Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Shunt verwijden werkt het beste met alleen een katheter met ballonnetje

Door Merel Dercksen 

Het openen van een vernauwde shunt met behulp van een katheter en een ballonnetje is een prima werkzame methode, maar dit verbetert niet als de ballon omhuld is met een medicijn dat de weefselgroei vertraagt.

In dialyseshunts kan vernauwing optreden, stenose. Als die vernauwing te ernstig wordt, maakt dat de shunt onbruikbaar. Het is dan noodzakelijk om de vernauwing op te heffen. Dit kan gedaan worden door middel van angioplastiek ('dotteren'): de behandelaar schuift een katheter met een ballonnetje eraan in de vernauwing en blaast vervolgens het ballonnetje op. Het principe is niet anders dan bij mensen die een hartinfarct hebben gehad als gevolg van vernauwde kransslagaders.

Maar ook na deze ingreep kan er opnieuw een vernauwing ontstaan. Om dit proces te vertragen kan de behandelaar ook een medicijn toedienen dat de aangroei van weefsel remt. Dat gebeurt rond het hart wel door een stent te plaatsen die het medicijn langzaam vrijgeeft, maar er zijn ook laboratoriumstudies die lieten zien dat kortdurende blootstelling van de vaatwand aan een dergelijk medicijn, een langdurig effect heeft. Tegenwoordig zijn er daarom katheters op de markt die gecoat zijn met zo'n medicijn.

Amerikaanse wetenschappers hebben het effect van zo'n gecoate katheter, vergeleken met dat van een gewone ballonkatheter. In dit geval bevatte de gecoate variant paclitaxel, een middel dat geïndiceerd is voor de behandeling van verschillende soorten kanker. Aan de studie hebben 285 patiënten uit 23 centra meegedaan, die een shunt hadden van eigen vaten die niet meer goed werkte omdat er sprake was van stenose. De onderzoekers waren primair in twee vragen geïnteresseerd: heeft de gecoate katheter 180 dagen na de ingreep een beter effect dan de normale, en is het minimaal net zo veilig? Het betere effect maten ze af aan de doorgankelijkheid van de shunt.

De patiënten ondergingen de ingreep met een van beide katheters, waarbij ze willekeurig over de twee studiegroepen verdeeld werden. Na 180 dagen, ongeveer zes maanden, bleek dat het voor de initiële doorgankelijkheid van de shunt niet uitmaakt of dit medicijn meekomt met de katheter, of niet. En de veiligheid was in beide groepen gelijk.

sterren Gepubliceerd: woensdag 01-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Kamervragen over financiering Nierteam aan Huis

Nierteam aan Huis, het project waarin zorgverleners informatie 'aan de keukentafel' geven over orgaandonatie en niertransplantatie bij het vinden van een levende donor, lijkt in zwaar weer te raken. Hoewel iedereen overtuigd is van het belang van Nierteam aan Huis, dreigen er financiële problemen te komen door extreem lange doorlooptijden bij de Nederlandse Zorgautoriteit. (NZa).

Een aanvraag om Nierteam aan Huis onder te brengen in het pakket van de vergoede zorg is ingediend, maar de beoordelingstermijnen zijn zo lang, dat vergoeding pas in 2021 mogelijk dreigt te worden. Daarmee komt de financiële onderbouwing van het project in gevaar.

Om dat te vroorkomen heeft Pia Dijkstra (D66) Kamervragen gesteld aan de minister van VWS, Hugo de Jonge. De vraag is vooral waarom het zo lang moet duren tot de Nierteams kunnen worden gefinancierd vanuit de reguliere zorg. Op dit moment dragen zorgverzekeraars hiervan de kosten.

De minister moet de vragen binnen zes weken beantwoorden.  Zie ook de vragen van Pia Dijkstra

Mini-niertjes in een kweekschaaltje »

Door Anne Schijvens - Een interview met onderzoeker Jitske Jansen uit het Radboudumc Amalia Kinderziekenhuis in Nijmegen over haar onderzoek naar organoďden. Meer achtergrondinformatie over dit onderzoek is recent gepubliceerd in het tijdschrift Pediatric Nephrology en is HIER te lezen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier