Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nuchtere nachtrust

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Sinds enkele weken hebben we er een bloemetje bij dat regelmatig water inneemt en het ook ruimschoots geeft, een Labrador-pup van ruim vier maanden. Het is, net als Sanne, een meisje en ze heet dus Fleurtje. Een pas ontloken bloemetje dat de rijpe ouderdom van Sanne - en van mijzelf, maar ook van mijn jonge blom Nanny - letterlijk komt opfleuren. We ontdekten wel opnieuw dat het een enorm handenbindertje is, wat we natuurlijk hadden moeten beseffen maar wat ons na ruim elf jaar keurige welopgevoede rust met Sanne toch enigszins was ontschoten.

Het vraagt - als destijds - opnieuw een belangrijke inzet op de opvoeding. Als je een enigszins aangename huisgenote wilt krijgen dan dient ze toch zeker op de hoogte te worden gesteld van de regels van het huis. Die ze zich moet eigen maken; herhalen, herhalen, herhalen, ook al leert ze nog zo snel. Die opvoeding vangt aan met duidelijk te maken dat ons huis geen poep- noch piesverzamelplaats is. Dus in de aanvang zeker vijf à zes keer per dag uitlaten en vooral veel prijzen en belonen als het ter bestemder plaatse buiten gebeurt. Zo geprezen en beloond leert een hondje - en mogelijk ook een mensje - het snelst wat gewenst is. Hoewel we ook een babyhagedisje achter een verlichtingsornament huisvesten dat zich van deze regel duidelijk weinig aantrekt; we laten het maar zo, het is tenslotte een biologisch insecticide.

Nanny heeft zich voor het grootste deel over deze zindelijkheidsfase ontfermd, maar wordt daar door het ongeregelde tijdsbeslag erg moe van. Vooral als die uren soms ook nog eens ruim na bedtijd vallen. Voor mij is ze weliswaar mijn jonge blom die probeert haar patiënt een beetje uit de wind te houden, maar toch ook geen twintig meer - onlangs aan de Loire gepensioneerd - en dan zijn de vroege ochtenduurtjes, of zo u wilt late avonduurtjes geen sinecure. Wat me weer doet denken aan een lied, dat door de ervaren bewoners van verzorgingshuizen uit volle borst met ons koor wordt meegezongen, beseffend dat de tijd steeds sneller gaat en ze al enige tijd geleden twintig waren: 'On a pas tous les jours vingt ans'. Lees over die vliedende tijd eventueel bij Douwe Draaisma: waarom het leven sneller gaat wanneer je ouder wordt. Ik meen hier al eens eerder reclame voor te hebben gemaakt.

Natuurlijk doe ook ik mijn best om mijn steentje bij te dragen aan de opvoeding van Fleurtje en dus ook aan dat schoonhouden van ons huis plus nog wel wat, want opvoeden eindigt nooit. Overdag is zo'n wandeling goed voor je conditie. En drie maal per week als ik tussen zes en halfzeven thuiskom, niet al te fris vanwege ontbrekende dialyse-slaapuren, laat ik Fleurtje haar vroege ochtendwandeling doen waarna ik als een blok in slaap val om de mij ontglipte nachtelijke rust gedeeltelijk naar de dag te verplaatsen. U begrijpt dat dit vooral geschiedt om mijn liefste te ondersteunen en rust te gunnen zodat ze vervolgens drie tot vier uur later fris klaar kan zitten om met oppeppende koffie mijn dialysekater enigszins te sussen. Bij het 's morgens laat inhalen van de nachtrust laat ik mij overigens niet sturen door het Bijbelwoord: ' hoed U voor hen die van de dag een nacht maken en van de nacht een dag'. Dit is vast niet voor nachtelijke dialyserenden bedoeld. Volgens mij was dialyse toen nog niet eens bekend, want Willem Kolff liet nog jaren op zich wachten. En ook onderdelen van neergestorte vliegtuigen waren er destijds nog nauwelijks, dacht ik, en mogelijk ook geen worstevellenfilters. Maar dit alles terzijde, we zijn blij met ons bloemetje en hopen er nog vele jaren vreugde aan te beleven. En zij aan ons?

Mijn enige zorg is voorlopig de slaapregelmaat tijdens de aangekoppelde uren. Daar mag ik me tijdens uiteraard niet druk over maken, want dan blijft de Zandman zéker verre. Voor het inslapen beschik ik inmiddels gelukkig wel over een paar hulpmiddelen, met name een officiële slaappil op halve sterkte, sinds kort stiekem ook een pil van Nanny valdispert nacht met melatonine en tenslotte voor noodgevallen een zeer bescheiden Frans sambalflesje (glaasje of anderhalf) gevuld met rum. Ik stel er overigens een eer in om dat laatste weer vol mee naar huis te nemen. Er zijn zondermeer leukere gelegenheden voor een slokje, maar wat moet, dat moet (soms).

En uiteraard doe ik mijn best om u in de toekomst steeds nuchter tegemoet te treden, daarom ook nu gewoon,

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 14-09-2013 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »


Nuchtere nachtrust





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier