Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Meer zorgvuldigheid bij voorschrijven kaliumbinders?

Door Merel Dercksen 

Een kaliumbinder die werkt door calcium uit te ruilen tegen magnesium, geeft zoveel calcium af in het spijsverteringskanaal, dat dat effect heeft op andere processen. Niet per se negatief, bij nierpatiënten met een te hoog fosfaat werkt het bijvoorbeeld in een moeite door als fosfaatbinder. Maar het is wel een aandachtspunt bij het gebruik.

Een manier om te zorgen dat een te hoog gehalte aan kalium in het bloed van nierpatiënten daalt, is een kaliumbinder te gebruiken. Deze middelen zijn 'ionenwisselaars': ze ruilen de ene stof uit tegen de andere, in dit geval kalium. Vanouds bekend is natriumpolystyreensulfonaat, op de markt als Resonium en onder patiënten ook wel bekend als zand. Er zijn ook andere middelen, die geen natrium als wisselstof gebruiken, maar calcium. Een daarvan is Patiromer, waarover het Geneesmiddelenbeoordelingscomité CHMP al wel positief geadviseerd heeft, maar dat (nog) niet in Nederland in het vergoedingssysteem is opgenomen.

Dit medicijn wordt niet door het lichaam opgenomen en ruilt in het maagdarmkanaal calcium uit tegen kalium. De werkzaamheid voor het primaire doel, kalium in het bloed verlagen, is eerder al getest. Nu vroegen Amerikaanse onderzoekers zich af wat nou eigenlijk het effect is van dat extra calcium dat de patiënt op deze manier binnen krijgt. Heeft dat effect op de calcium-fosfaathuishouding en de botstofwisseling?

Om dit te achterhalen hebben ze gebruikgemaakt van gegevens uit een eerdere studie (de TOURMALINE studie) naar de werkzaamheid van het middel. Die hebben ze geanalyseerd op het effect op de hoeveelheid fosfaat en calcium in het bloed, vitamine D en magnesium en enkele hormonen die betrokken zijn bij de genoemde processen in het lichaam.

Op de hoeveelheid calcium in het bloed lijkt dit calciumbevattende medicijn geen effect te hebben. Wel zagen ze veranderingen in fosfaat, in de urine bij alle patiënten en ook in het bloed bij patiënten die een te hoog fosfaat hadden. De onderzoekers vermoeden dat dit komt doordat een deel van het vrijgekomen calcium in de darm werkt als een fosfaatbinder. Daarnaast zal ook een deel van dit calcium worden opgenomen, wat weer kan verklaren dat de concentraties van een bepaalde vorm van vitamine D en van intact bijschildklierhormoon daalden. En tot slot lijkt het erop dat een deel van het calcium niet wordt uitgewisseld tegen kalium uit de voeding, maar tegen magnesium. Zo selectief is het medicijn namelijk niet. Dit heeft weer tot gevolg dat de hoeveelheid magnesium in het bloed bij gebruikers wat daalt.

sterren Gepubliceerd: maandag 05-11-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Tony de Ronde, Amsterdam
    29-11-2018 15:31

    Deze en ook andere studies maken duidelijk dat bij gebruik van deze nieuwe kaliumbinder behalve calcium en fosfaat (dat gebeurt meestal standaard) ook regelmatig de hoeveelheid magnesium in het bloed gecontroleerd zal moeten worden. Waar nodig zal magnesium aangevuld moeten worden met een tablet met magnesium.
    Langzaam maar zeker lijkt het duidelijk te worden dat het beter is om bij nierpatiŽnten, of in ieder geval dialysepatiŽnten, te streven naar een hoog normaal magnesium in het bloed (zie bijvoorbeeld de presentatie van Anique ter Braake op de wetenschapsdag: site NVN, activiteiten, terugblik op themadagen, wetenschapsdag, 1e presentatie).




Rituximab op lange termijn niet duurder dan standaardbehandeling membraneuze nefropathie

De traditionele behandeling van idiopatische membraneuze nefropathie (IMN) bestaat uit het tot rust brengen van de ziekte door het immuunsysteem te onderdrukken. Recent wordt ook gekeken naar een behandeling met het medicijn Rituximab. Dat heeft (mogelijk) minder bijwerkingen, maar een enkele behandeling is duur, en daarom is de deze manier van behandelen nog geen gemeengoed. Uit onderzoek van Engelse artsen blijkt echter dat op de langere duur behandeling met Rituximab (nipt) kosteneffectiever is dan de traditionele behandeling.

Membraneuze nefropathie is een ziekte waarbij de nierfilters beschadigd raken, doordat zich daar cellen van het immuunsysteem ophopen. Dit veroorzaakt nefrotisch syndroom, waarbij veel eiwitten verloren gaan via de urine. Normaal zorgen die eiwitten ervoor dat vocht in het bloed blijft zitten, maar omdat dat bij nefrotisch syndroom niet meer gebeurt, hoopt het vocht zich elders in het lichaam op. Bij idiopathische (of 'primaire') membraneuze nefropathie is er geen andere aanwijsbare oorzaak.

Lees meer »

Snel behandelen bij nierontsteking is belangrijker dan langdurig »

Acute tubulo-interstitiële nefritis als gevolg van medicijngebruik is aan een gestage opmars bezig. De behandeling bestaat in de eerste plaats uit het stoppen van het medicijn dat de ontstekingen veroorzaakt. Daarnaast wordt ook vaak behandeld met corticosteroïden, om de nierfunctie weer zo veel mogelijk terug te brengen naar het oude niveau.

Lees meer »

Plasmiddel verhoogt risico op huidkanker »

Mensen die langdurig hydrochloorthiazide slikken worden gevoeliger voor UV-straling en lopen daardoor een verhoogd risico op huidkanker, meldt het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG). Hydrochloorthiazide is een diureticum, een plasmiddel. Uit Deens onderzoek blijkt nu dat vooral mensen met een lichte huid gevoeliger worden voor UV-straling als ze het jaren achtereen slikken. Daardoor neemt het risico op basaalcelcarcinoom, en vooral op plaveiselcelcarcinoom, toe.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier