Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Medicijnen tegen afstoting stuk goedkoper na verlopen patent

Door Gerard Kok 

Nadat er generieke versies van de geneesmiddelen tacrolimus en mycofenolzuur op de Amerikaanse markt waren toegelaten, gingen de kosten die zowel patiënten als verzekeringsmaatschappijen voor deze medicijnen moesten maken, een stuk omlaag. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan de universiteit van Michigan.

Patiënten die een donornier, -lever of -hart hebben gekregen, moeten voor de rest van hun leven immuunsysteemonderdrukkende medicijnen slikken, om te voorkomen dat hun afweersysteem de donororganen afstoot. Twee veel voorgeschreven medicijnen om het afweersysteem te onderdrukken zijn tacrolimus en mycofenolaatmofetil (met de werkzame stof mycofenolzuur).

Zolang beide medicijnen alleen als merkgeneesmiddel beschikbaar waren, werden de jaarlijkse kosten voor behandeling met immuunsysteemonderdrukkende medicijnen na een transplantatie geraamd op 10.000 tot 14.000 dollar (in Amerika). Toen het octrooi op deze medicijnen afliep, ontstond de mogelijkheid om generieke versies van beide geneesmiddelen op de markt te brengen. Deze geneesmiddelen hebben dezelfde werkzame stoffen, en hetzelfde effect, als het merkgeneesmiddel. In 2008 en 2009 keurde de FDA (Food and Drug Administration) generieke varianten van tacrolimus en mycofenolaatmofetil goed voor de Amerikaanse markt. De FDA is het Amerikaanse agentschap dat de kwaliteit van voedsel en medicijnen controleert. De generieke versies werden al snel vaker gebruikt dan de merkgebonden varianten.

De onderzoekers vroegen zich af of het beschikbaar komen van generieke medicijnen gevolgen zou hebben voor de jaarlijkse kosten die transplantatiepatiënten en verzekeringsmaatschappijen moesten maken. 10.000 dollar per jaar is zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen een hele last; zeker voor de patiënten, omdat zij niet alles vergoed krijgen. Een verlaging van deze jaarlijkse kosten betekent dus hopelijk minder financiële druk voor patiënten en maatschappijen, en dat betekent wellicht weer dat patiënten deze medicijnen trouwer kunnen innemen.

Inderdaad bleken de vergoedingen die onder 'Medicare part D' waren uitgekeerd voor tacrolimus en mycofenolaatmofetil tussen 2008 en 2013 fors omlaag te zijn gegaan, evenals het bedrag dat patiënten zelf moesten bijleggen. Dat kwam overeen met de lagere kosten voor de generieke versies van tacrolimus en mycofenolaatmofetil, die ruwweg de helft tot driekwart goedkoper waren dan de merkvarianten. 'Medicare part D' is een Amerikaans federaal programma, waaraan patiënten (onder voorwaarden) kunnen deelnemen. De patiënten betalen een maandelijkse vergoeding, en kunnen bepaalde medicijnen vervolgens tegen relatief lage prijs via het programma inkopen.

De onderzoekers concluderen dat het waarschijnlijk is dat de introductie van de generieke varianten, en de daarmee gepaard gaande lagere prijs, de kosten voor medicatie na een transplantatie aanzienlijk heeft verlaagd, zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen (Medicare). Deze lastenverlichting is goed nieuws voor patiënten, aangezien zij nu makkelijker kunnen beschikken over de medicijnen die ze nodig hebben na hun transplantatie.

sterren Gepubliceerd: woensdag 06-03-2019
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Problemen met kleinste bloedvaatjes vaak gevolg van iets anders

Trombotische microangiopathie (TMA) is een zeldzame maar ernstige ziekte, waarbij snel ingrijpen gewenst is. Meestal staat TMA niet op zichzelf ('primaire TMA'), maar is er sprake van één of meer onderliggende syndromen die TMA tot gevolg hebben gehad ('secundaire TMA'). Hoe vaak primaire of secundaire TMA voorkomt, en (bij secundaire TMA) welke oorzaken tot TMA hebben geleid, is niet zo duidelijk, terwijl die kennis van pas kan komen bij het kiezen van een behandeling. Daarom hebben Franse artsen geprobeerd in kaart te brengen hoe vaak de verschillende vormen van TMA voorkomen, en wat de vooruitzichten voor TMA-patiënten zijn.

Bij TMA ontstaan stolsels in de kleinere bloedvaten, als gevolg van schade aan de wanden van deze vaten. Vaak gebeurt dit ook in de bloedvaatjes in de nieren, waardoor veel patiënten een verslechterde nierfunctie hebben. Bij tijdige behandeling met plasmaferese overleeft 85 tot 90 procent van de patiënten. Bij plasmaferese wordt het bloedplasma vervangen (omdat daar de ziekteverwekkers in zitten), maar de cellen niet.

Lees meer »

Oud-NVN-directeur Chel Mertens overleden »

Vorige maand overleed Chel Mertens (1939). Mertens is bij het grote publiek bekend als D66-politicus, die zich onder andere hard maakte voor een gewijzigd donorregistratiesysteem, maar nierpatiënten kennen hem beter als voormalig voorzitter van de Landelijke Vereniging voor Dialyserenden (LVD) en interim-directeur van de opvolger Nierpatiënten Vereniging Nederland (NVN). Chel Mertens was overtuigd republikein en een liberaal politicus.

Lees meer »

Kamervragen over financiering Nierteam aan Huis »

Nierteam aan Huis, het project waarin zorgverleners informatie 'aan de keukentafel' geven over orgaandonatie en niertransplantatie bij het vinden van een levende donor, lijkt in zwaar weer te raken. Hoewel iedereen overtuigd is van het belang van Nierteam aan Huis, dreigen er financiële problemen te komen door extreem lange doorlooptijden bij de Nederlandse Zorgautoriteit. (NZa).

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier