Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Je eigen bed slaapt toch het best

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Recent heb ik weer eens een consult aangevraagd bij mijn nefroloog. Ik blijf dat bezittelijk voornaamwoord trouw omdat ik hem ooit als eerste heb ontmoet, maar ook omdat we het gemakkelijkst met hem communiceren.

U begrijpt het goed, Nanny en ik zijn, zoals meestal, weer samen op bezoek geweest. We waren op dit idee gekomen door het verhaal van een Belgische vriendin die daar ver weg in het noorden ook dialyseert. Hoewel ze zeer tevreden is met het gezondheidseffect van haar lange en nachtelijke dialyse van acht uur, tobt daarnaast ook zij helaas met onrustige nachten. Zulke onrustige nachten zijn bij ons ook niet ongewoon.

Om te beginnen wordt er rond half elf, het moment dat ik net wegsukkel, nog een keer bloeddruk gemeten, goed bedoeld 'want je weet maar nooit', maar erg storend tijdens het begroeten van de aansloffende Father Sandman. Mag je dus weer helemaal opnieuw beginnen. De dubbele aansluiting op het levensreddende filter beperkt voorts - zoals bekend - de bewegingsvrijheid nogal en laat bij onverhoedse persoonlijke acties de machine protesterend gillen. Ook zoiets verstoort natuurlijk je slaap en laat bovendien goedbedoelende infirmières opdraven, ook met enige verstoring van die gewenste nachtelijke stilte.

En als het niet je eigen machine is dan kan het ook nog altijd het apparaat zijn van een van je drie meer of minder onrustige buren. Onderschat daarbij bovendien niet de lichtvervuiling die de machines en aanliggende matig verlichte ruimtes uitstralen. In zijn totaliteit kan ik de conclusies van onze Belgische vriendin volledig onderschrijven: tevreden met het spoeleffect voor hart en bloedvaten en bijvoorbeeld bijna nooit meer kramp, maar soms de volgende dag geradbraakt wegens onrustige slaap plus toch nooit ver verwijderd katertje.

Daar zou iets aan te doen moeten zijn!

Onze vriendin heeft in samenspraak met haar nefroloog het volgende hierop gevonden. Na verscheidene maanden lang, dus acht uur, dialyseren krijgt ze gedurende een maand een kortere normale avondbehandeling. Ze wordt dan zo gedialyseerd dat de zuivering voldoende is en de bloeduitslagen goed zijn. En dus ook weer zo kort dat ze een maand lang aangename uitslaapnachten kan maken in haar eigen bed. Altijd als voorbereiding op de volgende ronde lang.

Ons overleg met de nefroloog heeft geen problemen gegeven ten aanzien van een maand lang kort dialyseren; ik gok op vijf uur per séance, zodat het verschil met de nacht van acht uren het kleinste is. Ik hoop er eind oktober aan te beginnen; dit zal door onze surveillante ('regeltante') worden georganiseerd. Het houdt Nanny en mij in blijde verwachting over het resultaat. En op zijn minst slaap ik dan weer alle nachten naast mijn geliefde, die zich daar ook erg op verheugt.

Wat betreft de lichtvervuiling hebben we geen overeenstemming bereikt. De machines worden na iedere séance van binnen en van buiten gedesinfecteerd. Een gordijntje voor het scherm zou volgens onze gesprekspartner de hygiëne niet ten goede komen. En bovendien verwees hij naar mijn zwarte masker, dat ons destijds bij het begin van de achtuurs-sessies is uitgereikt tegen die lichtvervuiling en dat goede diensten bewijst. Ik ben het met hem eens: het helpt afdoende, maar wegnemen van de bron zou nog aangenamer zijn geweest. Het was het proberen waard, nietwaar?

Ook mijn voorstel om een aantal fietsapparaten aan te schaffen die in bed kunnen worden gebruikt, zoals ik in MEANDER Amersfoort had meegemaakt - goed voor de conditie en mogelijk ook voor het inslapen - werd met de nodige scepsis ontvangen. Men kende deze apparaten wel, maar de ervaring - kennelijk van voor mijn tijd - had geleerd dat de patiënten er twee of drie keer gebruik van maakten en er vervolgens geen animo meer voor toonden. Het antwoord was weliswaar geen volmondig 'nee', maar het zou mij verbazen als er op korte termijn opeens eentje opdook in SERENA.

Voor mijn vierde vraag ten aanzien van de soms onaangenaam lage bloeddruk die ik dikwijls de dag na de dialyse heb, is mij een ordonnance verstrekt die mij op korte termijn naar de cardioloog voert.

Hierover binnenkort meer. En daarom voor nu,

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 26-10-2013 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »


Je eigen bed slaapt toch het best





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier