Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Meer zorgvuldigheid bij voorschrijven kaliumbinders?

Door Merel Dercksen 

Een kaliumbinder die werkt door calcium uit te ruilen tegen magnesium, geeft zoveel calcium af in het spijsverteringskanaal, dat dat effect heeft op andere processen. Niet per se negatief, bij nierpatiënten met een te hoog fosfaat werkt het bijvoorbeeld in een moeite door als fosfaatbinder. Maar het is wel een aandachtspunt bij het gebruik.

Een manier om te zorgen dat een te hoog gehalte aan kalium in het bloed van nierpatiënten daalt, is een kaliumbinder te gebruiken. Deze middelen zijn 'ionenwisselaars': ze ruilen de ene stof uit tegen de andere, in dit geval kalium. Vanouds bekend is natriumpolystyreensulfonaat, op de markt als Resonium en onder patiënten ook wel bekend als zand. Er zijn ook andere middelen, die geen natrium als wisselstof gebruiken, maar calcium. Een daarvan is Patiromer, waarover het Geneesmiddelenbeoordelingscomité CHMP al wel positief geadviseerd heeft, maar dat (nog) niet in Nederland in het vergoedingssysteem is opgenomen.

Dit medicijn wordt niet door het lichaam opgenomen en ruilt in het maagdarmkanaal calcium uit tegen kalium. De werkzaamheid voor het primaire doel, kalium in het bloed verlagen, is eerder al getest. Nu vroegen Amerikaanse onderzoekers zich af wat nou eigenlijk het effect is van dat extra calcium dat de patiënt op deze manier binnen krijgt. Heeft dat effect op de calcium-fosfaathuishouding en de botstofwisseling?

Om dit te achterhalen hebben ze gebruikgemaakt van gegevens uit een eerdere studie (de TOURMALINE studie) naar de werkzaamheid van het middel. Die hebben ze geanalyseerd op het effect op de hoeveelheid fosfaat en calcium in het bloed, vitamine D en magnesium en enkele hormonen die betrokken zijn bij de genoemde processen in het lichaam.

Op de hoeveelheid calcium in het bloed lijkt dit calciumbevattende medicijn geen effect te hebben. Wel zagen ze veranderingen in fosfaat, in de urine bij alle patiënten en ook in het bloed bij patiënten die een te hoog fosfaat hadden. De onderzoekers vermoeden dat dit komt doordat een deel van het vrijgekomen calcium in de darm werkt als een fosfaatbinder. Daarnaast zal ook een deel van dit calcium worden opgenomen, wat weer kan verklaren dat de concentraties van een bepaalde vorm van vitamine D en van intact bijschildklierhormoon daalden. En tot slot lijkt het erop dat een deel van het calcium niet wordt uitgewisseld tegen kalium uit de voeding, maar tegen magnesium. Zo selectief is het medicijn namelijk niet. Dit heeft weer tot gevolg dat de hoeveelheid magnesium in het bloed bij gebruikers wat daalt.

sterren Gepubliceerd: maandag 05-11-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Tony de Ronde, Amsterdam
    29-11-2018 15:31

    Deze en ook andere studies maken duidelijk dat bij gebruik van deze nieuwe kaliumbinder behalve calcium en fosfaat (dat gebeurt meestal standaard) ook regelmatig de hoeveelheid magnesium in het bloed gecontroleerd zal moeten worden. Waar nodig zal magnesium aangevuld moeten worden met een tablet met magnesium.
    Langzaam maar zeker lijkt het duidelijk te worden dat het beter is om bij nierpatiŽnten, of in ieder geval dialysepatiŽnten, te streven naar een hoog normaal magnesium in het bloed (zie bijvoorbeeld de presentatie van Anique ter Braake op de wetenschapsdag: site NVN, activiteiten, terugblik op themadagen, wetenschapsdag, 1e presentatie).




'Twee medicijnen tegen diabetes remmen nierpoblemen'

Twee bestaande diabetesmedicijnen blijken de nieren dusdanig goed te beschermen dat suikerpatiënten veel later of zelfs helemaal niet gedialyseerd hoeven te worden als ze nierproblemen krijgen. Dat blijkt uit een onderzoek van farmacoloog prof. dr. Hiddo Lambers Heerspink van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG).

Het gaat om de geneesmiddelen canagliflozine en dapagliflozine, die aan sommige patiënten nu al in combinatie worden voorgeschreven om hun bloedsuikergehalte te verlagen.

Diabetes is wereldwijd de belangrijkste oorzaak van nierfalen, maar gedurende bijna twee decennia zijn er geen nieuwe behandelingen geweest om de nierfunctie te beschermen in patiënten met type 2 diabetes. Dit onderzoeksresultaat is volgens Lambers Heerspink een grote medische doorbraak omdat mensen met diabetes en nieraandoeningen een extreem hoog risico lopen op nierfalen, een hartaanval, een beroerte en de dood.

De richtlijnen waarin staat welke geneesmiddelen artsen in welke situatie kunnen voorschrijven, worden nu op basis van deze studie aangepast hoewel patiëntenverenigingen daar nog aan twijfelen,. Het onderzoek is gepubliceerd in de wetenschappelijke bladen New England Journal of Medicine (NEJM) en The Lancet Diabetes & Endocrinologie. Lambers Heerspink presenteert de resultaten deze week in Australië op een diabetescongres.

NierpatiŽnten met een uitkering en de AOW »

De leeftijd waarop je in ons land AOW krijgt, gaat steeds verder omhoog. Volgens de nieuwe regels zijn er mensen die nu pas op hun 67ste AOW ontvangen. Maar wat betekent dit voor een nierpatiënt die ook een arbeidsongeschiktheidsuitkering ontvangt? Vroeger zou die uitkering na zijn 65ste stoppen. Is dat nog steeds zo vraagt het blad van de patiëntenvereniging zich deze week af. AOW staat voor Algemene Ouderdomswet.

Lees meer »

NiertransplantatiepatiŽnten tevreden met thuis meten van nierfunctie »

Patiënten die na een niertransplantatie een apparaatje meekregen om thuis hun nierfunctie te meten, waren daar tevreden over. Thuismeten verlaagde ook het aantal polibezoeken, zonder daarbij in te boeten op de kwaliteit van zorg. Dat concludeert psycholoog Céline van Lint in haar proefschrift dat ze op 5 maart 2019 verdedigde. Het apparaat voor thuismeting lijkt op een glucosemeter.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier