Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Meer ijzer en minder EPO net zo veilig

Door Gerard Kok 

Het behandelen van bloedarmoede bij hemodialysepatiënten met meer ijzer en minder EPO dan tot voor kort gebruikelijk kan geen kwaad. Belangrijke redenen voor deze koerswijziging zijn dat het goedkoper is en dat minder EPO ook minder bijwerkingen betekent. Dit blijkt uit de Engelse PIVOTAL studie onder hemodialysepatiënten in het eerste jaar van hun dialyse.

Patiënten met ernstige nierschade krijgen vaak te maken met bloedarmoede, omdat er te weinig rode bloedcellen in het bloed aanwezig zijn om zuurstof te vervoeren. Enerzijds hebben deze patiënten vaak een eiwitbeperkt dieet, waardoor ze te weinig ijzer binnen krijgen, en ijzer is nodig voor de aanmaak van rode bloedcellen. Anderzijds maken de nieren, omdat ze niet goed meer werken, te weinig erytropoëtine (EPO) aan. Dit hormoon regelt de aanmaak van rode bloedcellen. Bloedarmoede tast kwaliteit van leven aan; de meeste mensen met bloedarmoede zijn moe en lusteloos, en hebben geen energie. Behandelen van deze bloedarmoede is dus belangrijk om patiënten een betere kwaliteit van leven te geven.

De standaard behandeling tegen deze bloedarmoede is om te proberen zowel ijzer als EPO aan te vullen, daarbij zo min mogelijk gebruikmakend van bloedtransfusies, want die zijn riskant met het oog op een eventuele transplantatie. Er zijn biologische aanwijzingen zijn dat het toedienen van te veel ijzer gevaarlijk is, en daarom was men tot nu toe terughoudend met de dosis ijzer die patiënten kregen toegediend. Epidemiologisch bleek deze angst echter ongegrond; hogere doseringen ijzer bleken bij minder patiënten dan verwacht complicaties met zich mee te brengen. Langzaamaan verschoof de behandeling dus naar iets meer ijzer, iets minder EPO. Dat had als voordelen dat het goedkoper was (geen wereldschokkende bedragen, ik schat een paar honderd euro per jaar per patiënt), en dat EPO minder bijwerkingen veroorzaakte.

Het Engelse PIVOTAL onderzoek bekeek of deze behandeling veilig was en succes had bij 2.141 Engelse hemodialysepatiënten, in het eerste jaar van hun dialysebehandeling. De behandeling met meer ijzer en minder EPO was inderdaad veilig en succesvol. Het risico op cardiovasculaire complicaties (zoals een beroerte) was zelfs wat lager dan bij de oude behandeling, en er waren evenveel andere complicaties.

Al met al ondersteunt dit onderzoek een trend die in Amerika al wat langer gaande is: bloedarmoede bij nierpatiënten behandelen met meer ijzer en minder EPO is veilig en werkt. De onderzoekers merken wel op dat de uitkomsten van het onderzoek niet zomaar kunnen worden gegeneraliseerd naar alle nierpatiënten; dit onderzoek ging alleen over hemodialysepatiënten in het eerste jaar van hun dialysebehandeling. Ook of een verschuiving naar nog meer ijzer en minder EPO zinvol is, is ook onduidelijk. Er is dus nog genoeg te onderzoeken, maar dit is een veelbelovend resultaat.

sterren Gepubliceerd: donderdag 25-07-2019
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Risico op hoge bloeddruk stijgt na nierdonatie

Donoren van een nier lopen een hoger risico hypertensie te ontwikkelen dan vergelijkbare, gezonde niet-donoren. Dit blijkt uit een recent onderzoek, uitgevoerd aan de Johns Hopkins universiteit (Baltimore, VS, iets ten noordoosten van Washington DC).

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1295 levende donoren, gemiddeld 6 jaar na hun nierdonatie, en zetten die af tegen de gegevens van 8233 gezonde niet-donoren. Uit deze gegevens bleek dat donoren over het geheel genomen 19% meer kans liepen hypertensie (hoge bloeddruk) te krijgen. Voor zwarte donoren was dit getal zelfs 27%. Daarnaast ging de eGFR (filtratiesnelheid, maat voor de nierfunctie) van donoren niet meer omhoog nadat was vastgesteld dat ze hypertensie hadden ontwikkeld.

Normaal gaat de GFR van een donor onmiddellijk na de donatie omlaag (want er is minder nierweefsel om de nierfunctie te vervullen), om daarna langzaam maar zeker weer te stijgen; hoewel ik ook bronnen kan vinden die claimen dat de eGFR van donoren langzaam daalt als gevolg van het normale verouderingsproces (na de initiële daling na de donatie). Maar volgens deze onderzoekers hoort de eGFR van donoren langzaam maar gestaag weer te stijgen, en vlakte deze stijging af bij donoren die hoge bloeddruk kregen.

Lees meer »

Nierfunctie ernstig zieke kinderen beter meten »

Door Anne Schijvens - Een interview met arts-onderzoeker Nori Smeets uit het Radboudumc in Nijmegen over haar onderzoek naar de nierfunctie bij kritisch zieke kinderen. Nori is, na haar studie geneeskunde aan de Radboud Universiteit, in april 2018 gestart met haar promotieonderzoek bij de afdeling Farmacologie & Toxicologie in het Radboudumc. Zij voert haar onderzoek uit onder begeleiding van prof. dr. Saskia de Wildt, kinderarts-intensivist & klinisch farmacoloog en dr.

Lees meer »

Hiv-donornieren functioneren boven verwachting »

Relatief veel Zuid-Afrikaanse Hiv-patiënten die een donornier hadden ontvangen van een overleden Hiv-patiënt waren vijf jaar na de transplantatie nog in leven, en ook hun donornier was niet afgestoten. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd in Zuid-Afrika, waar men ongeveer tien jaar geleden begon met het transplanteren van nieren van Hiv-patiënten naar andere Hiv-patiënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier