Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

IgA-nefropathie kan zich onverwacht ontwikkelen

Door Gerard Kok 

Het verloop van IgA-nefropathie kan van patiënt tot patiënt behoorlijk verschillen; bij sommige patiënten kent de ziekte een goedaardig verloop, maar anderen krijgen na kortere of langere tijd te maken met nierfalen. In het algemeen wordt aangenomen dat patiënten met een redelijk goede nierfunctie en niet al te veel eiwit in de urine bij diagnose zeer goede vooruitzichten hebben, maar uit recent Noors onderzoek blijkt dat ook bij een deel van deze groep de nierfunctie langzaamaan behoorlijk verslechtert.

Bij IgA-nefropathie (IgAN) worden IgA-antilichamen, die door het immuunsysteem zijn aangemaakt, niet goed opgeruimd. Uiteindelijk komen deze antilichamen in de nierfilters terecht, waar ze ontstekingen veroorzaken (glomerulonefritis). Dit heeft tot gevolg dat er eiwit (proteïnurie) en bloed (hematurie) naar de urine lekt. Na verloop van tijd ontstaat ook hoge bloeddruk. Een bloeddruk die niet omlaag gebracht kan worden en proteïnurie van meer dan 1 g per dag wordt geassocieerd met een slechtere prognose, dat wil zeggen nierfalen binnen 10-20 jaar. Van patiënten die bij diagnose een redelijke nierfunctie hadden (een eGFR van meer dan 60 ml/min), en waarbij de proteïnurie minder dan 1 gram per dag is, wordt aangenomen dat zij goede vooruitzichten hebben, wat betekent dat zij geen nierproblemen zullen krijgen, wellicht geholpen door enige medicatie en een zoutbeperkt dieet. De diagnose kan eigenlijk alleen goed gesteld worden door een nierbiopt te nemen.

Uit het recente Noorse onderzoek blijkt nu echter dat er in deze laatste groep toch ook patiënten zijn die uiteindelijk te maken krijgen met significante achteruitgang van de nierfunctie of nierfalen. Voor dit onderzoek werden 145 IgAN-patiënten onderzocht die tussen 1988 en 1999 een biopsie hadden ondergaan en waarbij IgAN was geconstateerd. Bij bijna 30% van hen was sprake van 'klinische remissie': de ziekte was minder erg en uitte zich niet meer zichtbaar, maar was er nog wel. Bij 27 patiënten was de nierfunctie met de helft achteruit gegaan, en vier daarvan hadden nierfalen waarvoor niervervangende therapie nodig was.

De onderzoekers probeerden met terugwerkende kracht te bepalen of er aanwijzingen in de bloedwaarden of het biopt waren geweest waarmee voorspeld had kunnen worden welke patiënten te maken zouden krijgen met een ernstige achteruitgang van de nierfunctie. Die aanwijzingen waren er echter niet, of tenminste niet in deze groep.

De artsen concluderen dat ook IgAN-patiënten met goede vooruitzichten bij de diagnose kans lopen nierinsufficiëntie te ontwikkelen, en dat deze patiënten na de diagnose gevolgd moeten worden, om te zien hoe de nierfunctie zich ontwikkelt.

sterren Gepubliceerd: donderdag 23-11-2017
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties




Digitale testkit voor urineonderzoek thuis

Nierpatiënten uit Salford, in de buurt van Manchester, gaan voor de Britse National Health Services (NHS) een nieuwe tool testen om urineonderzoek te doen. Dat moet uiteindelijk een hoop ritjes naar het ziekenhuislab besparen.

Dipsticks om urine te testen bestaan al heel lang. Maar vaak meten ze maar een waarde, bijvoorbeeld eiwit of de zuurgraad van urine. En de uitkomst is een indicatie, geen nauwkeurige meting. De test die de NHS heeft laten ontwikkelen is hierop gebaseerd, maar dan een stuk uitgebreider en geavanceerder.

De dipstick die bij de test zit meet tien verschillende parameters. Die zijn niet voor iedereen van belang, maar dat betekent wel dat dezelfde test gebruikt zal kunnen worden door nierpatiënten, diabetici, zwangeren en anderen die bepaalde risico's lopen die te monitoren zijn met urinetests. Elk vlakje op de stick kleurt na gebruik binnen een spectrum van acht mogelijkheden. Met behulp van een smartphonecamera kan de patiënt de resultaten uitlezen en met diezelfde telefoon direct doorsturen naar zijn behandelaar.

Lees meer »

Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden »

Een bepaalde vorm van amyloďdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroďnegebruikers. Amyloďdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.