Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nieuwsgierigheid en nieuwigheid

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Iedere gebruiker van een spreekkamer, kliniek, of zelfs beide, lijkt mij benieuwd te zijn naar het effect van zijn, respectievelijk haar, professionele handelen. Zou dat in elk geval moeten zijn. Voor de recente operatie aan mijn fistule wenste de chirurg dus enkele controles: 'ongeveer over een maand'. De wond moest eerst goed zijn genezen. De beide consulten vielen keurig voor onze vakantie in St Clair, waar u inmiddels alles van weet. Allereerst werd ik gedirigeerd naar mijn Doppler-arts. Gewapend met diens gegevens mocht ik enkele dagen later opdraven bij de chirurg.

Deze medici hebben sinds kort beiden hun praktijk verplaatst naar hetzelfde gloednieuwe gebouw in een nieuwe buitenwijk; wat dus zo'n eerste keer enig zoeken belooft. Ze zitten wél op dezelfde gang, wat de zaak dan weer wat vereenvoudigt. Toch verliep geen van beide afspraken soepel. Mijn chirurg liet twee dagen van tevoren doorbellen, dat hij het consult, om hem moverende redenen, een week moest uitstellen. Dat viel dan wel midden in onze eerste vakantieweek en 'effe in totaal tweehonderd kilometer op en neer' trok ons niet bepaald. We zijn daarom met zijn secretaresse overeengekomen: een week na onze vakantie. En toen we voor de 'Doppler' na geslaagd padvinderswerk, tijdig onze beurt zaten af te wachten viel opeens het licht uit. Tja een nieuw gebouw hé! Na drie kwartier duimendraaien hebben wij - aangepord door nog een afspraak - de moed opgegeven en een nieuw bezoek geregeld, ook na onze vakantie.

Toen we ons een maand later, aardig bijgekleurd, opnieuw meldden, was uiteraard onze eerste vraag naar de stroomstoring. Die had ruim anderhalf uur geduurd; wij dus alsnog blij dat we destijds ongeduldig werden. De Doppler-dokter was zeer tevreden; iets wat ik tijdens de vakantiedialyses al meende te mogen hopen: in Hyères namelijk geen centje pijn met mijn shunt. En ik voelde de bloedstroom ook goed bruisen.

En de volgende dag erkende mijn chirurg ruiterlijk dat mijn vermoeden juist was: hij had de fisule verplaatst. Destijds, net na de operatie had hij me al wel uitgelegd dat hij het prikaneurisma (die ontsierende bobbel op mijn onderarm) had verwijderd en ook het deel van de ader dat compleet geruïneerd bleek. Een en ander was al uitgewezen door de Doppler-meting maar werd nu ook beaamd door de dader. De beide aansluitingen liggen wel ineens veel dichter bij elkaar dan voorheen, maar de infirmières vinden dit geen probleem. De uitgang - hier 'arterie' genaamd, ook al wordt er geprikt in de opgezwollen ader (mogelijk gebruikt Nederland dezelfde benamingen) - is flink opgeschoven richting bovenarm, terwijl de ingang - de ader dus - op zijn oude plaats is gebleven, bijna in de knik van de elleboog.

Dat laatste verplicht mijn vriendinnen wel al jaren tot het gebruik van een katheter (zo'n soort plastic canule die een beetje meebuigt nadat men er die stalen prikpin uit heeft getrokken). Als alles meeloopt ('hebben we een flinke optocht' grapten we vroeger) kan ik dus weer een flinke tijd vooruit. Mijn vaten doen het niet slecht, maar hebben het toch niet zo lang volgehouden als van die dame die onlangs vermeld stond in het blad van de Franse nierpatiëntenvereniging: ze dialyseert al 42 jaar en nog steeds met dezelfde fistule. Maar zoals bij u bekend, moet mijn fistule het toch ook nog minstens twintig jaar volhouden; wil ik tenminste mijn woord aan nanny gestand doen (en 'anders kijkt ze me nooit meer aan'! wat erg spijtig zou zijn voor ons beiden).

Al met al had ik op 30 april voldoende moed verzameld om mijn achturenregime een keer te doorbreken. We hebben namelijk die hele dag voor de buis gezeten om de troonsafstand van onze Majesteit Beatrix mee te maken en om getuige te zijn van de bestijging van die nog warme zetel door Zijne Majesteit Willem-Alexander, geflankeerd door zijn Koningin Máxima. Op een gegeven moment heb ik SERENA overtuigd dat ik, om samen met Nanny deze vieringen tot een goed einde te brengen, eenmalig best twee uur later kon komen.

Sommige vaderlanders hebben uiteraard gelijk dat je ook verkiezingen zou kunnen houden. Maar zodra je beseft dat je dan maar moet afwachten wat je krijgt (in elk geval een partijdig mens), terwijl de nieuwe vorst levenslang onpartijdig is voorbereid op deze taak, zodat je weet wat je hebt, dan is tevreden zijn duidelijk. Bovendien blijkt tachtig procent van de Nederlanders, naar ik begrijp, gewoon gelukkig met dit paar. Wij - Nanny en ik - vinden het een prachtig koppel en hopen nog veelvuldig bewijzen te zien van de juistheid van onze Nederlandse methode. Mooi dat ik dit weer mocht meemaken.

à la prochaine,
Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 25-05-2013 | Reacties (2)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Ad, Taradeau (FR)
    31-05-2013 18:46

    Beste Jan,
    Bedankt voor je reactie.
    Wat betreft je vraag over buikvliesdialyse moet ik het volgende zeggen: Ik ben inmiddels 'precies' zeven jaar in dialyse en heb wel een aantal probleempjes gehad met mijn fistule (shunt), maar eigenlijk verloopt het hele proces op deze wijze bijna foutloos (afgezien van een nabloeding onlangs).
    Ik zou natuurlijk op buikspoeling over kunnen gaan, maar dat is (voor zover ik weet) maximaal drie jaar mogelijk omdat het buikvlies in die periode te dik wordt om nog als filter te kunnen dienen. Bovendien is (opnieuw voor zover ik weet) de aansluiting op het buikvlies gevoeliger voor infecties dan de andere weg die overigens ook om de uiterste hygiëne vraagt (wat in SERENA gelukkig gewoonte is).
    Met collegiale groeten en veel sterkte,
    Ad Nooitgedagt

  • Jan Mucha, Hoensbroek
    25-05-2013 12:58

    Beste Ad,
    Ik volg jullie verhaal nog niet zo lang want ik ben pas sinds juli 2012 nierdialysepatiënt. Nu veel ellende met aanprikken ben ik overgestapt naar dialyse via buikvlies. Wat een verademing. Is dialyse via het buikvlies geen mogelijkheid voor jou?
    Vriendelijke groeten en sterkte.
    Jan Mucha




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier