Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Microbioom al bij matige nierschade anders

Door Gerard Kok 

In het microbioom van patiënten met matige nierschade komen bepaalde bacteriën vaker voor dan in het microbioom van gezonde medemensen. Dit blijkt uit een recente Amerikaanse voorstudie.

Ons lichaam huisvest ongeveer 2 kilogram bacteriën, virussen en gisten, die samen het 'microbioom' worden genoemd. Het grootste gedeelte van het microbioom bevindt zich in de darmen, waar het ons helpt vezels te verwerken. De bacteriën in het microbioom zijn dus 'goede bacteriën'; ons lichaam heeft ze nodig.

Het microbioom staat de laatste jaren in de belangstelling, niet in laatste plaats van nefrologen, omdat het vermoeden bestaat dat sommige bacteriën uit het microbioom 'uremische toxines' (gifstoffen) produceren, die door mensen met nierschade onvoldoende goed kunnen worden uitgescheiden. Het onderzoek van het microbioom is erop gericht uit te vinden of de productie van deze gifstoffen bij mensen met nierschade kan worden verminderd.

De Amerikaanse pilot-studie bekeek bacterieel DNA van 20 mensen met matige nierschade, en 20 gezonde mensen. Dit bacterieel DNA haalden de onderzoekers uit het bloed; uit het laagje dat zich bij het centrifugeren van het bloed vormt tussen het plasma en de rode bloedcellen, en dat in het Engels de 'buffy coat' wordt genoemd. Dit laagje bevat vooral leukocyten en trombocyten. Uiteindelijk bleken bacteriën uit sommige stammen, klassen en families veel vaker bij de patiënten met nierschade gevonden te worden, dan bij de gezonde personen.

De gedachte achter dit onderzoek is interessant: kunnen we nierpatiënten beter behandelen door ons op het microbioom te richten? Het artikel trekt, wat dat betreft, geen sterke conclusies, naar ik aanneem omdat het om een pilot gaat om een groter onderzoek te bepleiten. Niet iedereen blijkt echter even enthousiast, er zijn ook wat sceptische geluiden op te vangen. Andere Amerikaanse onderzoekers vinden dat we nog te weinig weten van het microbioom om nu al uitspraken te doen over de relatie tussen het microbioom en het functioneren van de nieren in patiënten met nierschade.

sterren Gepubliceerd: zondag 14-04-2019
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




RNA-sequencing om niermodel te analyseren

In onderzoek naar nierziekten wordt veel gebruik gemaakt van modellen van een menselijke nier. Vaak worden laboratoriummuizen gebruikt, maar dit heeft zijn beperkingen, omdat de nieren van muizen uiteindelijk toch niet goed genoeg lijken op de nieren van mensen. Daarom wordt tegenwoordig ook gewerkt met nier-organoïden, nierweefsel dat is opgekweekt uit stamcellen. In een recent artikel gaan Amerikaanse onderzoekers in op het belang van 'Single-Cell RNA sequencing' (scRNA-seq) voor het werken met deze organoïden.

Ongeveer vijf jaar geleden slaagden onderzoekers er voor het eerst in om nier-organoïden te kweken uit pluripotente stamcellen, dat zijn cellen die kunnen uitgroeien tot (bijna) elk ander type cel. Pluripotente stamcellen kunnen tegenwoordig worden verkregen door 'gewone' cellen, bijvoorbeeld uit bloed, te 'herprogrammeren'. De ontdekkers van dit proces kregen hiervoor in 2012 de Nobelprijs voor Geneeskunde. De nier-organoïden die op deze manier worden gemaakt zijn nog niet compleet, maar de belangrijkste celtypes zitten er al wel in.

Lees meer »

Thuis prikken voor medicijnspiegel »

Een dried blood spot is niets anders dan een bloeddruppeltje uit een vingerprik op een kaartje. Thuis op de bank afgenomen en opgestuurd naar het lab. Herman Veenhof, ziekenhuisapotheker in opleiding en onderzoeker in het UMC Groningen, vraagt zich in zijn promotieonderzoek af of dit polibezoeken van transplantatiepatiënten kan vervangen.

Lees meer »

Afweerweb uit witte bloedcel speelt belangrijke rol in auto-immuunziekten »

Door Rosa Wouda - Een interview met arts-onderzoeker Laura van Dam uit het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) over haar onderzoek naar de rol van NETs (neutrofiel extracellulaire traps) in de pathofysiologie van ANCA-geassocieerde vasculitis (AAV) en Systemische Lupus Erythematosus (SLE). Laura heeft biomedische wetenschappen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en heeft daarna via het SUMMA traject in Utrecht haar opleiding tot arts afgerond.

Lees meer »


Wikimedia





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier