Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

'Ik ben toch geen auto?' door Brenda de Coninck

Door Redactie NierNieuws 

Donderdag 10 maart hebben wij het eerste boek van Brenda de Coninck feestelijk ten doop gehouden. Vanaf nu is het op steeds meer plaatsen gratis of tegen verzendkosten verkrijgbaar.

De bundel 'Ik ben toch geen auto' bevat een selectie uit Brenda's feuilletons die eerder op NierNieuws gepubliceerd zijn, aangevuld met een flink aantal niet eerder gepubliceerde verhalen. Het boek, met 36 verhalen en 135 pagina's in een duidelijke letter, is gratis voor cystenierpatiënten en, zolang de voorraad strekt, ook voor hun behandelaars, naasten, overige nierpatiënten en andere geïnteresseerden.

Op dit moment kunt u het boek bestellen door een mail met uw naam en adres te sturen naar redactie@niernieuws.nl en € 3,50 verzendkosten over te maken naar bankrekening NL16 TRIO 0197 7078 66 ten name van Stichting NierNieuws. Neem voor verzending naar het buitenland even contact met ons op over de kosten.

Binnen twee weken zal het ook beschikbaar zijn via de nefrologie-afdelingen en de DIPAK-studieartsen in het UMCG, UMC Utrecht, Radboudumc en Erasmus MC. Vanaf de week na 21 maart zal het ook verkrijgbaar zijn via de nefrologie-afdelingen in het Vumc, AMC en LUMC.

Houd updates op dit bericht of onze facebookpagina in de gaten voor verdere mogelijkheden om dit boek vol persoonlijke en herkenbare verhalen in uw bezit te krijgen!

sterren Gepubliceerd: zondag 20-03-2016 | Nog geen reacties




Schiet mij maar lek

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'Tja… je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren. Wat kun je nog meer doen?' Ik kijk vanuit ons kantoor naar buiten en zie de takken en bladeren van de bomen zachtjes heen en weer wuiven. 'Misschien kun je als je thuiskomt even gaan douchen en je kleren buiten laten luchten? En ach, iemand met corona kan net zo goed langs mij heen lopen in de supermarkt en dan loop ik hetzelfde risico. Je weet hoe sommige mensen zijn tegenwoordig. En je moet toch weer een keer aan het werk.'

Het is een vreemde gewaarwording als we begin maart onze deuren moeten sluiten om corona het hoofd te bieden. Met zoveel tijd over, besluiten we lang uitgestelde klussen op te pakken, waaronder rommel opruimen. 'Ik kan de schuur bijna niet meer in. Als ik iets wil pakken, moet ik hem helemaal verbouwen' klaagt mijn man.

Lees meer »

Het kan altijd erger »

'Wat gaan we doen?' De ochtendzon gluurt langs de zijkant van de gordijnen en verlicht de slaapkamer een beetje. Mijn man zucht. 'Tja' begint hij: 'anderhalve meter afstand houden lukt niet in de auto. Dat betekent dat ik moet stoppen met de traumabegeleidingen.' Ik draai mijn hoofd terug en staar naar de vensterbank. 'Dat heeft nogal wat consequenties' zeg ik somber. Hij knikt. 'Ik krijg nu al afmeldingen en verzoeken om begeleidingen tijdelijk te stoppen.' Ik zucht.

Lees meer »

K(r)ater »

Hé, wat is dat nou? Ik wrijf met mijn vinger wat foundation over mijn linker neusvleugel. In de spiegel zie ik een holletje in mijn huid waar de foundation niet in glijdt. Als ik er nog een keer overheen ga, is het weg. Ik besteed er verder geen aandacht aan. Tot de volgende dag, als het patroon zich herhaalt. Dan bekijk ik de plek heel precies. Vreemd, denk ik. Volgens mij is dit niet goed.

Lees meer »


'Ik ben toch geen auto?' door Brenda de Coninck





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier