Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Probiotica werken niet tegen nierstenen, dieet wel

Door Merel Dercksen 

Probiotica veranderen weliswaar de samenstelling van de darmflora, maar dat heeft geen effect op de hoeveelheid oxalaat die uit de darm wordt opgenomen en vervolgens met de urine uitgescheiden. En daarmee ook niet op het risico op nierstenen. Een dieet heeft wel invloed op de hoeveelheid oxalaat in de urine en vermindert het risico op steenvorming.

Uitscheiding van oxalaat met de urine kan een risico op nierstenen opleveren: bij oververzadiging kunnen calciumoxalaatkristallen neerslaan. Gebeurt dit in de nieren, dan is er sprake van nierstenen. Een team onderzoekers onder leiding van wetenschappers van de Amerikaanse Mayo Clinic onderzocht het effect van een dieet en twee probiotica op de uitscheiding van oxalaat met de urine. Ze deden dit bij mensen met een lichte hyperoxalurie.

Alle deelnemers kregen een dieet voorgeschreven, zodat er geen verschillen waren in de hoeveelheid oxaalzuur in hun voeding. Daarnaast kreeg een groep een probioticum te slikken, dat zijn 'goede' bacteriŽn. Andere patiŽnten kregen een synbiotisch preparaat, dat is een combinatie van een probioticum en voedingsstoffen die de aanmaak van goede bacteriŽn in de darm bevorderen. De rest van de deelnemers slikte een placebo. De onderzoekers wilden nagaan of de probiotica het oxalaatmetabolisme konden opvoeren, of een remmende invloed hadden op de opname van oxalaat door de darm. In beide gevallen zou er minder oxalaat in de urine terecht komen.

Vergeleken met voor het onderzoek, toen de patiŽnten nog hun normale dagelijkse voeding aten, daalde bij alle deelnemers de uitscheiding van oxalaat met de urine en de mate van oververzadiging van calciumoxalaat. Dat was het gevolg van het dieet.

Beide preparaten hadden verder als gevolg dat het aantal lactobacillen in de ontlasting toenam. Bij de deelnemers die het synbioticum gebruikten, steeg ook de hoeveelheid enterokokken en gisten. Maar deze veranderingen in de darmflora hadden geen toegevoegd effect op de hoeveelheid oxalaat in de urine of op de oververzadiging van calciumoxalaat.

De mate van oververzadiging was wel sterk afhankelijk van de totale hoeveelheid urine die een deelnemer produceerde, en van de hoeveelheid calcium en oxalaat daarin. Een dieet met weinig oxaalzuur, gecombineerd met voldoende drinken, lijkt uit dit onderzoek een bruibare manier om nierstenen die bestaan uit calciumoxalaat te voorkomen.

sterren Gepubliceerd: woensdag 01-12-2010
Bron: Kidney International | Nog geen reacties




Familie wel screenen bij zeldzame erfelijke nierstenen

Primaire hyperoxalurie is een zeldzame, erfelijke ziekte. De meeste patiënten krijgen de diagnose als ze al symptomen vertonen. Volgens recent Amerikaans onderzoek is het echter wenselijk om familieleden van patiënten te testen op de ziekte, ook als ze nog geen symptomen hebben. De ziekte kan dan eerder ontdekt worden, en de patiënt beter behandeld.

Primaire hyperoxalurie (PH) is een erfelijke stofwisselingsziekte, waarbij de lever te veel oxaalzuur aanmaakt. Het teveel aan oxaalzuur moet via de nieren en de urine worden uitgescheiden, maar in de nieren kan het zuur zich aan het aanwezige calcium verbinden, waardoor nierstenen kunnen ontstaan. De nieren, en overigens ook andere organen, kunnen met de tijd slechter gaan functioneren, zelfs tot nierfalen aan toe. De ernst van de symptomen verschillen echter van patiënt tot patiënt; sommige mensen hebben de ziekte zonder veel symptomen te vertonen. Het komt weinig voor, in Nederland zijn er ongeveer 100 patiënten.

Lees meer »

NN TV: De calciumpoortwachter TRPV5 in beeld »

Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen zijn erin geslaagd de structuur van het ionkanaal TRPV5 in beeld te brengen. Dit eiwit bevindt zich in niercellen en regelt hoeveel calcium de cellen in en uit gaat. Dr. Jenny van der Wijst en Mark van Goor MSc vertellen hoe ze tot deze doorbraak zijn gekomen.

Nierstenen groeien net als kristallen »

Calciumoxalaatnierstenen, de meest voorkomende vorm, ontwikkelen zich net zoals steenachtige kristallen in de vrije natuur, schrijven geologen. Dat betekent dat er afwisselend periodes van afzetting en aangroeien en van weer oplossen plaatsvinden. Tot nu toe werd altijd gedacht dat nierstenen in het lichaam onoplosbaar zijn. Kristalvorming in de natuur is een dynamisch proces. Vanuit een kleine kern groeit het gesteente laag voor laag aan, maar tussentijds lost er ook weer een deel op.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier