Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Verjaardag van een oude knar

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Nu ik dit schrijf ben ik tachtig jaar en ruim vijf dagen. Verjaardag vieren kan heel simpel zijn, maar als je Nanny de vrije hand geeft, dan komt er - en dan vooral voor haar - nogal wat bij kijken. Zij organiseert alle uitstappen en '-pjes'. Om te beginnen Jean-Baptiste en Marie regelen als oppas voor het huis en onze oude Labrador Sanne, die dit alles niet meer zo goed aankan.

En Corinne onze femme de ménage die altijd al het huis schoon houdt, zal bij onze afwezigheid de zaak nog kraakhelderder maken. Betrouwbaar 'personeel', daar houden wij van. En natuurlijk heeft Nanny opnieuw voor een vriendenprijs een verplaatsing van ruim negenhonderd kilometer - tussen twee dialysesessies in - georganiseerd bij Mike en Cathy, mijn dialysechauffeurs. In maart zitten we dus alweer een maand in het Loiredal, opnieuw te gast bij Willem Fick.

En verder dient er via-via daar ter plaatse de dialyse te worden geregeld. Dat kun je aan Nicole van SERENA overlaten. En dan ook nog graag hemodiafiltratie (HDF), wat mij vorig jaar juni nog niet ten deel viel helaas; mijn nefroloog heeft er met nadruk, maar toch tevergeefs om verzocht. In de dependance Chinon waar ik dialyseer kent men alleen auto-dialyse. Ter plaatse ontbreekt namelijk een nefroloog. En dan mag HDF niet, heb ik begrepen. Ik blijf dat missen!

Uiteraard heeft Nanny de kinderen en vrienden verwittigd en uitgenodigd. Enkele vrienden zijn inmiddels geweest. En ook alle kinderen en kleinkinderen samen, die als verrassing voor mijn geliefde acht(!) flessen kippenpap, zeg maar advocaat, meebrachten en daarmee een echte proeverij organiseerden (helaas geen foto's van). De jarige kreeg een gevulde e-reader voor de dialyses van de komende jaren!!! Om zijn nieuwe belofte van 'nog minstens twintig jaar' nog eens duchtig te onderstrepen.

En dit alles bij, voor maart, ongewoon schitterend weer. Zon, zon, zon en 23 graden. Zulks biedt allen natuurlijk een uitgelezen gelegenheid om de omgeving te verkennen en rond te wandelen ter plaatse. Ik noem maar, bezoeken aan Chinon met Jeanne d'Arc, fort e.d., Tours, kastelen, Da Vinci, praalgraf van Richard Leeuwenhart met echtgenote en ouders etc. en tochten langs de Loire of de zijrivieren. En ze hebben hier nog veel meer; in elk geval teveel voor slechts een extra lang weekend.

Inmiddels zijn er alweer opvolgers gearriveerd, onder wie ook Margreet, de zus van Nanny. Het bezoek kon echt niet allemaal tegelijk, maar alleen redelijk verdeeld. Want zoveel onderdak heeft Willem, bepaald niet klein behuisd, nou ook weer niet. En het is bovendien ook iets rustiger voor de jarige en zijn zorgverlenende geliefde. Plus dat de contacten zo intenser zijn.

Deze huisbaas hebben we, toen Sanne nog jong was, ooit gevonden via een advertentie in het Labrador-tijdschrift. Hij had destijds een hotel-restaurant in de Charente aan de Atlantische kust met de naam 'Auberge le Labrador'. Hier konden Labradors boeken die vervolgens per gratie hun baasjes mochten meenemen. Willem is later verkast, het binnenland in, naar het Manoir 'Les Bertaisières' - een kasteelachtig gebeuren en historisch erfgoed uit vijftienhonderdzoveel in Cravant-les Coteaux, midden in het Chinon wijngebied.

Het weer heeft tot nu toe, zoals gezegd, enorm meegewerkt aan het feestelijke gevoel dat toch bij een verjaardag hoort, van zowel de gasten als ook nog steeds van de jarige en zijn geliefde. Of misschien juist dán, als je tachtig wordt en beseft dat een beetje haast geboden is: nog steeds ontbijten in de zon evenals de lunch en de warme feesthappen. Die zon lijkt de moed nog niet op te geven.

In het Zuiden, waar wij eigenlijk wonen, weten we bijna niet beter en is maart meestal een zo zonrijke maand, dat een verjaardag op het terras niet zonder parasols kan. We zijn dus in elk geval in de afgelopen jaren knap verwend geraakt (gâté zegt men hier) en wat ontgroeid aan Nederlandse Weergoden die mogelijk nauw verwant zijn aan bepaalde Franse goden zoals bijvoorbeeld 'Pluvius' die zich vooral in het westen en midden van dit land thuis voelt. Maar nu kennelijk verlof had of voor zijn collega 'Sol' op de vlucht was.

Margreet en haar 'chauffeurs' worden nu nog een week opgevolgd door andere vrienden, ook verlangend naar een glas Chinon-wijn. Daarna is deze lange verjaardag voorbij. We hebben inmiddels wel besloten om nog een week bij te boeken om samen enigszins bij te komen van alle goedbedoelde - en graag ontvangen - felicitaties, omhelzingen, attenties en feestgedruis. Er valt nog wel wat te regelen dus: dialyse hier en dialyse thuis; later thuisreisvervoer, huisbewaking en zo, maar we blijven hopen op aller medewerking en fraai weer.

À la prochaine, ook namens mijn zorgverleenster,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 22-03-2014 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Brenda de Coninck, Lelystad
    22-03-2014 12:39

    Hartelijk gefeliciteerd Ad! En nog een zonnige, rustige week toegewenst :-)




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier