Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Shunt verwijden werkt het beste met alleen een katheter met ballonnetje

Door Merel Dercksen 

Het openen van een vernauwde shunt met behulp van een katheter en een ballonnetje is een prima werkzame methode, maar dit verbetert niet als de ballon omhuld is met een medicijn dat de weefselgroei vertraagt.

In dialyseshunts kan vernauwing optreden, stenose. Als die vernauwing te ernstig wordt, maakt dat de shunt onbruikbaar. Het is dan noodzakelijk om de vernauwing op te heffen. Dit kan gedaan worden door middel van angioplastiek ('dotteren'): de behandelaar schuift een katheter met een ballonnetje eraan in de vernauwing en blaast vervolgens het ballonnetje op. Het principe is niet anders dan bij mensen die een hartinfarct hebben gehad als gevolg van vernauwde kransslagaders.

Maar ook na deze ingreep kan er opnieuw een vernauwing ontstaan. Om dit proces te vertragen kan de behandelaar ook een medicijn toedienen dat de aangroei van weefsel remt. Dat gebeurt rond het hart wel door een stent te plaatsen die het medicijn langzaam vrijgeeft, maar er zijn ook laboratoriumstudies die lieten zien dat kortdurende blootstelling van de vaatwand aan een dergelijk medicijn, een langdurig effect heeft. Tegenwoordig zijn er daarom katheters op de markt die gecoat zijn met zo'n medicijn.

Amerikaanse wetenschappers hebben het effect van zo'n gecoate katheter, vergeleken met dat van een gewone ballonkatheter. In dit geval bevatte de gecoate variant paclitaxel, een middel dat geïndiceerd is voor de behandeling van verschillende soorten kanker. Aan de studie hebben 285 patiënten uit 23 centra meegedaan, die een shunt hadden van eigen vaten die niet meer goed werkte omdat er sprake was van stenose. De onderzoekers waren primair in twee vragen geïnteresseerd: heeft de gecoate katheter 180 dagen na de ingreep een beter effect dan de normale, en is het minimaal net zo veilig? Het betere effect maten ze af aan de doorgankelijkheid van de shunt.

De patiënten ondergingen de ingreep met een van beide katheters, waarbij ze willekeurig over de twee studiegroepen verdeeld werden. Na 180 dagen, ongeveer zes maanden, bleek dat het voor de initiële doorgankelijkheid van de shunt niet uitmaakt of dit medicijn meekomt met de katheter, of niet. En de veiligheid was in beide groepen gelijk.

sterren Gepubliceerd: woensdag 01-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Shunts uit het laboratorium weer stap verder

Drie jaar geleden publiceerde het Amerikaanse bedrijf Humacyte over shunts die ze in het lab gekweekt hadden en waarmee de eerste studies bij mensen waren afgerond. Inmiddels is het bedrijf verder.

De ontwikkeling van 'nieuwe' bloedvaten heeft hemodialysepatiënten met slechte vaten als doelgroep, maar ook bijvoorbeeld patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad. Het bedrijf maakt gebruik van mallen: kleine buisjes van biologisch afbreekbaar materiaal. Hierop brengen ze bloedvatcellen aan van overleden donoren. De mallen met cellen worden in een speciale vloeistof met voedingsstoffen bewaard en doorgespoeld. De donorcellen zorgen ervoor dat er een 'echte' vaatwand ontstaat, die vooral uit collageen bestaat. Tegelijkertijd wordt de mal afgebroken. 

Collageen is een lichaamseigen stof, die vorm en stevigheid geeft. De functie is vergelijkbaar met die van de stalen draagconstructie bij staalskeletbouw. Als die staat heb je nog geen huis, maar de vorm is wel zichtbaar en alles wat verder nodig is voor de bouw, kan op het 'skelet' worden aangebracht. Als de donorcellen de afbreekbare mal hebben omgezet in een gekweekt bloedvat, spoelen de onderzoekers alle menselijke cellen eraf zodat alleen het collageen overblijft. Hierdoor kan er geen afweerreactie optreden tegen de cellen van de donor wanneer het vat wordt ingebracht bij een patiënt.

Lees meer »

Een goede voedingstoestand: van levensbelang! »

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

Lees meer »

Betere vaattoegang door bijzonder hormoon en 'prednisolonbubbels' »

Voordat de hemodialyse start moet er eerst een goede toegang tot de bloedbaan worden gemaakt. Dit is een chirurgische ingreep waarbij een ader en een slagader aan elkaar verbonden worden. Een zogeheten arterio-veneuze fistel of een shunt. Na zo’n operatie duurt het zo’n twee tot drie maanden voordat de ader stevig en dik genoeg is om aan te prikken. Maar helaas in bijna zestig procent van de gevallen worden de bloedvaten niet dik genoeg.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier