Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Kanttekeningen bij richtlijn IgA-nefropathie

Door Gerard Kok 

De huidige internationale richtlijnen voor behandeling van IgA-nefropathie, suggereren een kuur van zes maanden met corticosteroïden voor patiënten die structureel meer dan 1 gram eiwit per dag via hun urine verliezen. Deze richtlijn wordt ondersteund door een aantal kleine onderzoeken die lijken aan te tonen dat een dergelijke behandeling de kans op uiteindelijk nierfalen drastisch verkleint. Uit een groter, Chinees onderzoek komt echter naar voren dat er behoorlijke risico's kleven aan deze behandeling, en dat deze risico's zorgvuldiger moeten worden gewogen alvorens aan deze behandeling te beginnen.

IgA-nefropathie is een vorm van glomerulonefritis waarbij IgA-antilichamen onvoldoende worden opgeruimd. De IgA-antilichamen die niet worden opgeruimd slaan neer in de nieren, en veroorzaken daar blijvende schade. IgA-nefropathie kan heel verschillend verlopen, sommige patiënten krijgen acuut te maken met nierfalen, bij anderen duurt het jaren voordat zoveel nierschade is ontstaan dat niervervangende behandeling noodzakelijk wordt. Een deel van de patiënten hoeft zelfs nooit een beroep te doen op niervervangende behandeling.

Aangezien nog niet duidelijk is hoe IgA-nefropathie genezen kan worden, is de behandeling erop gericht de nierfunctie van de patiënt zo lang mogelijk te behouden. Om dit te bereiken zijn internationaal richtlijnen opgesteld (door de non-profit organisatie KDIGO - Kidney Disease: Improving Global Outcomes), die in Nederland worden gevolgd. Bij deze richtlijnen is 1 gram proteïnurie (eiwit in de urine) een belangrijke grens; daaronder zijn de vooruitzichten op het verloop van de ziekte beter dan daarboven. De KDIGO richtlijnen bevelen aan om patiënten die, ondanks de standaardbehandeling, meer dan 1 gram eiwit per dag verliezen, een halfjaarlijkse kuur met corticosteroïden te geven. Het klinische bewijs dat deze behandeling zin heeft, is echter wat mager.

Het Chinese onderzoek keek expliciet naar severe adverse events (ernstige ongewenste voorvallen) bij patiënten met IgA-nefropathie, die al dan niet een behandeling met corticosteroïden hadden gekregen. Het onderzoek omvatte iets meer dan duizend IgAN-patiënten over een periode van 11 jaar. Ongeveer een derde van alle deelnemers had corticosteroïden gekregen. Van de laatste groep kreeg 12,5% te maken met een severe adverse event (zoals overlijden, diabetes, of een ernstige infectie), tegenover slechts 2,7% van de patiënten die geen corticosteroïden hadden gekregen. Vooral oudere patiënten, met hogere bloeddruk en/of slechtere nierfunctie liepen een hoger risico op een severede adverse event.

Dit verschil tussen beide groepen is wel zo groot, dat de onderzoekers suggereren dat er meer voorzichtigheid moet worden betracht bij het voorschrijven van een kuur met corticosteroïden. Hoewel dit onderzoek groter en langer was dan de onderzoeken die als basis dienden voor de KDIGO-richtlijn, is ook dit onderzoek nog niet alleszeggend. Alle deelnemers waren bij hetzelfde centrum behandeld, en het onderzoek was retrospectief (de gegevens kwamen uit medische dossiers die in de voorbije jaren waren opgesteld, maar misschien was niet alles daarin opgenomen). Volgens de onderzoekers is een prospectief onderzoek nodig, waarbij meerdere behandelcentra zijn betrokken.

sterren Gepubliceerd: donderdag 10-08-2017
Bron: Kidney International Reports | Nog geen reacties




Hogere sterfte niertransplantatiepatiŽnten die maagzuurremmers gebruiken

Door Rosa Wouda - Een interview met arts-onderzoeker Rianne Douwes en nefroloog Stephan Bakker van het UMCG over hun onderzoek naar het verband tussen het gebruik van maagzuurremmers en sterfte na niertransplantatie.

Rianne heeft geneeskunde gestudeerd aan de universiteit van Groningen. Tijdens haar studie was ze lid van het Prometheus-Nierteam, waardoor haar interesse in wetenschappelijk onderzoek en transplantatiegeneeskunde groeide. Haar laatste coschap heeft ze gedaan op de afdeling maag-, darm- en leverziekten. Sinds ruim drie jaar werkt zij als arts-onderzoeker voor de TransplantLines studie; een grootschalig onderzoek, langlopend onder in het UMCG getransplanteerde patiŽnten, onder leiding van prof. dr. Bakker. Passend bij haar interesse in de transplantatiegeneeskunde, alsmede het maagdarmstelsel, doet zij nu onderzoek naar het gebruik van maagzuurremmers bij patiŽnten met een niertransplantatie.

Lees meer »

Verfijndere behandeling ANCA-vasculitis stap dichterbij »

Van de Late Breaking Clinical Trials die tijdens het ERA-EDTA congres gepresenteerd zijn, hebben er twee betrekking op ANCA-vasculitis. Zowel met betrekking tot het terugdringen van een actieve aanval, als het voorkomen van een terugval is in Cambridge medicijnonderzoek gedaan dat een stap in de richting zet van meer op de patiënt afgestemde behandeling. Late Breaking Clinical Trials (LBCTs) zijn, zoals de naam al zegt, klinische studies, dus uitgevoerd onder patiënten.

Lees meer »

Kunnen ouderen met minder medicatie toe?  »

Ouderen die een nieuwe nier krijgen hebben veel minder vaak een afstoting dan jonge mensen. Als ze de eerste drie maanden na de transplantatie geen afstoting hebben gehad, dan is de kans ook klein dat dat nog gaat gebeuren. Dat ouderen minder vaak een afstoting hebben komt waarschijnlijk vooral doordat hun immuunsysteem minder goed werkt. Ouderen krijgen echter doorgaans wel dezelfde hoeveelheid medicatie als jongere mensen.

Lees meer »


Kanttekeningen bij richtlijn IgA-nefropathie





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier