Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nieuwe antistollingsmiddelen verlagen risico nierproblemen

Door Merel Dercksen 

De meeste patiënten met atriumfibrilleren moeten hun leven lang antistollingsmedicijnen slikken om te voorkomen dat ze een beroerte krijgen. Het lijkt erop dat de nierfunctie van deze patiënten minder bedreigd is wanneer ze hiervoor een middel nemen dat op een andere manier werkt dan een coumarinederivaat.

Amerikaanse wetenschappers hebben vier antistollingsmedicijnen vergeleken en daarbij gekeken naar het effect op de nieren. De onderscheidende criteria die ze hanteren zijn 30% of meer afname van de nierfunctie, een verdubbeling van de concentratie creatinine in het bloed, acute nierschade en nierfalen. De medicijnen die ze hebben vergeleken zijn apixaban, dabigatran, rivaroxaban en warfarine. De eerste drie zijn zogenoemde direct werkende orale anticoagulantia. Het laatste middel wordt in Nederland niet gebruikt, maar is een coumarinederivaat zoals de wel regelmatig voorgeschreven acenocoumarol en fenprocoumon en werkt indirect.

Uit een grote database waarin medicijngebruik van patiënten gekoppeld was aan laboratoriumresultaten, hebben de onderzoekers bijna tienduizend patiënten geselecteeerd met atriumfibrilleren die tussen 2010 en 2016 gestart zijn met een antistollingsmiddel. Vervolgens hebben ze het risico op de vier aan nierschade gerelateerde eindpunten bepaald na twee jaar gebruik van de medicatie. In totaal was dat 1,7% voor nierfalen, maar bijna een kwart van de patiënten kreeg te maken met 30% of meer achteruitgang in nierfunctie.

Als de onderzoekers de direct werkende middelen als groep bekijken en vergelijken met warfarine, zien ze dat alle risico's lager zijn dan bij gebruik van warfarine, met uitzondering van het risico op volledig nierfalen. Een uitsplitsing per middel leidt in dit onderzoek tot lagere risico's op nierfunctieverlies bij gebruik van dabigatran of rivaroxaban in plaats van warfarine. Apixaban draagt hierin geen ander risico op nierproblemen in zich dan warfarine.

De onderzoekers concluderen dat het risico op nierproblemen groot is bij patiënten met atriumfibrilleren die antistollingsmiddelen slikken. En ook dat bepaalde directe werkende middelen een lager risico hierop met zich mee lijken te brengen dan het meer traditionele warfarine.

sterren Gepubliceerd: woensdag 22-11-2017
Bron: Journal of the American College of Cardiology | Nog geen reacties




Digitale testkit voor urineonderzoek thuis

Nierpatiënten uit Salford, in de buurt van Manchester, gaan voor de Britse National Health Services (NHS) een nieuwe tool testen om urineonderzoek te doen. Dat moet uiteindelijk een hoop ritjes naar het ziekenhuislab besparen.

Dipsticks om urine te testen bestaan al heel lang. Maar vaak meten ze maar een waarde, bijvoorbeeld eiwit of de zuurgraad van urine. En de uitkomst is een indicatie, geen nauwkeurige meting. De test die de NHS heeft laten ontwikkelen is hierop gebaseerd, maar dan een stuk uitgebreider en geavanceerder.

De dipstick die bij de test zit meet tien verschillende parameters. Die zijn niet voor iedereen van belang, maar dat betekent wel dat dezelfde test gebruikt zal kunnen worden door nierpatiënten, diabetici, zwangeren en anderen die bepaalde risico's lopen die te monitoren zijn met urinetests. Elk vlakje op de stick kleurt na gebruik binnen een spectrum van acht mogelijkheden. Met behulp van een smartphonecamera kan de patiënt de resultaten uitlezen en met diezelfde telefoon direct doorsturen naar zijn behandelaar.

Lees meer »

Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden »

Een bepaalde vorm van amyloďdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroďnegebruikers. Amyloďdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.