Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Promotie: T-celveroudering in patiŽnten met terminaal nierfalen

Wanneer: woensdag 15-11-2017

De nieren spelen een belangrijke rol bij een aantal essentiële processen in het lichaam. Ze zorgen voor een balans in de concentratie en het volume van de extracellulaire vloeistof en zijn betrokken bij de productie van een aantal hormonen zoals erytropoëtine, vitamine D en renine. Wanneer de nieren hun functie verliezen, zal dit dus effect hebben op al deze processen.

Naast al het bovengenoemde, heeft het verlies van nierfunctie ook invloed op het afweersysteem. De immunologische leeftijd van deze patiënten kan namelijk 20-30 jaar ouder zijn dan hun kalenderleeftijd. Dit proces kan mede ten grondslag liggen aan het feit dat patiënten met eindstadium nierfalen minder reageren op vaccinaties en een verhoogde kans hebben op infecties. Dit betekent dat deze veranderingen in het afweersysteem ook een rol zullen spelen bij niertransplantatie.

Een transplantatie brengt het gebruik van afweeronderdrukkende middelen met zich mee. Deze middelen verminderen weliswaar de kans op afstoting, maar verhogen aan de andere kant de kans op infecties. Dit maakt het definiëren van immunologisch voorspellende parameters, voor het ontwikkelen van afstoting en infecties na transplantatie, noodzakelijk om een zo individueel mogelijke benadering voor therapiekeuze te kunnen bewerkstelligen.

De verouderingsparameters voor het vaststellen van versnelde veroudering van het T-cel afweersysteem zijn als volgt:

  • Frequentie van naïeve T-cellen afkomstig uit de thymus
  • De differentiatiestatus van de T-cellen
  • De telomeerlengte van de T-cellen

Het promotieonderzoek van Burc Dedeoglu liet zien dat een meer gedifferentieerd T-cel immuunsysteem wellicht een gunstiger prognose biedt in het kader van afstoting na niertransplantatie. Hierbij gaat het voornamelijk om een relatie met de aanwezigheid van veel CD4+CD28nul T-cellen. Deze cellen lijken beperkt in hun alloreactiviteit, maar of deze cellen de bepalende factor zijn in het voorkomen van rejectie is nog niet met zekerheid te zeggen. Hoogstwaarschijnlijk maken deze cellen meer een deel uit van een aangedaan immuunsysteem, dat minder in staat is om nieuwe antigenen te herkennen en hierop adequaat te reageren. Daarnaast zijn er belangrijke intra-individuele verschillen, omdat niet alle compartimenten in het lichaam even sterk zijn aangedaan door nierfunctieverlies (bloed versus lymfeklier). Hieruit volgt logischerwijs dat er meer diepgaand onderzoek nodig is op het gebied van veroudering bij patiënten met eindstadium nierfalen.

In de bovenstaande onderzoeken lag de nadruk op de T-cellen. In vervolgonderzoeken zou de focus meer moeten liggen op de interactie van T-cellen met de B-cellen en/of de antigeen presenterende cellen in de verschillende compartimenten van het lichaam. Voor een completer beeld, is onderzoek op moleculair niveau, zoals transcriptiefactoren en micro-RNA, noodzakelijk, waarbij epigenetica een belangrijke rol kan spelen om in te grijpen in deze processen.

Promotie B. Dedeoglu, MSc : woensdag 15 november 2017, 09:30 uur
Titel proefschrift: Clinical Aspects of T Cell Ageing in End-Stage Renal Disease Patients

Promotor: prof. dr. C.C. Baan
Co-promotores: dr. M.G.H. Betjes en dr. N.H.R. Litjens

Locatie: Prof.dr. Andries Querido zaal, Onderwijscentrum, Erasmus MC, Wytemaweg 80, 3015 CN Rotterdam

sterren Gepubliceerd: donderdag 26-10-2017
Bron: Erasmus Universiteit Rotterdam | Nog geen reacties




Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden

Een bepaalde vorm van amyloÔdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroÔnegebruikers.

AmyloÔdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Er zijn verschillende types amyloÔdose. Een daarvan is type AA, dat ontstaat door langdurige ontstekingen. Het kan bijvoorbeeld voorkomen bij patiŽnten met inflammatoire darmziekten of reumatoÔde artritis. Bij AA amyloÔdose raken de nieren bijna altijd aangedaan. Naast de klassieke associatie met auto-immuunaandoeningen, melden sommige ziekenhuizen in Amerikaanse steden recent dat er onder patiŽnten met dit type amyloÔdose wel erg veel spuitende drugsgebruikers zijn.

Onderzoekers in Seattle hebben onderzocht of er een verband is. Zij identificeerden uit de data van ruim drieduizend patiŽnten uit die stad die een nierbiopsie hadden ondergaan 38 patiŽnten met AA amyloÔdose en 72 controlepersonen die een andere nieraandoening hadden: nierschade door diabetes, IgA nefropathie of lupus nefritis.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »

Slaapproblemen en slechte kwaliteit van leven gaan samen »

Nierpatiënten die te kort of te lang slapen blijken een lagere kwaliteit van leven te ervaren dan patiënten die elke nacht een optimale hoeveelheid slaap krijgen, zo blijkt uit Zuid-Koreaans onderzoek. Volgens het onderzoek is zeven uur per nacht optimaal. Aan het onderzoek deden 1910 nierpatiënten mee.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.