Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Urinezuur verlagen voorkomt mogelijk hartaanval dialysepatiŽnt

Door Merel Dercksen 

Zou het 'ouderwetse' middel allopurinol kunnen helpen om hartproblemen bij nierpatiënten te verminderen? Tijdens het ERA-EDTA-congres in Kopenhagen presenteerde dr. Elaine Rutherford van de University of Glasgow een onderzoek hiernaar.

Rutherford: 'dialysepatiënten lopen een hoog risico op een hartaanval en op plotselinge hartdood. Een van de factoren die hierbij een rol spelen is dat hun hart vaak een verdikte linker ventrikelwand heeft. Van hart- en diabetespatiënten weten we dat de linkerventrikelmassa afneemt als ze allopurinol gaan gebruiken, een middel dat het urinezuur in het bloed verlaagt. Ook als dat urinezuur helemaal niet verhoogd is. Wij vroegen ons af of dat bij dialysepatiënten ook zo werkt en of je daarmee het risico op hartaanvallen kunt verlagen. Voordelen van allopurinol zijn dat het al goedgekeurd is, dat patiënten het over het algemeen goed verdragen en dat het goedkoop is.'

Aan de studie, die gefinancierd is door de British Heart Foundation, hebben 80 Schotse hemodialysepatiënten meegedaan. Zij kregen na elke dialysesessie allopurinol of een placebo, gedurende een jaar. Aan het begin en aan het eind van de studie bepaalden de onderzoekers de linkerventrikelmassa met behulp van een MRI-scan. Uiteindelijk hebben 53 patiënten het onderzoek afgemaakt.

Na afloop zagen de onderzoekers in de allopurinolgroep een daling van het urinezuur, ook al was dat aan het begin niet verhoogd. In de controlegroep trad een lichte stijging op. Maar op de linkerventrikelmassa bleek het middel geen effect te hebben. Rutherford vertelde dat ze ook nog een subgroepanalyse hebben uitgevoerd: bij de patiënten bij wie de urinezuurspiegels met 20% of meer afnamen, zagen ze wel een vermindering van de linkerventrikelmassa. 'Er lijkt dus wel een verband te bestaan tussen de effectiviteit van de urinezuurreductie en afgenomen linkerventrikelmassa. We moeten dit in groter verband onderzoeken en de patiënten dan ook langer volgen om te zien of het ook daadwerkelijk effect heeft op het risico op hartaanvallen.'

De onderzoekers zien dat wel gebeuren, want hoewel veel deelnemers bijwerkingen ervoeren traden die bij allopurinolgebruikers niet meer op dan bij degenen die een placebo slikten. Bovendien waren die bijwerkingen meestal niet zo ernstig en vonden de deelnemers het niet problematisch een extra pil te moeten slikken.

Als reden voor de beperkte effecten gaf Rutherford, naast het feit dat het om een relatief klein aantal deelnemers ging, dat sommige patiënten mogelijk een hogere dosis nodig hebben. Daarnaast was er behoorlijk wat uitval. 'Er waren een aantal doden en daarnaast waren andere patiënten na afloop van het jaar te fragiel geworden om nog een MRI-scan te kunnen ondergaan. En een positieve reden voor de drop out is dat er meer deelnemers getransplanteerd zijn dan we van tevoren hadden verwacht.'

sterren Gepubliceerd: maandag 11-06-2018 | Nog geen reacties




Shunts uit het laboratorium weer stap verder

Drie jaar geleden publiceerde het Amerikaanse bedrijf Humacyte over shunts die ze in het lab gekweekt hadden en waarmee de eerste studies bij mensen waren afgerond. Inmiddels is het bedrijf verder.

De ontwikkeling van 'nieuwe' bloedvaten heeft hemodialysepatiënten met slechte vaten als doelgroep, maar ook bijvoorbeeld patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad. Het bedrijf maakt gebruik van mallen: kleine buisjes van biologisch afbreekbaar materiaal. Hierop brengen ze bloedvatcellen aan van overleden donoren. De mallen met cellen worden in een speciale vloeistof met voedingsstoffen bewaard en doorgespoeld. De donorcellen zorgen ervoor dat er een 'echte' vaatwand ontstaat, die vooral uit collageen bestaat. Tegelijkertijd wordt de mal afgebroken. 

Collageen is een lichaamseigen stof, die vorm en stevigheid geeft. De functie is vergelijkbaar met die van de stalen draagconstructie bij staalskeletbouw. Als die staat heb je nog geen huis, maar de vorm is wel zichtbaar en alles wat verder nodig is voor de bouw, kan op het 'skelet' worden aangebracht. Als de donorcellen de afbreekbare mal hebben omgezet in een gekweekt bloedvat, spoelen de onderzoekers alle menselijke cellen eraf zodat alleen het collageen overblijft. Hierdoor kan er geen afweerreactie optreden tegen de cellen van de donor wanneer het vat wordt ingebracht bij een patiënt.

Lees meer »

Een goede voedingstoestand: van levensbelang! »

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

Lees meer »

Betere vaattoegang door bijzonder hormoon en 'prednisolonbubbels' »

Voordat de hemodialyse start moet er eerst een goede toegang tot de bloedbaan worden gemaakt. Dit is een chirurgische ingreep waarbij een ader en een slagader aan elkaar verbonden worden. Een zogeheten arterio-veneuze fistel of een shunt. Na zo’n operatie duurt het zo’n twee tot drie maanden voordat de ader stevig en dik genoeg is om aan te prikken. Maar helaas in bijna zestig procent van de gevallen worden de bloedvaten niet dik genoeg.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier