Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Verfijndere behandeling ANCA-vasculitis stap dichterbij

Door Redactie NierNieuws 

Van de Late Breaking Clinical Trials die tijdens het ERA-EDTA congres gepresenteerd zijn, hebben er twee betrekking op ANCA-vasculitis. Zowel met betrekking tot het terugdringen van een actieve aanval, als het voorkomen van een terugval is in Cambridge medicijnonderzoek gedaan dat een stap in de richting zet van meer op de patiënt afgestemde behandeling.

Late Breaking Clinical Trials (LBCTs) zijn, zoals de naam al zegt, klinische studies, dus uitgevoerd onder patiënten. Om het tot LBCT te schoppen moet een studie daarnaast ook tot resultaten geleid hebben die volgens de beoordelende wetenschappelijke commissie bijzonder genoeg zijn om uitgelicht te worden. Vanuit Cambridge zijn twee studies naar ANCA-vasculitis ingestuurd die hiervoor zijn geselecteerd. ANCA-vasculitis is een auto-immuun ontstekingsziekte van de kleine bloedvaten, waarbij het lichaam specifieke antistoffen vormt. Omdat kleine bloedvaten overal in het lichaam voorkomen, kan de ziekte zich op verschillende plekken manifesteren, maar de nieren zijn relatief vaak aangedaan.

Het eerste abstract behandelt de RITAZAREM-studie, waarin onderzocht is wat beter werkt als therapie om terugval te voorkomen: rituximab of azathioprine. Een terugval is helaas niet ongewoon bij patiënten bij wie een aanval van ANCA-vasculitis succesvol behandeld is. En omdat elke opvlamming schade kan aanrichten, is voorkomen beter dan genezen. In deze studie kreeg een deel van de patiënten eens in de vier maanden een infuus rituximab (totaal vijf keer) en evenveel andere patiënten kregen dagelijks azathioprine. 

Na de looptijd van 20 maanden hadden elf van de 85 patiënten die rituximab kregen, toch een opvlamming van de ziekte gehad. Maar in de groep die azathioprine kreeg, waren dat er 32, bijna drie keer zo veel. Onder de gebruikers van azathioprine waren ook nog eens meer ernstige terugvallen. Bovendien bleken de patiënten die met rituximab behandeld werden minder vaak ernstige bijwerkingen te ervaren. Een uitgebreidere analyse geeft zicht op welke patiënten het meest profiteren van een behandeling met rituximab.

Maar alsnog geven alle therapieën tegen ANCA-vasculitis risico op bijwerkingen, ook al zijn die lang niet allemaal even ernstig. Hoe algemener het gegeven medicijn ingrijpt op het immuunsysteem, hoe groter de kans dat er ergens een bijwerking optreedt. Daarom loopt er een blijvende zoektocht naar afweeronderdrukkende medicijnen die maar een deel van het immuunsysteem plat leggen. Dat geldt niet alleen voor ANCA-vasculitis, maar voor alle aandoeningen waarbij het immuunsysteem betrokken is.

De tweede LBCT met betrekking tot ANCA-vasculitis ging hierover: 330 patiënten kregen ofwel prednison, ofwel het nieuwe middel avacopan, in beide gevallen gevolgd door cyclofosfamide en azathioprine, of door rituximab. In tegenstelling tot in de hiervoor genoemde studie ging het bij deze ADVOCATE-trial niet om het voorkomen van een terugval, maar om het onderdrukken van een actieve ziekteperiode. Het was een fase-III studie, waarbij het doel is om na te gaan of het nieuwe middel ten minste niet slechter, en mogelijk beter is dan de bestaande behandeling.

Na een half jaar was in beide groepen patiënten bij ongeveer evenveel de ziekte tot rust gekomen. Toen kon geconcludeerd worden dat, in elk geval op die termijn, avacopan niet slechter werkt dan prednison. Een jaar na de start van de studie hadden sommige patiënten toch weer een terugval gehad. In de prednisongroep waren dat er wat meer. Prof. David Jayne, die bij beide studies betrokken is, stelt dat de voordelen van avacopan bij patiënten met ANCA-vasculitis en nierproblemen opvallend zijn, en volgens hem tolereren de deelnemers het medicijn ook goed. Dit kan goed nieuws zijn voor patiënten die veel bijwerkingen ervaren van hoge doseringen prednison.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 09-06-2020 | Nog geen reacties




Jef Schaap overleden

Jef Schaap, oprichter van stiching Burung Manyar en steun en toeverlaat van nierpatiënten in Indonesië, is overleden aan covid-19. Dat laat het bestuur van de stichting, namens de familie van Jef, weten. Jef was 77 jaar oud. 

Het is op een maand na twintig jaar geleden dat Jef Schaap 'zijn' stichting oprichtte, nadat hij op persoonlijke titel benaderd was om een Indonesische patiënt te helpen die getransplanteerd was, maar de benodigde medicatie niet kon betalen. Hij vertelde daarover eerder aan NierNieuws: 'toen realiseerde ik me, dat dit niet vrijblijvend kon zijn. Een hulpprogramma vraagt om werk op lange termijn en niet om een kortstondige oplossing onder het motto wat niet lukt is jammer. Eind 2000 hebben we met een paar mensen de stichting opgericht, om het werk en de verantwoordelijkheid te delen.'

Lees meer »

Ontstaan vaatschade op moleculair niveau nader onderzocht »

Glomerulosclerose en atherosclerose zijn vaataandoeningen waarvoor tot op heden geen afdoende behandelingen bestaan. In de nierfilters (glomeruli) zorgen kleine bloedvaatjes voor bloedfiltratie. Bij glomerulosclerose vormt zich littekenweefsel in de glomeruli en raken bloedfiltratie en nierfunctie verstoord. Bij atherosclerose treedt verdikking van de wand van een slagader op, waardoor deze vernauwt.

Lees meer »

Op hol geslagen afweersysteem leidt vaak tot acuut nierfalen »

Een afweersysteem dat op hol slaat na een infectie kan leiden tot acuut nierfalen. Dat overkomt bijna de helft van de patiënten die na een ernstige infectie op een intensive care afdeling van een ziekenhuis belanden. Bij een deel van deze patiënten is dit tijdelijk. Maar bij het grootste gedeelte leidt dit tot aanhoudend nierfalen en zelfs dialyse.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier