Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Onaangename verrassingen

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

De vorige week ben ik weer eens geopereerd aan mijn fistule. Een van de prikgaatjes weigerde te genezen. Er vormde zich wel een dikke rare korst, een soort champagne-kurk, die er bij de geringste aanraking af sprong.

Zo'n zeven weken geleden was ik, een paar uur voor de dialyse, als gewoonlijk bezig om mijn prikplekken te verdoven met EMLA-zalf. Plotseling begon één van de oude wonden, die er toch al niet erg lekker uitzag, te spuiten. Toevallig over het aanrecht in de keuken, dus redelijk goed te reinigen. Meteen de niet-steriele duim, nood breekt wet, op het gat en om hulp geroepen. Het bloed dat zich naar buiten perste spoelde naar ik hoopte het 'duimvuil' wel weg. Nanny, voor geen kleintje vervaard, kwam meteen aangerend met pleisters en 'Coalgan' en daarmee was de situatie, na het reinigen van de gootsteen, geklaard. In SERENA adviseerde de nefroloog dat ik de bewuste plek goed moest beschermen, dan zou de wondgenezing wel doorzetten.

In de overtuiging dat het na een week wel goed zou zitten, maar nog steeds voorzichtig, begon ik aan een hernieuwde EMLA-verdoving van de beide prikomgevingen. De bewuste plek zag er wel iets beter uit maar toch nog steeds niet erg 'lekker' door die dikke korst. Alles leek goed te gaan, de zalf was voorzichtig rondom aangebracht, ik haalde opgelucht adem en lette even niet goed op. Plotseling ontdekte ik echter opnieuw een forse, verkeerd gerichte, bloedstraal; had de EMLA-zalf de wond-korst losgeweekt?

Deze keer was nota bene Nanny met kleding en al volledig rood gespoten; verder ook nog haar fauteuil en haar glas appelsap. Ze is echt niet bang voor bloed, maar die bloedlucht hè! Ze liet dan ook duidelijk weten dat dit bad en de geur verre van lekker waren. Enfin samen hebben we het probleem opnieuw geklaard; boven de wasbak weliswaar om eventuele nieuwe lekkage in goede banen te leiden. Daarna is mijn geliefde meteen onder de douche gesprongen en heeft het kleverige spul eraf gewassen en haar jurk in koud water gereinigd.

Tijdens de dialyse bleek telefonisch dat ze de hele avond licht aangeslagen was gebleven. Dingen van je af praten helpt gelukkig doorgaans wel enigszins. De fauteuil mocht ik later met waterstofperoxide reinigen. Vervolgens heb ik nog weken met die bescherming van de fistule rondgelopen en het bloeden heeft toch nog een paar keer plaatsgevonden; gelukkig onder het verband.

Een dag voor de operatie waren wij - altijd samen hè - op consult geweest bij mijn nefroloog omdat ik een spontane genezing niet meer zag gebeuren. Terwijl ikzelf veronderstelde dat de randen waren genezen, maar niet aan elkaar gegroeid, constateerde de arts necrose (versterf) rond de wond en maakte ter plekke een spoed-afspraak met de vasculair arts voor een 'doppler' om naar stenoses te zoeken. En de vaatchirurg is op zijn verzoek nog 's avonds tijdens de dialyse langs geweest. Hij zag twee mogelijke oplossingen: de randen van het gat 'opfrissen' en weer aan elkaar hechten, óf eventueel een nieuwe shunt maken. Gelukkig bevestigde de doppler de volgende dag dat er niets mis was met het bloedvat: opfrissen was voldoende.

Het spuiten is me ooit één keer eerder gebeurd en dan ook nog eens door eigen schuld. Bij de wasbak in SERENA maakte ik me dialysegereed: de arm wassen om de laatste EMLA-zalf te verwijderen. Daarbij kijk ik altijd of de prikwondjes volgens plan genezen. En ik zag een korstje dat er naar mijn inschatting 'wel af kon'. Nee dus! Meteen sproeiden de tegels van de wasbak rood. Had ik verdorie die prikwond weer open gemaakt. Enfin, kalme opwinding in de tent, die wel wat gewend is. Met dichtgedrukte fontein rende ik naar binnen voor hulp. Gauw een bloedstelpend verbandje erop en vervolgens van boven naar beneden prikken omdat beneden dat verband al zat. Verder geen vuiltje meer aan de lucht; maar ik had mijn lesje geleerd: 'nagels knippen'. De huidige operatiewond ziet er goed uit. Ik heb dus goede hoop.

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 03-11-2012 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier