Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Kinderen met traag werkende bijschildklieren zorgvuldig monitoren en behandelen om nieren te sparen

Door Merel Dercksen 

Kinderen met te traag werkende bijschildklieren (hypoparathyreoïdie) die behandeld worden met vitamine D en calciumsupplementen lopen een verhoogd risico op nierstenen en een verminderde nierfunctie, blijkt uit Canadees onderzoek. Dat is niet anders dan bij volwassenen, maar omdat kinderen nog een langer leven voor de boeg hebben, is de kans dat ze daadwerkelijk een van deze complicaties ontwikkelen groter. Het is daarom extra van belang deze patiënten hierop te screenen.

Wetenschappers verbonden aan het Hospital for Sick Children in Toronto hebben de data doorgespit van 29 patiënten met chronisch te traag werkende bijschildklieren. Deze patiënten waren tussen 1996 en 2013 onder behandeling in Toronto en zijn ten minste een jaar gevolgd. Gemiddeld waren er gegevens over 7,5 jaar beschikbaar.

Elf van de kinderen hebben nierstenen gevormd in de periode waarover hun gegevens beschikbaar waren. De belangrijkste voorspeller daarvoor lijkt een relatieve hypercalciëmie en hyperfosfatemie: te veel calcium en fosfaat in het bloed vergeleken met andere stoffen waarmee een evenwicht gevormd hoort te worden. Gemiddeld vielen de calciumspiegels van de kinderen wel binnen absolute normaalwaarden.

Hoewel geen van de kinderen al een echt verminderde nierfunctie had, waren de eerste tekenen van achteruitgang al bij bijna de helft zichtbaar. Vooral bij kinderen met te veel calcium in hun bloed. Aangezien traag werkende bijschildklieren levenslange behandeling vergen, is het van groot belang afwijkingen in de calciumstatus op te sporen en te normaliseren. Daarmee kan het aantal gevallen van nierstenen bij deze kinderen of nierfalen op latere leeftijd mogelijk beperkt worden.

sterren Gepubliceerd: woensdag 09-09-2015
Bron: Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism | Nog geen reacties




Nierstenen groeien net als kristallen

Calciumoxalaatnierstenen, de meest voorkomende vorm, ontwikkelen zich net zoals steenachtige kristallen in de vrije natuur, schrijven geologen. Dat betekent dat er afwisselend periodes van afzetting en aangroeien en van weer oplossen plaatsvinden. Tot nu toe werd altijd gedacht dat nierstenen in het lichaam onoplosbaar zijn.

Kristalvorming in de natuur is een dynamisch proces. Vanuit een kleine kern groeit het gesteente laag voor laag aan, maar tussentijds lost er ook weer een deel op. Door op nanoniveau naar de zo ontstane laagjes te kijken, kunnen geologen het proces reconstrueren. 

Van nierstenen, vooral de harde calciumoxalaatstenen, werd altijd gedacht dat ze niet oplosbaar waren en daarom vanaf het begin alleen maar groter werden door neerslag uit oververzadigde urine. Amerikaanse onderzoekers hebben nu met de blik van geobiologen naar nierstenen gekeken die bij patiënten verwijderd waren. En wat ze zien, is voor hen een sterke aanwijzing dat de vorming van nierstenen precies zo gaat als bij oesterschelpen, kalksteen in warmwaterbronnen en stromatolieten, bekend als heel oude fossiele afzettingen.

De verschillende laagjes die ontstaan, doen de geologen spreken van 'prachtige kristallen' - hoe pijnlijk ze ook kunnen zijn. Ze zien nog een parallel met de buitenwereld: net als in bijvoorbeeld Yellowstone Park zouden bacteriën als een startversneller kunnen werken.

Lees meer »

Beter zicht op fosfaattekort bij niersteenvormers »

Amerikaanse wetenschappers hebben onderzoek gedaan onder patiënten die nierstenen op basis van calcium vormen. Ze hebben nu een beter beeld van hoe het komt dat deze mensen vaak te weinig fosfaat in hun bloed hebben. Het ligt in elk geval niet aan het eetpatroon, maar wel aan eiwitten die het transport van stoffen door de wand van de nierbuisjes heen reguleren. De reabsorptie van fosfaat uit de voorurine terug naar het bloed raakt daardoor verstoord.

Lees meer »

Nieuwe perspectieven bij nierstenen?  »

Nierstenen: een pijnlijk verschijnsel en de behandelmogelijkheden zijn op de lange termijn niet erg effectief. Wie er eenmaal last van heeft gehad, loopt namelijk grote kans op een nieuwe steen. ZonMw heeft een Off Road subsidie toegekend aan Jenny van der Wijst van het Radboudumc, waarmee ze een heel nieuwe benadering van het probleem kan gaan onderzoeken. Als haar idee werkbaar blijkt, leidt dat mogelijk tot een geheel nieuwe behandeling.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier