Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Ondanks de rust 'never a dull moment'.

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

De feestdagen zijn weer achter de rug. Altijd een dubbel gevoel, het is gezellig met die kerstboomlichtjes binnen en buiten en kaarsen overal in de kamer. Maar het geeft ook altijd stress omdat je mensen wilt uitnodigen of te logeren krijgt.

Maar van logeerpartijen is, zoals bekend, even geen sprake en ook 'gewone' bezoekjes staan op een laag pitje. Er zijn andere, voor ons belangrijkere zaken aan de orde, o.a. onze 'Tour de Pays-Bas'! Frankrijk kent slechts één Kerstdag, 25 december. 'Le Réveillon', de avond daaraan voorafgaande, wordt met de hele familie groots gevierd en er wordt (heel) veel gegeten om de tijd tot middernacht te doden. Want dan komt pas de Kerstman met de cadeautjes en begint het echte feest.

Deze keer viel Kerstavond op vrijdag. Om patiënten en personeel de gelegenheid te geven dit feest in familiekring te vieren werd de dialyse verplaatst naar zaterdagavond. Hetzelfde gold voor Oudejaarsavond. Dat ik daardoor op 1e Kerstdag en Nieuwjaarsdag in mijn uppie t.v. zat te kijken nemen we maar op de koop toe. Ik kon er dit keer goed tegen, dankzij een gezellige en ontspannen Kerstavond met een bevriend Nederlands echtpaar uit de buurt.

Wij hadden hen uitgenodigd bij ons te komen eten. Zij fronsten even hun wenkbrauwen, wisten namelijk van onze voornemens om het rustig aan te doen. Maar toen ik uitlegde dat de vrouw van onze klusjesman het diner zou verzorgen en ik alleen maar de tafel hoefde te dekken, namen ze met beide handen de uitnodiging aan.

En Marie kan koken! Ze heeft ons verwend met borrelhapjes, voorgerechten, hoofdgerecht, dessert en koffie tot besluit. Kersvers en zelfs nog warm leverde zij om 18.00 uur de schotels


en pannetjes af en vertrok daarna razendsnel weer richting eigen huis en keuken voor het bereiden van haar familie-diner voor 14 personen!!

Wat hebben wij genoten met zijn viertjes, heel relaxed in ons eigen tempo. Wij aten op restaurant-niveau, maar in de persoonlijke en intieme sfeer van ons eigen huis. Het hoogtepunt van deze avond was het nieuwtje over onze reis naar Nederland. Zo blij en enthousiast waren ze dat wij er een beetje verlegen van werden.

En die reacties krijgen we nu steeds meer. Vrienden en bekenden zien ons natuurlijk door dit leuke vooruitzicht ook zichtbaar opbloeien. Wij krijgen veel goede adviezen: vooral ons eigen programma afwerken en ons niet laten verleiden tot allerlei bezoekjes her en der in Nederland.

Dat is voor 'gezonde' mensen die hun vaderland bezoeken al doodvermoeiend, laat staan voor Ad die helaas geen toestemming kreeg om zijn dialyse-marathons een paar weken te vergeten!

En dan komt er, als klap op de vuurpijl, een mailtje binnen van de Nederlandse Wereldomroep. Zij hadden mijn reactie gelezen op hun artikel over heimwee, in mijn geval veroorzaakt door de dialyse-perikelen van Ad.

Zij wilden hier graag 'live' met mij over doorpraten in hun uitzending van 15 januari. Het was spannend, maar ook interessant om eens mee te maken. Het leukste was echter dat ik mezelf de volgende dag via Niernieuws nog eens kon beluisteren. En nu weer over tot de orde van de dag. Op naar de fotograaf en daarna naar het consulaat in Nice voor nieuwe paspoorten, anders komen we Nederland niet eens binnen!

A bientôt

Nanny

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 22-01-2011 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier