Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierstenen kunnen voorbode zijn van nierfunctieverlies

Door Dietske van der Brugge 

Mensen met nierstenen lopen een verhoogd risico op chronische nierziekte later in hun leven. Dat rapporteren Canadese onderzoekers na een omvangrijke analyse van onderzoeksdata. Zelfs een enkele niersteen vergroot al de statistische kans dat een patiënt later met nierproblemen wordt geconfronteerd. De studie is gedaan door Marcello Tonelli et al (University of Alberta, Edmonton, Canada) en is gepubliceerd in the British Medical Journal.

De onderzoekers analyseerden declaratiedata, gebruiksgegevens over ziekenhuisvoorzieningen en ICD-coderingen van meer dan 3 miljoen patiënten. De geïdentificeerde patiënten met nierstenen zijn gedurende een follow-up periode van (mediaan) 11 jaar gevolgd.

De analyse wees uit dat patiënten die een of meer nierstenen hebben gehad, 2,16 maal meer risico lopen op een episode van terminaal nierfalen dan patiënten die geen nierstenen hebben gehad. Het risico op chronisch nierfalen was 1,74 keer zo groot, en de kans op een langdurige verdubbeling van de creatininewaarde was bijna 2 maal zo groot. De toegenomen risico’s op nierschade werden vaker gezien bij vrouwen dan bij mannen, en vaker bij mensen onder de 50 jaar dan bij ouderen. Dat neemt niet weg dat de risico’s significant stegen in de hele onderzoekspopulatie, ongeacht sekse en leeftijd. Ook met die stijging blijft het risico op nierfalen overigens klein voor niersteenpatiënten.

De onderzoekers verklaren de associatie tussen nierstenen en progressief nierfunctieverlies vooral uit verkalkingen in het interstitium, op het tubulaire basaalmembraan en rond het ductus Bellini. Als de verkalking zich verder uitbreidt kan dat uiteindelijk tot terminaal nierfalen leiden. Het onderzoeksteam stelt dat hun bevindingen aantonen dat nierstenen een belangrijke indicator zijn voor het risico op ESRD.

De onderzoekers vinden dat patiënten die ooit nierstenen hadden, aangemerkt zouden moeten worden als een risicogroep voor nierfalen, met name als het jongere vrouwen betreft of patiënten die meerdere episodes met nierstenen hebben doorgemaakt. Zij stellen wel dat nader onderzoek gewenst is naar het causale verband tussen nierstenen en nierfunctieverlies. Ook doen zij de aanbeveling te onderzoeken hoe nierstenen te voorkomen zijn.

sterren Gepubliceerd: zaterdag 08-09-2012
Bron: BMJ | Nog geen reacties




Familie wel screenen bij zeldzame erfelijke nierstenen

Primaire hyperoxalurie is een zeldzame, erfelijke ziekte. De meeste patiënten krijgen de diagnose als ze al symptomen vertonen. Volgens recent Amerikaans onderzoek is het echter wenselijk om familieleden van patiënten te testen op de ziekte, ook als ze nog geen symptomen hebben. De ziekte kan dan eerder ontdekt worden, en de patiënt beter behandeld.

Primaire hyperoxalurie (PH) is een erfelijke stofwisselingsziekte, waarbij de lever te veel oxaalzuur aanmaakt. Het teveel aan oxaalzuur moet via de nieren en de urine worden uitgescheiden, maar in de nieren kan het zuur zich aan het aanwezige calcium verbinden, waardoor nierstenen kunnen ontstaan. De nieren, en overigens ook andere organen, kunnen met de tijd slechter gaan functioneren, zelfs tot nierfalen aan toe. De ernst van de symptomen verschillen echter van patiënt tot patiënt; sommige mensen hebben de ziekte zonder veel symptomen te vertonen. Het komt weinig voor, in Nederland zijn er ongeveer 100 patiënten.

Lees meer »

NN TV: De calciumpoortwachter TRPV5 in beeld »

Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen zijn erin geslaagd de structuur van het ionkanaal TRPV5 in beeld te brengen. Dit eiwit bevindt zich in niercellen en regelt hoeveel calcium de cellen in en uit gaat. Dr. Jenny van der Wijst en Mark van Goor MSc vertellen hoe ze tot deze doorbraak zijn gekomen.

Nierstenen groeien net als kristallen »

Calciumoxalaatnierstenen, de meest voorkomende vorm, ontwikkelen zich net zoals steenachtige kristallen in de vrije natuur, schrijven geologen. Dat betekent dat er afwisselend periodes van afzetting en aangroeien en van weer oplossen plaatsvinden. Tot nu toe werd altijd gedacht dat nierstenen in het lichaam onoplosbaar zijn. Kristalvorming in de natuur is een dynamisch proces. Vanuit een kleine kern groeit het gesteente laag voor laag aan, maar tussentijds lost er ook weer een deel op.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier