Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Pendelen tussen Chinon en Tours

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Deze speciale verjaardag van Nanny wilden we - maar dat weet u allemaal al - vieren bij onze Labradorvriend in Cravant les Coteaux aan de Loire. En daarmee lag de keus van een dialysecentrum ook meteen vast: Chinon. Een vriendin van Nanny werd onmiddellijk laaiend jaloers-enthousiast omdat ze de, bij kenners zeer geliefde, Chinon-wijnen in haar hart had gesloten. Het ligt op zo'n zes à zeven uur van Nederland, dus wat let u!

De dialyse vindt, voor Franse begrippen, om de hoek plaats op negen kilometer van 'ons' tijdelijke château Les Berthaisières. Dit centrum in Chinon is een dependance van één van de grote centra in Tours en beschikt niet over een eigen nefroloog en wordt eigenlijk volledig gerund door een vriendelijke infirmier. Hij vond het bijvoorbeeld prima dat ik af en toe zijn telefoon gebruikte toen Nanny haar mobiel had laten vallen en dus opeens thuis zat met mijn portable.

Clinique Jeanne d'Arc

De nefroloog van Tours voelde zich verantwoordelijk voor de nieuwe patiënt in Chinon en nodigde mij dus uit voor een kennismakingsbezoek, ruim veertig kilometer de andere kant op. Om de zaken niet ingewikkelder te maken, werd ik ter plaatse ingeschaald om deze dialyse dan ook maar daar te genieten en geen onnodige kilometers te verspillen. U had de Tour de France overigens recent nog door ons vakantiegebied en langs dit centrum aan de Loire kunnen zien snellen.

De plaatselijke nefroloog bleek een dame te zijn. En in totaal heb ik zelfs drie vrouwelijke nefrologen ontmoet. Geen man gezien. Die collega's kunnen er best zijn geweest, maar ze waren dan in elk geval niet openlijk nieuwsgierig naar mijn welbevinden.

En laat nu de verjaardag van Nanny net op de eerste dialysevrijdag vallen, nota bene dé reden van onze komst naar de Loire. Dit feest wilde ik zéker meevieren. Onze gastheer - voorheen hotellier - zou bovendien een verjaardagsdiner bereiden voor Nanny, waaraan ook een familie uit Leeuwarden met hun kinderen wegens hun dertigjarig huwelijk zou aanzitten. Dus werd mijn spoeling verplaatst naar de zaterdagmiddag. Maar wél in Tours, want Chinon was dan gesloten. Voor de rest heb ik alleen het kleine centrum in Chinon gezien. Als ik goed heb geteld, waren er tandartsenstoelen voor maximaal negen liefhebbers per keer. Het centrum is ondergebracht in de veel grotere Clinique Jeanne d'Arc, samen met het hospitaal François Rabelais gevestigd op een uitgestrekt terrein. Rabelais, onder andere schrijver van Gargantua en Pantagruel, is evenals de maagd van Orleans een beroemd kind van deze streek. En vergeet niet de Kardinaal Richelieu; een man die zich noemde naar zijn geboortedorp en met lapjes grond strooide onder zijn aanhangers.

De dialyseruimte in Chinon

De rit richting dialyse ging voornamelijk tussen wijnvelden en langs historische Domaines en ander fraais. Geen straf. De behandeling in beide genoemde centra vond ik prima en vriendelijk. Maar wat ik al snel wél onaangenaam begon te vinden was de dialyse zelf, de dúúr moet ik zeggen: vier uur. Om alleen daarvoor ruim negenhonderd kilometer te rijden? Nou nee! In maart, tijdens onze vakantie aan de kust in Saint-Clair, had ik al geproefd aan de voorspelling van de Dianetvriendinnen uit Nederland die me waarschuwden dat ik het verschil tussen rustig acht uur dialyseren of viereneenhalf uur wel snel zou merken. Vier uur is nog iets heftiger en komt te dicht bij Amerikaanse time is money-gebruiken, van drieëneenhalf uur en zo. De katers waren omgekeerd evenredig grimmig, zodanig zelfs dat ik me heb afgevraagd of ik me nog wel buiten dialyseafstand van SERENA zou durven bewegen. Zover zullen we het niet laten komen, maar een vraag naar de dialyseduur in het volgende vakantiecentrum zal ik zeker stellen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. We hebben desondanks enorm genoten van al het goede, lekkere en interessante dat de wijde omgeving bood. Maar daar heeft Nanny u al over ingelicht.

Bloedstelpende kussentjes

In ieder centrum ontdek je weer nieuwe dingen. Zoals al eerder gemeld, was ik in maart vooral verbaasd over het zeer zoutarme eten en de zoutloze broodjes. Hier in Chinon en Tours helemáál geen maaltijd, maar een kop koffie met cake en een paar koekjes. Ook lekker hoor. Wel zag ik daar andere containers voor medisch afval en ontdekte ik dat je met veel minder verband en pleisters toe kunt dan SERENA en eigenlijk alle andere centra die ik ken toepassen. Ik werd namelijk naar ons kasteeltje teruggestuurd met alleen twee beige 'Hansaplastjes' met een kussentje bloedstelpend weefsel, kennelijk als zodanig te koop. Voor SERENA heb ik een exemplaar gebietst en wacht nu het vervolg af. Inmiddels zijn we tot volle tevredenheid terug op honk, home en castle. Wél moet ik opnieuw leren om 's nachts voldoende dialyseslaap te halen. Het was een bijzondere vakantie in een bijzondere streek. Ga er zelf maar eens kijken.

à la prochaine,
Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 03-08-2013 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »


Pendelen tussen Chinon en Tours





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier