Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Persoonlijke coach levert Amerikaanse nierpatiŽnt niets op

Door Merel Dercksen 

Een goed ingelichte persoonlijke lekenadviseur die jou als patiënt helpt je weg te vinden in het woud van de zorg: het lijkt voor Amerikaanse nierpatiënten niets uit te maken. Hun nierfunctie gaat net zo snel achteruit als wanneer ze zelf het wiel moeten uitvinden.

In de Verenigde Staten moeten patiënten meer dan hier zelf van alles regelen rond hun ziekte. Dat is bijvoorbeeld te zien aan transplantaties: wie niet mondig genoeg is of niet weet wat de mogelijkheden zijn, maakt aanzienlijk minder kans op de wachtlijst terecht te komen dan wie dit proces zelf in gang weet te zetten. Daardoor is er ook een grotere ongelijkheid in de kwaliteit van de ontvangen zorg tussen enerzijds goed gebekte hoog opgeleide patiënten en aan de andere kant mensen met weinig kennis van hun ziekte en van wat er kan binnen de gezondheidszorg, vaak patiënten met een lage sociaal-economische status. Of bijvoorbeeld immigranten die nauwelijks Engels spreken.

Om hier iets aan te doen, is in de jaren 90 van de vorige eeuw de patient navigator bedacht. Inmiddels wordt hier een hele industrie omheen gebouwd, maar oorspronkelijk gaat het om leken die de patiënt helpen om zijn weg te vinden. Getrainde leken wel te verstaan, die weten hoe je de juiste arts kunt vinden, welke invloed je kunt uitoefenen om te zorgen dat je bijtijds de juiste behandeling krijgt en hoe je kunt achterhalen of en hoe de zorg vergoed wordt. Bij bijvoorbeeld zorg aan borstkankerpatiënten heeft dit concept zijn bestaansrecht bewezen: de overlevingskansen nemen aanzienlijk toe als vooral patiënten met een lagere sociaal-economische status bijgestaan worden door een navigator.

Onderzoekers uit Texas en Ohio hebben nu een klein onderzoek gedaan om te achterhalen of het ook iets is voor patiënten met matige tot ernstige nierschade. Zij hebben tegelijkertijd een persoonlijk gezondheidsdossier onderzocht, waarin patiënten zelf bij kunnen houden wat van belang is voor hun ziekteverloop en behandeling. Hun onderzoeksgroep van 209 patiënten hebben zij in vieren verdeeld. Over een periode van twee jaar bepaalden zij vervolgens het effect van een navigator, toegang tot een persoonlijk gezondheidsdossier, of allebei, vergeleken met standaardzorg.

De uitkomst waar ze naar keken was in de eerste plaats: vertraagt hierdoor de achteruitgang van de nierfunctie? Verder waren de onderzoekers geïnteresseerd in labwaarden: waren de patiënten die iets extra's kregen bovenop de standaardzorg bijvoorbeeld beter in staat om kalium of fosfaat binnen de streefwaarden te krijgen? En ook een vraagstelling: werden deze patiënten minder vaak opgenomen?

In tegenstelling tot in de kankerzorg, lijkt het allemaal niets uit te maken, concluderen de onderzoekers na twee jaar. De nierfunctie ging in alle groepen gemiddeld even hard achteruit, het aantal patiënten dat werd voorbereid op dialyse en het aantal bezoeken aan de spoedeisende hulp verschilde niet. Mogelijk is er in grotere groepen, of over een langere periode, wel een effect te zien. Daar zou dan ook gekeken moeten worden naar kosteneffectiviteit, aldus de onderzoekers. Een aanvullend punt dat nu niet is meegenomen, is patiënttevredenheid.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 08-08-2017
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Amerikaanse wetenschappers maken podocyten uit gekweekte stamcellen

Onderzoekers van het Amerikaanse Wyss Institute hebben recent aangetoond dat hun methode om podocyten te produceren uit iPS-cellen, inderdaad podocyten oplevert die zich gedragen als 'echte', volgroeide podocyten in een nier. Dat betekent dat deze geproduceerde podocyten goed gebruikt kunnen worden in nefrologisch onderzoek.

De onderzoekers van het Wyss Institute, onderdeel van Harvard University, hadden enige tijd geleden al een manier gevonden om iPS-cellen door te ontwikkelen tot podocyten. Podocyten zijn voetvormige cellen die in de glomeruli in de nier regelen welke stoffen naar de voorurine gaan, en welke niet.

De iPS-cellen zijn 'induced pluripotent stem cells', 'gewone' cellen die zijn 'gereset' tot stamcellen. Deze stamcellen zijn eenvoudiger te verkrijgen dan 'echte' stamcellen, omdat die laatste maar op een paar plekken in het lichaam voorkomen, en dus lastiger te vinden zijn. Het onderzoeksteam maakte van deze iPS-cellen eerst nefron-progenitor-achtige cellen, die ze vervolgens blootstelden aan een mix van vijf soorten moleculen waarvan bekend was dat ze cruciaal zijn voor de ontwikkeling van podocyten. De procedure leek zo op het oog volwassen podocyten op te leveren, hoewel het ook de onderzoekers niet duidelijk was hoe het nou precies werkte.

Lees meer »

Gemaskeerde hypertensie niet gelijk verdeeld over de wereld »

Het lijkt er steeds meer op dat ambulante bloeddrukmeting een beter beeld van de bloeddruk van een patiënt geeft dan een meting bij de dokter. Maar de verschillen tussen beide methodes zijn wereldwijd niet hetzelfde, blijkt uit Amerikaans onderzoek. Het is al langer bekend dat een bloeddrukmeting bij de dokter vaak niet je 'normale' bloeddruk als uitkomst heeft.

Lees meer »

De regie over je leven krijgen kan je leren »

De regie over je leven met een chronische ziekte krijgen, dat kan je leren. Zelfmanagement is het toverwoord.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier