Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Medicijnen tegen afstoting stuk goedkoper na verlopen patent

Door Gerard Kok 

Nadat er generieke versies van de geneesmiddelen tacrolimus en mycofenolzuur op de Amerikaanse markt waren toegelaten, gingen de kosten die zowel patiënten als verzekeringsmaatschappijen voor deze medicijnen moesten maken, een stuk omlaag. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan de universiteit van Michigan.

Patiënten die een donornier, -lever of -hart hebben gekregen, moeten voor de rest van hun leven immuunsysteemonderdrukkende medicijnen slikken, om te voorkomen dat hun afweersysteem de donororganen afstoot. Twee veel voorgeschreven medicijnen om het afweersysteem te onderdrukken zijn tacrolimus en mycofenolaatmofetil (met de werkzame stof mycofenolzuur).

Zolang beide medicijnen alleen als merkgeneesmiddel beschikbaar waren, werden de jaarlijkse kosten voor behandeling met immuunsysteemonderdrukkende medicijnen na een transplantatie geraamd op 10.000 tot 14.000 dollar (in Amerika). Toen het octrooi op deze medicijnen afliep, ontstond de mogelijkheid om generieke versies van beide geneesmiddelen op de markt te brengen. Deze geneesmiddelen hebben dezelfde werkzame stoffen, en hetzelfde effect, als het merkgeneesmiddel. In 2008 en 2009 keurde de FDA (Food and Drug Administration) generieke varianten van tacrolimus en mycofenolaatmofetil goed voor de Amerikaanse markt. De FDA is het Amerikaanse agentschap dat de kwaliteit van voedsel en medicijnen controleert. De generieke versies werden al snel vaker gebruikt dan de merkgebonden varianten.

De onderzoekers vroegen zich af of het beschikbaar komen van generieke medicijnen gevolgen zou hebben voor de jaarlijkse kosten die transplantatiepatiënten en verzekeringsmaatschappijen moesten maken. 10.000 dollar per jaar is zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen een hele last; zeker voor de patiënten, omdat zij niet alles vergoed krijgen. Een verlaging van deze jaarlijkse kosten betekent dus hopelijk minder financiële druk voor patiënten en maatschappijen, en dat betekent wellicht weer dat patiënten deze medicijnen trouwer kunnen innemen.

Inderdaad bleken de vergoedingen die onder 'Medicare part D' waren uitgekeerd voor tacrolimus en mycofenolaatmofetil tussen 2008 en 2013 fors omlaag te zijn gegaan, evenals het bedrag dat patiënten zelf moesten bijleggen. Dat kwam overeen met de lagere kosten voor de generieke versies van tacrolimus en mycofenolaatmofetil, die ruwweg de helft tot driekwart goedkoper waren dan de merkvarianten. 'Medicare part D' is een Amerikaans federaal programma, waaraan patiënten (onder voorwaarden) kunnen deelnemen. De patiënten betalen een maandelijkse vergoeding, en kunnen bepaalde medicijnen vervolgens tegen relatief lage prijs via het programma inkopen.

De onderzoekers concluderen dat het waarschijnlijk is dat de introductie van de generieke varianten, en de daarmee gepaard gaande lagere prijs, de kosten voor medicatie na een transplantatie aanzienlijk heeft verlaagd, zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen (Medicare). Deze lastenverlichting is goed nieuws voor patiënten, aangezien zij nu makkelijker kunnen beschikken over de medicijnen die ze nodig hebben na hun transplantatie.

sterren Gepubliceerd: woensdag 06-03-2019
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Verschillen binnen VS in acceptatie donornieren

In de Verenigde Staten blijken nieren van overleden donoren relatief vaak te worden afgedankt als ze als minder ideaal materiaal voor transplantatie worden gezien, terwijl met deze donornieren patiënten hadden kunnen worden gered. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat er grote variatie is in de hoeveelheid donornieren die transplantatiecentra afkeuren, en dat centra die donornieren minder snel afkeuren, uiteindelijk nierpatiënten sneller transplanteren.

In Amerika overlijden jaarlijks ongeveer 5.000 patiënten die op de wachtlijst voor een donornier (van een overleden donor) staan. Jaarlijks worden ook ongeveer 3.500 donornieren van overleden donoren afgedankt, omdat ze niet helemaal geschikt zijn voor transplantatie. Deze nieren zijn bijvoorbeeld van een donor ouder dan 70, of van een donor met hepatitis C, waardoor het risico dat er wat mee mis gaat hoger is dan bij donornieren die uitermate geschikt zijn voor transplantatie. Het wrange is natuurlijk, dat deze 3.500 donornieren in theorie nog goed hadden kunnen worden ingezet om een deel van de 5.000 patiënten te redden.

Lees meer »

Hiv-donornieren functioneren boven verwachting »

Relatief veel Zuid-Afrikaanse Hiv-patiënten die een donornier hadden ontvangen van een overleden Hiv-patiënt waren vijf jaar na de transplantatie nog in leven, en ook hun donornier was niet afgestoten. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd in Zuid-Afrika, waar men ongeveer tien jaar geleden begon met het transplanteren van nieren van Hiv-patiënten naar andere Hiv-patiënten.

Lees meer »

Amerikaanse onderzoekers leiden afweer ontvanger om de tuin »

Ontvangers van donororganen moeten de rest van hun leven medicijnen slikken die hun immuunsysteem onderdrukken, omdat het lichaamsvreemde orgaan anders wordt afgestoten. Het langdurig onderdrukken van het immuunsysteem brengt echter wel een verhoogd risico op infecties en sommige vormen van kanker met zich mee, en daarnaast slaagt het immuunsysteem er na verloop van jaren vaak toch in om het donororgaan af te stoten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier