Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Mantelzorgers zwaarder belast bij oudere dialysepatiŽnten

Door Shanty Sterke 

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat starten met dialyseren op hogere leeftijd niet per se leidt tot een langer leven. Daarentegen kan het wel problemen met zich meebrengen, zowel voor de patiënt als voor de mantelzorger. Ouderen moeten een weloverwogen keuze kunnen maken tussen wel of niet starten met dialyse op basis van hun persoonlijke voorkeur, vindt Namiko Goto. Zij is geriater in opleiding en doet onderzoek naar de geriatrische problemen bij oudere patiënten met nierfalen. Onlangs publiceerde zij een artikel hierover in het wetenschappelijke tijdschrift Clinical Journal of the American Society of Nephrology.

Honderdzevenentachtig oudere patiënten met eindstadium nierfalen die gingen starten of net waren gestart met dialyse deden mee aan de studie. Zij kregen vragen over hun zelfstandigheid bij de start van de dialyse en na zes maanden, zoals: heeft u hulp nodig bij baden of douchen, aankleden, naar het toilet gaan, eten klaarmaken, huishouden, boodschappen doen? De mantelzorgers kregen aan de start van de dialyse en na zes maanden vragen over de ervaren mantelzorgerbelasting.

Na zes maanden bleek dat zo’n veertig procent van de patiënten minder zelfstandig was geworden. Van de tweeënnegentig mantelzorgers die meededen voelde ongeveer een kwart zich belast aan de start van de dialyse. Na zes maanden was dat bijna veertig procent. Volgens Goto kan deze studie informatie geven die kan helpen bij de besluitvorming rondom wel of niet dialyseren. 'Veel ouderen zijn veel meer geïnteresseerd in wat het starten van dialyse zal doen met hun kwaliteit van leven en zelfstandigheid. Deze studie geeft hier informatie over en kan dus helpen bij de keuze tussen wel of niet starten met dialyse.'

'Je kan niet op basis van deze studie zeggen: deze kwetsbare oudere mensen mogen niet meer dialyseren, want die hebben te veel kans om achteruit te gaan', benadrukt Goto. 'Kwaliteit van leven is erg afhankelijk van persoonlijke voorkeuren en doelen. De ene patiënt staat daar gewoon anders in dan andere. Sommige mensen gaan überhaupt niet dialyseren omdat ze het te veel invloed vinden hebben op hun dagelijks leven. Maar er zijn ook mensen die alles willen hebben geprobeerd om maar zo lang mogelijk te leven. Dus ik denk dat dit van de patiënt afhangt. De studie is vooral een leidraad die kan helpen bij beslissen. En ik hoop dat de voorlichting die de nefrologen aan ouderen geven over de achteruitgang met deze informatie misschien ook makkelijker gaat.'

Hoe het komt dat de mantelzorgers zich meer belast voelden, vindt Goto een lastige vraag waarover ze alleen kan speculeren. Ze heeft niet geanalyseerd of de toegenomen belasting samenhangt met bepaalde factoren van de patiënten. 'Het zou kunnen dat als patiënten afhankelijker worden dat dat ook invloed heeft op de mantelzorger. Maar we zagen ook dat de mantelzorgers vaker signaleerden dat patiënten meer apathisch en ook geïrriteerder waren. Dus ook dat kan een rol hebben gespeeld.'

De mantelzorgers vindt Goto een heel interessant onderwerp. Daar zou ze graag een vervolgonderzoek voor opzetten. 'Ik zou graag willen weten of je de belasting ook terug ziet in de kwaliteit van leven van de mantelzorger. Zie je bijvoorbeeld meer depressieve klachten? Want belasting is natuurlijk ook heel subjectief. Iemand kan heel veel belasting ervaren maar er eigenlijk vrij weinig last van hebben in het dagelijks leven.'

'Het is interessant om te kijken naar mantelzorgers bij thuisdialyse en bij centrumdialyse. Als mensen het hele dialyseproces in de thuissituatie krijgen, dan kan dat aan de ene kant heel positief zijn voor de mantelzorger. Dat geeft flexibiliteit en meer vrijheid. Maar aan de andere kant medicaliseer je wel je huis en mantelzorgers hebben soms ook een rol bij het thuis dialyseren. Bijvoorbeeld bij de peritoneale dialyse helpen ze soms met de zakken en het aansluiten van de machine. Dat is best zwaar en verantwoordelijk werk. Dat kan dus twee kanten op gaan. Dat vind ik zelf nog wel een interessante vraag om uit te zoeken.'

sterren Gepubliceerd: donderdag 11-07-2019 | Nog geen reacties




Nierfunctie ernstig zieke kinderen beter meten

Door Anne Schijvens - Een interview met arts-onderzoeker Nori Smeets uit het Radboudumc in Nijmegen over haar onderzoek naar de nierfunctie bij kritisch zieke kinderen. Nori is, na haar studie geneeskunde aan de Radboud Universiteit, in april 2018 gestart met haar promotieonderzoek bij de afdeling Farmacologie & Toxicologie in het Radboudumc. Zij voert haar onderzoek uit onder begeleiding van prof. dr. Saskia de Wildt, kinderarts-intensivist & klinisch farmacoloog en dr. Michiel Schreuder, kindernefroloog.

Onderzoeker & klinisch farmacoloog
Nori begint: 'Als arts-onderzoeker houd ik me bezig met de HERO-studie. In deze studie onderzoeken we de werking van de nieren bij kritisch zieke kinderen.' Het onderzoek wordt uitgevoerd op de NICU (neonatale intensive care unit) en de kinder intensive care in het Radboudumc. 'We weten al dat bij kritisch zieke kinderen de nierfunctie snel kan veranderen en dat slecht werkende nieren vaker voorkomen dan er gedacht wordt', geeft Nori aan. Als de nieren slechter werken, kunnen medicijnen zich in het bloed ophopen, wat schadelijk kan zijn voor meerdere organen. Daarom is het belangrijk om de precieze nierfunctie te weten bij deze kinderen. Nori gaat verder: 'Als we de precieze nierfunctie van de kinderen weten, kunnen we voorkomen dat we te veel of juist te weinig van een medicijn geven.'

Lees meer »

Hiv-donornieren functioneren boven verwachting »

Relatief veel Zuid-Afrikaanse Hiv-patiënten die een donornier hadden ontvangen van een overleden Hiv-patiënt waren vijf jaar na de transplantatie nog in leven, en ook hun donornier was niet afgestoten. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd in Zuid-Afrika, waar men ongeveer tien jaar geleden begon met het transplanteren van nieren van Hiv-patiënten naar andere Hiv-patiënten.

Lees meer »

Nobelprijs voor EPO onderzoekers »

De Nobelprijs voor de geneeskunde / fysiologie is vandaag toegekend aan drie onderzoekers, voor hun werk aan hoe cellen omgaan met zuurstoftekort. Hierin speelt EPO een belangrijke rol. Voor nierpatiënten is dit onderzoek relevant omdat zij een tekort aan lichaamseigen EPO (erythropoëtine) hebben, waardoor bloedarmoede ontstaat. Als gevolg hiervan transporteren de rode bloedcellen minder zuurstof door het lichaam.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier