkomst met studenten van de Hogeschool Rotterdam. De studenten kwamen stage lopen in het ziekenhuis en kregen de opdracht: kijk om je heen en bedenk een oplossing voor een probleem dat je in het ziekenhuis ziet. Eén van de studenten gezondheidszorgtechnologie kwam met het idee van een virtual reality bril voor dialysepatiënten. Als tijdverdrijf omdat je er spelletjes mee kan doen en allerlei filmpjes op kan bekijken. Op dat moment stootten Sonja en Anja elkaar aan. Ze dachten allebei hetzelfde: goed idee, maar niet als tijdverdrijf maar meer als afleidingstechniek voor patiënten met prikangst.

Patiënten kunnen kiezen uit verschillende filmpjes. Zo zijn er filmpjes met een mooi landschap waar het net lijkt alsof je er doorheen wandelt of filmpjes waarmee je door middel van je hoofd te bewegen door een doolhof loopt. Maar je kan ook virtueel diepzeeduiken en tussen de vissen zwemmen of in een achtbaan stappen.

Als blijkt dat een patiënt prikangst heeft dan komen de maatschappelijk werkers in actie om de bril te laten zien. 'Eigenlijk om de mensen vertrouwd te laten raken met de bril. We laten hem zien en we hopen dat ze ook daarmee afgeleid worden van de prik en afgeleid worden van de pijn. De meeste mensen willen dat wel proberen', zegt Sonja. 'Het is wel iets dat je moet uitleggen. Een patiënt begon te lachen en zei eens dat hij gewoon in de maling genomen werd. Maar we hebben het wel kunnen laten zien. Je moet niet vergeten dat onze doelgroep vaak wel wat ouder dan vijfenzestig is. Voor hen is virtual reality vaak nog wat onbekender dan voor jongeren. Die hebben ooit wel eens van zo’n bril gehoord of in een pretpark opgehad of zoiets'.

De maatschappelijk werkers introduceren de bril, maar zij hoeven er verder niet bij te zijn wanneer iemand de bril opzet. Dat is voor de verpleegkundigen. 'Maar', zegt Anja 'je ziet dat je het wel onder de aandacht moet blijven houden. De ene verpleegkundige is enthousiaster voor zulke dingen dan de ander. Het is niet voor iedereen geschikt want sommige patiënten vinden het niet prettig om afgesloten te zijn van de wereld. Ook niet iedereen heeft hem nodig. Maar het is wel goed om te weten dat die er is als methodiek'.

Inmiddels is de bril ook in een aantal andere Nederlandse ziekenhuizen geïntroduceerd op de dialyseafdelingen. 'Het ene ziekenhuis zal enthousiaster zijn dan het andere', denkt Anja. 'Voor sommige ziekenhuizen zitten er toch weer haken en ogen aan. Het kost geld en niet ieder ziekenhuis zal happig zijn om zo’n bril te gebruiken, omdat je de bril ook goed moet schoonmaken met ethanol 70% als een patiënt hem heeft opgehad.'

De afgelopen twee jaar hebben Sonja en Anja geregeld op symposia gesproken en op informatiemarkten gestaan met de virtual reality bril. Daar merkten ze dat veel mensen er heel enthousiast over zijn en dat er ook belangstelling voor is uit andere landen.

sterren Gepubliceerd: woensdag 22-08-2018 | Nog geen reacties




Megaboete voor dood dialysepatiŽnten

Volgens persbureau Reuters heeft de Amerikaanse dialysegigant Davita een schikking getroffen met families van drie overleden dialysepatiënten. De families schikten voor 25,5 miljoen dollar. De oorspronkelijke eis was 383,5 miljoen. Volgens de aanklacht stierven de patiënten kort na dialysebehandelingen in de klinieken van het Amerikaanse bedrijf. Deze schikking voorkomt een hoger beroep.

DaVita werd ervan beschuldigd GranuFlo dialysevloeistof in haar klinieken te hebben gebruikt, ondanks waarschuwingen dat dit ernstig letsel of de dood tot gevolg zou kunnen hebben. Waarschijnlijk resulteerde dit in de dood van Irma Menchaca, Gary Gene Saldana en Deborah Hardin. Fresenius, dat GranuFlo produceerde is in 2011 gaan waarschuwen voor de soms dodelijke bijwerkingen de hemodialysevloeistof zoals hartritmestoornissen of fibrillaties in het hart tot aan plotselinge hartstilstand en overlijden. DaVita bleef het middel daarna nog gebruiken.

De families van de slachtoffers huurden advocatenkantoren in die stelden dat DaVita GranuFlo, gemaakt door de grootste dialyseaanbieder, Fresenius Medical Care niet had mogen gebruiken. Sommigen suggereren zelfs dat DaVita Inc. de behandeling in alle 2000 dialysecentra in de Verenigde Staten bleef toepassen ondanks onder meer een intern rapport van Fresenius waarin werd vastgesteld dat het gebruik van GranuFlo zou kunnen leiden tot een dramatische toename van hartstilstand tijdens het dialyseproces.

Plasmiddel verhoogt risico op huidkanker »

Mensen die langdurig hydrochloorthiazide slikken worden gevoeliger voor UV-straling en lopen daardoor een verhoogd risico op huidkanker, meldt het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG). Hydrochloorthiazide is een diureticum, een plasmiddel. Uit Deens onderzoek blijkt nu dat vooral mensen met een lichte huid gevoeliger worden voor UV-straling als ze het jaren achtereen slikken. Daardoor neemt het risico op basaalcelcarcinoom, en vooral op plaveiselcelcarcinoom, toe.

Lees meer »

Oprecht medeleven »

Daar gaan we dan. Ik moet er eerst voor zorgen dat ik haar in de auto krijg. De overstap van de rolstoel naar de voorbank is al een onderneming op zich. Ze heeft bijna geen kracht meer in haar spieren en houdt de deur en het dak van de auto vast als steun- en leunpunt. ‘Ik vind het gewoon eng om je moeder zo te zien stunten. Op een dag gaat het mis en valt ze naast de auto’ had mijn man een keer gezegd toen ze met een plof op de voorstoel terechtkwam. En ook nu zie ik haar dat doen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier