Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Vergruizen ook heel geschikt voor 'lage' nierstenen

Door Gerard Kok 

Lithotripsie verliest terrein aan ureteroscopie als behandeling van nierstenen, tenminste in Amerika en Europa. Dit ondanks dat lithotripsie volgens internationale richtlijnen de behandelmethode is die de voorkeur verdient. Zeker bij het verwijderen van nierstenen die zich lager in de nieren bevinden wordt vaak de voorkeur gegeven aan ureteroscopie, omdat men denkt dat de resultaten van lithotripsie in dat geval slechter zijn. Artsen uit Oxford menen echter dat dat niet terecht is.

Bij lithotripsie ('steenvergruizing') worden nierstenen met behulp van gerichte schokgolven verpulverd tot kleinere stukjes, die dan langs natuurlijke weg kunnen worden geloosd. Omdat de schokgolven worden gegenereerd buiten het lichaam van de patiënt, hoeft deze niet te worden geopereerd, en dat is een voordeel. Een nadeel is dat de kleinere stukjes niersteen kolieken (hevige buikpijnen) kunnen veroorzaken zolang ze nog niet zijn uitgeplast. Dat nadeel heeft ureteroscopie dan weer niet. Bij ureteroscopie wordt een ureteroscoop (een dun hol buisje) via de plasbuis naar de niersteen geleid, die vervolgens kan worden verwijderd. Voor deze ingreep moet de patiënt wel worden verdoofd.

De Oxfordse artsen behandelden 50 patiënten met laag gesitueerde nierstenen van maximaal 1,5 cm in doorsnede met behulp van lithotripsie. Bij 81% van de patiënten die maar een enkele steen hadden was deze behandeling succesvol, wat beter was dan op grond van de vakliteratuur mocht worden verwacht. Bij patiënten met meerdere stenen lag het succespercentage iets lager, maar was ook nog zeer hoog.

Al met al zijn de onderzoekers van mening dat lithotripsie nog steeds de eerst aangewezen methode is om lager gesitueerde nierstenen te behandelen, mits de stenen niet groter zijn dan 1.5 cm.

sterren Gepubliceerd: donderdag 14-03-2013
Bron: Urolithiasis | Nog geen reacties




Familie wel screenen bij zeldzame erfelijke nierstenen

Primaire hyperoxalurie is een zeldzame, erfelijke ziekte. De meeste patiënten krijgen de diagnose als ze al symptomen vertonen. Volgens recent Amerikaans onderzoek is het echter wenselijk om familieleden van patiënten te testen op de ziekte, ook als ze nog geen symptomen hebben. De ziekte kan dan eerder ontdekt worden, en de patiënt beter behandeld.

Primaire hyperoxalurie (PH) is een erfelijke stofwisselingsziekte, waarbij de lever te veel oxaalzuur aanmaakt. Het teveel aan oxaalzuur moet via de nieren en de urine worden uitgescheiden, maar in de nieren kan het zuur zich aan het aanwezige calcium verbinden, waardoor nierstenen kunnen ontstaan. De nieren, en overigens ook andere organen, kunnen met de tijd slechter gaan functioneren, zelfs tot nierfalen aan toe. De ernst van de symptomen verschillen echter van patiënt tot patiënt; sommige mensen hebben de ziekte zonder veel symptomen te vertonen. Het komt weinig voor, in Nederland zijn er ongeveer 100 patiënten.

Lees meer »

NN TV: De calciumpoortwachter TRPV5 in beeld »

Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen zijn erin geslaagd de structuur van het ionkanaal TRPV5 in beeld te brengen. Dit eiwit bevindt zich in niercellen en regelt hoeveel calcium de cellen in en uit gaat. Dr. Jenny van der Wijst en Mark van Goor MSc vertellen hoe ze tot deze doorbraak zijn gekomen.

Nierstenen groeien net als kristallen »

Calciumoxalaatnierstenen, de meest voorkomende vorm, ontwikkelen zich net zoals steenachtige kristallen in de vrije natuur, schrijven geologen. Dat betekent dat er afwisselend periodes van afzetting en aangroeien en van weer oplossen plaatsvinden. Tot nu toe werd altijd gedacht dat nierstenen in het lichaam onoplosbaar zijn. Kristalvorming in de natuur is een dynamisch proces. Vanuit een kleine kern groeit het gesteente laag voor laag aan, maar tussentijds lost er ook weer een deel op.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier