Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Onvoldoende taalbeheersing nekt transplantatiekans

Door Gerard Kok 

In de Verenigde Staten kunnen taalbarrières een niertransplantatie in de weg staan, zo blijkt uit recent Californisch onderzoek.

In Amerika staan iets meer dan 100.000 personen op de wachtlijst voor transplantatie. Je kunt ook in de Verenigde Staten 'actief' en 'inactief' op de wachtlijst staan. Alleen als je 'actief' op de wachtlijst staat, kom je in aanmerking voor transplantatie. Ongeveer 30% van de personen op de Amerikaanse wachtlijst is 'inactief'.

Er zijn verschillende redenen waarom mensen inactief kunnen zijn; sommigen zijn te gezond, anderen te ziek, maar verreweg de meest voorkomende reden is dat inactieve patiënten op de wachtlijst onvoldoende zijn geëvalueerd. Een afgeronde evaluatie is vereist om als 'actief' gekwalificeerd te worden. De evaluatiecriteria verschillen ook per transplantatiecentrum, hoewel de wachtlijst nationaal is.

Om te bepalen of een taalbarrière wellicht een afgeronde evaluatie in de weg stond, lichtten de Californische artsen de gegevens van bijna 85.000 patiënten die tussen 2004 en 2012 als 'inactief' op de wachtlijst hadden gestaan. Vervolgens bepaalden de onderzoekers met gegevens van het Amerikaanse 'Centraal Bureau voor de Statistiek' of de patiënten uit een buurt kwamen waar relatief weinig mensen Engels als eerste taal hadden. Uiteindelijk bleek dat hoe minder Engels-sprekend de buurt was waar patiënten uit kwamen, hoe groter de kans dat zij 'inactief' zouden blijven op de wachtlijst. Ik vermoed dat overigens naar taalvaardigheid van hele buurten is gekeken, in plaats van naar de taalvaardigheid van de patiënt, omdat de laatste niet voorhanden was, en de eerste wel.

Ter oplossing suggereren de onderzoekers dat patiënten iemand mee zouden kunnen nemen om voor ze te tolken, en dat artsen werkzaam in transplantatiecentra meer moeten doen om taalbarrières te slechten. Hoewel het onderzoek niet echt in gaat op de oorzaken van de gevonden resultaten, en het daarmee dus niet gezegd is dat deze suggesties zullen helpen de oorzaken weg te nemen, zijn deze suggesties nooit echt verkeerd.

sterren Gepubliceerd: donderdag 16-02-2017
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • T. Vogels, Eindhoven
    17-02-2017 08:36

    Communicatie zal zeker een factor zijn, dat is zelfs in Nederland denk ik nog wel het geval. Echter denk ik dat een taalbarriŤre meer factoren heeft die bepalender zijn. Het gaat dan tevens om sociaal economische zaken als verzekering en andere financiŽle zaken die daarin een rol spelen. Maar ook een stuk minder inzicht in de procedure(s) en level van zelfmanagement.




Amerikaanse onderzoekers leiden afweer ontvanger om de tuin

Ontvangers van donororganen moeten de rest van hun leven medicijnen slikken die hun immuunsysteem onderdrukken, omdat het lichaamsvreemde orgaan anders wordt afgestoten. Het langdurig onderdrukken van het immuunsysteem brengt echter wel een verhoogd risico op infecties en sommige vormen van kanker met zich mee, en daarnaast slaagt het immuunsysteem er na verloop van jaren vaak toch in om het donororgaan af te stoten. Een methode om het immuunsysteem het nieuwe orgaan te laten accepteren als lichaamseigen zou dus een ideale oplossing vormen. Amerikaanse onderzoekers zijn wellicht zo'n methode op het spoor.

Lees meer »

Leuvense test toont afstoting door antilichamen aan zonder biopt »

Onderzoekers uit Leuven en enkele andere Europese centra hebben een manier gevonden om afstoting van een getransplanteerde nier waarbij antistoffen een rol spelen, te herkennen zonder dat er een biopt genomen hoeft te worden. De methode is nog niet zo ver ontwikkeld dat die direct in de praktijk ingezet kan worden. Afstoting van een getransplanteerde nier kan op verschillende manieren plaatsvinden: langs een weg waarbij de T-cellen betrokken zijn (cellulaire afstoting), of door antilichamen.

Lees meer »

Botmetabolisme blijft ook na transplantatie vaak afwijkend »

Op het eerste gezicht zijn botten de meest stabiele onderdelen van je lichaam, maar zelfs botweefsel wordt eens in de zoveel tijd vervangen. Bij gezonde volwassenen wordt sponsachtig botweefsel eens per drie jaar vervangen, en compact bot eens per tien jaar. Bij patiënten met nierschade verloopt dit proces, 'botremodellering', slechter.

Lees meer »


Onvoldoende taalbeheersing nekt transplantatiekans





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier