Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Man aan dialyse door onmatig ijsthee drinken

Door Jeroen van Setten 

IJstheenefropathie. Zo doopten onderzoekers een zeldzame vorm van nierfalen die veroorzaakt lijkt te zijn door het onmatig drinken van grote hoeveelheden ijsthee. Ze publiceerden erover in het New England Journal of Medicine en ontketenden daarmee in Amerika een ware mediahype.

Een 56-jarige Amerikaan die vorig jaar met klachten van zwakte, vermoeidheid, pijn in het hele lichaam en een fors verhoogd serumcreatinine bij de dokter kwam, bleek na doorvragen dagelijks 16 flinke glazen (0,26 liter) ijsthee te drinken. In totaal dus bijna 4,5 liter. Daarmee consumeerde de man meer dan 1500 mg oxalaat per dag. Normaal gesproken krijgen mensen niet meer dan 40 à 50 mg per dag binnen uit verschillende voedingsmiddelen.

Het is al langer bekend dat zich door het oxalaat in de ijsthee nierstenen, calciumoxalaatstenen, kunnen ontwikkelen. Dat bleek bij deze man echter niet het geval. Het oxalaat was, zo bleek uit een biopt, in de vorm van scherpe calciumoxalaatkristallen in zijn nieren neergeslagen. De kristallen veroorzaakten ontstekingen en littekenvorming waardoor de nierfunctie achteruit ging. De ijstheeverslaafde Amerikaan raakte aan de dialyse. De nierfunctie herstelde zich niet.

Ironisch genoeg bleek nog niet zolang geleden uit onderzoek dat een of twee koppen ijsthee per dag de kans op nierstenen verkleint. Maar 4,5 liter is natuurlijk een heel ander verhaal. Vrijwel niemand drinkt zoveel op een dag, dus de kans dat een wetenschappelijk tijdschrift nog eens een dergelijk artikel krijgt aangeboden lijkt verwaarloosbaar.

sterren Gepubliceerd: vrijdag 03-04-2015
Bron: New England Journal of Medicine | Nog geen reacties




Nierstenen groeien net als kristallen

Calciumoxalaatnierstenen, de meest voorkomende vorm, ontwikkelen zich net zoals steenachtige kristallen in de vrije natuur, schrijven geologen. Dat betekent dat er afwisselend periodes van afzetting en aangroeien en van weer oplossen plaatsvinden. Tot nu toe werd altijd gedacht dat nierstenen in het lichaam onoplosbaar zijn.

Kristalvorming in de natuur is een dynamisch proces. Vanuit een kleine kern groeit het gesteente laag voor laag aan, maar tussentijds lost er ook weer een deel op. Door op nanoniveau naar de zo ontstane laagjes te kijken, kunnen geologen het proces reconstrueren. 

Van nierstenen, vooral de harde calciumoxalaatstenen, werd altijd gedacht dat ze niet oplosbaar waren en daarom vanaf het begin alleen maar groter werden door neerslag uit oververzadigde urine. Amerikaanse onderzoekers hebben nu met de blik van geobiologen naar nierstenen gekeken die bij patiënten verwijderd waren. En wat ze zien, is voor hen een sterke aanwijzing dat de vorming van nierstenen precies zo gaat als bij oesterschelpen, kalksteen in warmwaterbronnen en stromatolieten, bekend als heel oude fossiele afzettingen.

De verschillende laagjes die ontstaan, doen de geologen spreken van 'prachtige kristallen' - hoe pijnlijk ze ook kunnen zijn. Ze zien nog een parallel met de buitenwereld: net als in bijvoorbeeld Yellowstone Park zouden bacteriën als een startversneller kunnen werken.

Lees meer »

Beter zicht op fosfaattekort bij niersteenvormers »

Amerikaanse wetenschappers hebben onderzoek gedaan onder patiënten die nierstenen op basis van calcium vormen. Ze hebben nu een beter beeld van hoe het komt dat deze mensen vaak te weinig fosfaat in hun bloed hebben. Het ligt in elk geval niet aan het eetpatroon, maar wel aan eiwitten die het transport van stoffen door de wand van de nierbuisjes heen reguleren. De reabsorptie van fosfaat uit de voorurine terug naar het bloed raakt daardoor verstoord.

Lees meer »

Nieuwe perspectieven bij nierstenen?  »

Nierstenen: een pijnlijk verschijnsel en de behandelmogelijkheden zijn op de lange termijn niet erg effectief. Wie er eenmaal last van heeft gehad, loopt namelijk grote kans op een nieuwe steen. ZonMw heeft een Off Road subsidie toegekend aan Jenny van der Wijst van het Radboudumc, waarmee ze een heel nieuwe benadering van het probleem kan gaan onderzoeken. Als haar idee werkbaar blijkt, leidt dat mogelijk tot een geheel nieuwe behandeling.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier